بازنشستگی را فراموش کنید!!

شما بازنشسته نمی‌شوید. هرگز. اگر می‌خواهید سالم، تندرست و با نشاط باشید دور بازنشستگی را خط بکشید.

این جملات را از پدربزرگ عزیز 4 نوه، صادق‌مروی بشنوید و عمل کنید. او یک کارگر بازنشسته است که بعد از بازنشستگی یک کارگاه کوچک برای خودش راه‌اندازی کرده و چندان که خسته و فرسوده نشود در این کارگاه آنچه را در دوران کارگری خود آموخته و او را به استادکاری زبده در زمینه تراشکاری بدل ساخته به شاگردانش می‌آموزد. آنها خود مغازه را می‌چرخانند. کار پدربزرگ خیلی سبک‌تر شده است، ولی وقتی بعد از عمری کارگری حالا بادی به غبغب می‌اندازد و می‌گوید حالا خودم صاحبکارم و 6 نفر دیگر را هم نان می‌دهم می‌فهمیم چرا می‌گوید اگر می‌خواهید با نشاط باشید باید هرگز بازنشسته نشوید.
او از این کارگاه در‌آمد خوبی دارد. حقوق بازنشستگی‌اش هم هست و همسرش هم از همه چیز راضی است. آقا صادق برای همسرش هفته‌ای یک روز مستخدم می‌آورد تا کارهای خانه را انجام دهد و از درد کمر ننالد. این زن و شوهر هر 6 ماه یک بار برای معاینه عمومی نزد پزشک می‌روند و سعی می‌کنند هیچ بیماری‌ای آنها را شوکه نکند و برای همه چیز آمادگی داشته باشند.
به قول خودش عمر و روزی دست خداست و ما فقط می‌توانیم تا قدرت داریم تلاش کنیم. این سالمند 70 ساله از تلاش خود راضی است.
بازنشستگی و اقتصاد

بازنشستگی هم مشکلات اقتصادی به همراه می‌آورد و هم مشکلات روانی. دکتر آرش میراب‌زاده، روانپزشک و استادیار دانشگاه اعتقاد دارد جنبه اقتصادی بازنشستگی هم برای خود سالمند و هم برای جامعه او از اهمیت فوق‌العاده‌ای برخوردار است. در بسیاری از سالمندان فقیر، نگرانی در خصوص پول و چگونگی گذراندن زندگی خود به یک اشتغال ذهنی دائم بدل می‌شود که با کسب لذت آنها در زندگی تداخل دارد، این نقصان در بنیه مالی، از یک طرف مراقبت جسمی مناسب و درمان اختلالات جسمی را با مشکل روبه‌رو می‌کند و از طرف دیگر با ایجاد استرس‌های ذهنی و از میان بردن یا تضعیف اعتماد به نفس چرخه معیوب خطرناکی از مسائل روانی را به وجود می‌آورد.

گفت‌وگو با چند بازنشسته مؤید این نکته است. نادر قاسمی بازنشسته یک اداره دولتی است. او می‌گوید:‌ برخی از ادارات بیمه‌های تکمیلی مناسبی دارند، اما بیمه تکمیلی‌ای که ما داریم خدمات کمی را در بر می‌گیرد. از حقوق من نیز در زمان بازنشستگی اضافه کاری و برخی مزایای دیگر حذف شده است که آن را تقریبا به نصف کاهش داده است. با این حقوق کم و بچه‌هایی که حالا دیگر خیلی دیر ازدواج می‌کنند و تا بتوانند تحصیل می‌کنند و برخلاف تصور عموم تحصیل حتی تا مرحله دانشگاه اصلا رایگان نیست نمی‌دانم باید کم و کسری‌ها را از کجا جبران کنم.
محمود ـ ش نیز کارگری بازنشسته است که معتقد است حقوق بازنشستگی با این افزایش قیمت‌ها و خدمات پزشکی کفاف زندگی را نمی‌دهد. او 65 سال سن دارد و می‌گوید: وقتی که پیر می‌شویم بیماری مدام در راه است؛ دندان‌های خراب، معده و روده‌های مشکل‌دار، اعصاب به‌هم ریخته و قلب ضعیف. تولد‌ها، زایمان‌ها، عروسی‌ها، کادو‌های رنگ و وارنگی که باید بگیریم و خیلی چیزهای دیگر. اگر خودم را به آب و آتش نزنم این همه مخارج را از کجا باید جور کنم. کار برای بازنشسته‌ها هم که مثل بیگاری است. کار زیاد با مزد کم و بدون مزایا. اگر شما جای من بودید حالتان چطور بود؟
بازگشت بازنشسته‌ها

بازنشستگی اگر به دلخواه و قابل پیش‌بینی باشد می‌تواند توأم با لذت و افزایش اعتماد به نفس شود، ولی اگر در زمان بازنشستگی مطابق‌ شأن و منزلت سالمند با او رفتار نشود بازنشسته احساس درماندگی می‌کند و رو به فرسودگی می‌رود. او احساس عزت نفس و کنترل را از دست می‌دهد و خود را به افسردگی می‌سپارد. در هر حال باید به این نکته توجه داشت که یک فرد سالمند بازنشسته در گذشته فردی مفید و فعال برای جامعه بوده و دین خود را ادا کرده است.
به اعتقاد دکتر میراب‌زاده، روان‌شناس و استاد دانشگاه باید با سالمند به عنوان یک عضو ارشد در اجتماع برخورد کرد که منبعی از تجارب سال‌های کاری است و می‌تواند بازوی مشاوره‌ای خوبی برای شاغلان جوان باشد نه این که با او به عنوان فردی غیر مفید و از کار افتاده و خدای نکرده سربار جامعه رفتار کرد. این کارشناس می‌افزاید: ‌خیلی از اوقات با اشتغال مجدد این افراد در کارهای سبک‌تر و به صورت نیمه‌وقت می‌توان اعتماد به نفس درهم شکسته سالمندان بازنشسته را ترمیم کرد و آنها را از تنهایی در آورد و با پذیرفتن ناتوانایی‌های طبیعی خود و به کاربردن توانمندی‌های موجود، می‌تواند غبار افسردگی را از چهره‌اش پاک کند.

بازنشسته و کانون‌های اجتماعی

نرگس سلیمانی را در یک کانون سالمندی می‌بینم که مشغول فراگیری نقاشی است. او می‌گوید:‌ همه چیزی که ما می‌خواهیم در آوردن پول نیست. برخی سالمندان چیزهایی برای آموزش به دیگران دارند و برخی دیگر دوست دارند چیزهایی یاد بگیرند. این افراد می‌توانند در کانون‌ها با هم در تعامل باشند و ضمن این‌که از تنهایی درمی‌آیند فعالیت مفید وگروهی انجام دهند.
وی می‌افزاید:‌ کانون‌های سالمندی و گروه‌های خیریه برای سالمندانی که دغدغه مالی ندارند و دوست دارند از نظر اجتماعی فعال باقی بمانند بهترین گزینه است.
دکتر میراب‌زاده نیز توصیه می‌کند:‌ برای رهایی از عوارضی چون تنهایی، افسردگی و... در سالمندان بازنشسته تماس بیشتر با اعضای خانواده، راه مناسبی است. آنان می‌توانند ساعات تنهایی و بیکاری روزانه را با شرکت در اجتماعات مخصوص سالمندان پر کنند. در این اجتماعات نه تنها ساعات بیکاری فرد سالمند پر می‌شود، بلکه احساس مفید بودن به وجود می‌آید و این باعث بالا بردن و بالا نگه‌داشتن قدر و منزلت سالمند می‌شود.
تمام کارشناسان این نکات را تایید می‌کنند، اما هنوز زیرساخت‌های کافی برای بهره‌مندی از توان سالمندان در کشور وجود ندارد.
گرچه برای این نیاز در شهر تهران تدابیری توسط شهرداری اندیشیده شده است اما هنوز کافی نیست. گسترش این کانون‌ها در تمامی شهرها می‌تواند به ارتقای روحیه و سلامت سالمندان کمک کند و حتی فضای ورزشی و فرهنگی مناسبی نیز برای آنان پدید آورد.
هریک از این کانون‌ها می‌توانند بانک اطلاعاتی تشکیل دهند که توانمندی‌ها و حتی میزان رغبت سالمندان در سرمایه‌گذاری برای گروه سنی خودشان را مشخص کند. این سرمایه‌گذاری می‌تواند مالی یا تخصصی و با صرف وقت برای کمک به آموزش دیگران باشد.
همچنین در این بانک‌های اطلاعاتی تمامی نقاط ضعف و قوت سالمندان باید جمع‌آوری شود تا نیازها و توانمندی‌ها و خلأ‌های موجود در توانمندسازی و بهداشت آنان به صورت محلی و منطقه‌ای کاملا مشخص شود. این کار به هدفمندساختن تخصیص امکانات و استفاده از ظرفیت‌های سالمندان کمک قابل توجهی می‌کند.

عامل کم حافظه گی در سالمندان کشف شد

گروهی از پژوهشگران دانشکده پزشکی دانشگاه کلمبیا در آمریکا می گویند عارضه کم‌حافظه گی مرتبط با افزایش سن با مراحل اولیه آلزایمر متفاوت است و ممکن است بتوان آنچه را که معمولا کم‌حافظه گی "معمولی" سالمندان تلقی می‌شود، درمان کرد.
آزمایش‌های انجام شده روی موش آزمایشگاهی نشان می دهد کاهش سطح نوعی پروتئین در مغز می‌تواند عامل کاهش حافظه باشد.
نتایج این تحقیقات می تواند به کشف درمانی برای کم حافظه گی و حتی روشی برای افزایش حافظه سالمندان منجر شود هر چند در حال حاضر، چنین دستاوردی مستلزم ادامه تحقیقات در مورد انسان است.
در آزمایشی محدودتر، گروه تحقیقات مرکز پزشکی دانشگاه کلمبیا به بررسی مغز هشت نفر بین سنین ۲۲ تا ۸۸ سال پرداخت. این افراد وصیت کرده بودند اعضای بدن آنان پس از مرگ به تحقیقات پزشکی اختصاص یابد.
پژوهشگران توانستند ۱۷ ژن را کشف کنند که سطح فعالیت آنها با افزایش سن انسان تغییر می‌کند. یکی از این ژن‌ها عامل تولید یک نوع پروتئین به نام RbAp۴۸ است که میزان آن در مغز با گذشت زمان و افزایش سن، کاهش می یابد.

تحقیقاتی که روی موش‌ها انجام گرفت نشان داد که موش‌های جوانی هم که در اثر دستکاری ژنتیکی، توانایی تولید پروتئین RbAp۴۸ در آنها کاهش یافته بود، با وجود جوانی، دچار نقصان حافظه شدند. در مقابل، استفاده از یک نوع ویروس برای تقویت مکانیزم تولید این پروتئین در موش‌های سالمند باعث شد روند کاهش حافظه در آنها معکوس شود، و این موش‌ها حافظه بهتری پیدا کنند.

پرفسور "اریک کاندل" از مجریان این طرح می گوید این واقعیت که توانسته‌ایم روند نقصان حافظه مرتبط با افزایش سن در موشها را معکوس کنیم، دستاوردی بسیار دلگرم‌کننده است.
به گفته وی، نتیجه تحقیقات دست کم نشان می‌دهد که این پروتئین، عاملی بسیار مهم در تقویت حافظه است و کم‌حافظه گی مرتبط با کهولت سن در واقع معلول نوعی تغییر عملکرد در نورون‌هاست.
وی افزود: برخلاف آلزایمر، دکتر سایمون ریدلی، عضو انجمن انگلیسی تحقیقات آلزایمر، گفته است: "اگرچه نتیجه این تحقیقات روشن به نظر می‌رسد، اما واقعیت این است که افراد سالمند ممکن است همزمان، در معرض عوارض مختلف مغزی قرار بگیرند که هم شامل عوارض افزایش سن و هم مراحل اولیه ابتلای به آلزایمر است."
وی اضافه کرده است جداکردن عوامل ابتلای به آلزایمر از عوارض طبیعی ناشی از کهولت و درک نحوه بروز و پیشروی هر یک از آنها، همچنان چالشی مهم است. نتایج این تحقیقات درنشریه علوم پزشکی کاربردی منتشر شده است.

خطرهای پیش روی مردان بالای 40 سال را بشناسیم!

دلایل عمده مرگ و میر مردان در دوران میانسالی و پس از آن عبارتند از: بیماری های قلبی- عروقی، سرطان، جراحات غیر عمدی، سکته مغزی، دیابت، بیماری های تنفسی، خودکشی و آلزایمر.

برای کاهش خطر مرگ در اثر این عوامل، از 7 عامل زیر دوری کنید:
تجرد و تنهایی
بررسی های متعدد نشان می دهند که مردان متاهل به ویژه در دهه 50، 60 و 70 زندگی خود از سلامتی بیشتری برخوردارند و میزان مرگ و میر آنها نسبت به مردانی که هرگز ازدواج نکرده اند، جدا شده و یا همسران آنان فوت کرده اند، کمتر است.
خطر مرگ در اثر بیماری های قلبی- عروقی در مردانی که هرگز ازدواج نکرده اند، 3 برابر بیشتر از سایر مردان است. بعد از 50 سالگی وضعیت سلامتی مردان جدا شده نسبت به مردان متاهل به سرعت افت می کند.

چه رازی در حلقه ازدواج نهفته است؟
تحقیقات نشان می دهند که ازدواج، استرس و افسردگی را کاهش داده و در نتیجه از ابتلا به بیماری های مزمن پیشگیری می نماید. مردان غیر متاهل معمولا عادات غذایی نامناسبی را دنبال می کنند، کمتر به پزشک مراجعه می کنند و رفتارهای پرخطر بیشتری دارند. البته متخصصان معتقدند که مجرد بودن بهتر از ازدواج و روابط ناموفق است. ازدواج در مردان بالای 25 سال موجب افزایش طول عمر می شود و هر چه طول مدت ازدواج طولانی تر باشد، اثرات مثبت آن بر سلامتی بیشتر است.

افراط در استفاده از وسایل الکترونیکی
روانشناسان معتقدند که اعتیاد به اینترنت، تلویزیون و بازی های کامپیوتری موجب کاهش عادت های درست مانند تحرک، ارتباط با طبیعت و روابط اجتماعی می شود. دوری از جامعه خطر افسردگی و زوال عقل را افزایش می دهد و شیوه زندگی موسوم به "بیماری نشستن" موجب بالا بردن خطر بیماری های قلبی، دیابت نوع دو، چاقی و مرگ زودرس می شود.
در مطالعه ای در استرالیا که در سال 2012 بر روی بیش از 220000 فرد بزرگسال 45 سال به بالا انجام شد، مشخص گردید که نشستن به مدت 11 ساعت در روز، خطر مرگ در 3 سال آینده را 40 درصد افزایش می دهد. متخصصان معتقدند که نشستن و استفاده از کامپیوتر و تلویزیون، بیش از3 ساعت در روز، احتمال ابتلا به بیماری های مزمن و مرگ ناشی از آنها را افزایش می دهد.
محققان استرالیایی می گویند: برخاستن و تحرک به مدت 5 دقیقه در هر ساعت اثرات بسیار مثبتی بر وضعیت سلامتی بدن دارد.

اشعه ماوراء بنفش خورشید
بر اساس یافته های موسسه بین المللی پوست، مردان در سنین 40 سال به بالا با بیشترین آسیب ناشی از اشعه ماوراء بنفش روبرو می باشند. مردان 2 برابر زنان به سرطان پوست مبتلا می شوند و در اثر این بیماری جان خود را از دست می دهند و 6 مورد از 10 مرد ملانوما (کشنده ترین نوع سرطان پوست) در مردان بالای 50 سال مشاهده می شود.
مردان بیشتر از زنان تمایل به ورزش در محیط باز دارند، موهای کوتاه تری داشته و از پوشش کمتری استفاده می کنند. متاسفانه در این گروه سنی، بیماری های بدخیم به موقع تشخیص داده نشده و درمان نمی شوند زیرا معاینات فردی و مراجعه به پزشک در این سنین کم انجام می گیرد. همچنین این مردان از عوامل محافظتی در برابر آفتاب استفاده نمی کنند و موارد بدخیم معمولا در سنین بالای 65 سال تشخیص داده می شوند.

تغذیه نامناسب
تغذیه نامناسب با بیماری های قلبی، دیابت و سرطان (اولین علت مرگ در مردان بالای 40 سال) در ارتباط است. مردان جوان اغلب از گوشت قرمز، غذاهای آماده و میان وعده های ناسالم استفاده می کنند که منجر به افزایش وزن، کلسترول بالا و پرفشاری خون می شود.
بر اساس آمار مرکز پیشگیری و کنترل بیماری ها ، در فاصله سال های 2000 تا 2010، درصد چاقی مردان از 27.5 درصد به 35.5 درصد رسیده است. انجمن رژیم شناسان امریکا برای مردان بالای 50 سال کم تحرک، روزانه 2000 کالری و برای مردان فعال، 2400 کالری انرژی توصیه می کند.

عدم دقت در رانندگی
تصادفات اتومبیل معمولا در میان مردان بیشتر از زنان مشاهده می شود و مرگ ناشی از این حوادث در دهه 50 و 60 زندگی مردان 2 برابرزنان است. صدمات غیر عمدی اولین علت مرگ در مردان 40 تا 44 سال، سومین علت در مردان 45 تا 64 سال و هشتمین دلیل در مردان بالای 65 سال است.
در مردان میانسال، مرگ بیشتر ناشی از خوابیدن پشت فرمان، تجاوز از سرعت مجاز، تصادفات در چهارراه ها و یا در نیمه شب می باشد.
بر اساس مطالعات، مردان در دوره سالمندی رانندگی ایمن تری نسبت به دوران جوانی دارند.

افسردگی درمان نشده
اگرچه زنان 3 برابرمردان اقدام به خودکشی می کنند اما بر اساس آمارهای موسسه پیشگیری از خودکشی امریکا، خودکشی در مردان اغلب به مرگ منتهی می شود. در سال 2009، 79 درصد کل موارد خودکشی به مردان اختصاص داشت. میزان خودکشی در مردان بالای 65 سال افزایش می یابد (7 برابر زنان در همین سنین).
بیش از60 درصد مرگ های ناشی از خودکشی به دلیل افسردگی شدید می باشد. دوری از جامعه و از دست دادن همسر از دیگر عوامل موثر در اقدام به خودکشی در مردان است.
مردان اغلب افسردگی را با ناراحتی یکسان می دانند در حالی که شایع ترین علایم افسردگی عبارتند از: خستگی، خواب زیاد، آشفتگی، بی قراری، عدم تمرکز، تحریک پذیری و تغییر در اشتها یا خواب.
متخصصان انستیتو ملی سلامت روان معتقدند که افسردگی در هر سنی قابل درمان است و اغلب بیماران به درمان پاسخ می دهند.

سیگار
اثرات منفی سیگار بر کسی پوشیده نیست اما با افزایش سن این عوارض تشدید می شوند.
مردان سیگاری بالای 65 سال، 2 برابر بیشتر از سایرین در اثر سکته مغزی جان خود را از دست می دهند. مصرف سیگار عامل 90 درصد از موارد ابتلا به بیماری های مزمن انسدادی ریوی (چهارمین دلیل مرگ در میان مردان و عامل 80 تا 90 درصد موارد سرطان ریه) است.
همچنین سیگار موجب افزایش خطر ابتلا به آلزایمر(ششمین علت مرگ) می شود. ترک سیگار در سالمندان بسیار کمتر از جوانان سیگاری مشاهده می شود.
صرف نظر از سنی که اقدام به ترک سیگار می کنید، خطربیماری های قلبی بعد از 1 سال به نصف می رسد. خطر سکته مغزی، بیماری های ریوی و سرطان نیز به سرعت کاهش می یابد.

گذر زندگی با موهای سپید

در زندگی ، دوره های زیادی وجود دارد که ما مجبوریم آنها را یکی پس از دیگری طی نمائیم و گریزی از هیچ کدام از آنها نداریم .دوره هایی که هرکدام به نوبه ی خود مهم و سرنوشت ساز هستند وبی توجهی به هر کدام ، می تواند سبب رنج و ندامت ما گردد.


آخرین دورانی که شاید برای اغلب ما صورت بگیرید ، دوران پیری و فرسودگی است.برخی از دوره ها مثل جوانی و میان سالی ، با دخالت مستقیم ما و تصمیم گیری های خودمان صورت می گیرد ، ولی نوع زندگی و رفتارهایی که دربرخی از دوره ها مثل کودکی و پیری با ما صورت میگیرد ، وابسته به اطرافیان است : در کودکی ، رفتار پدر و مادر ؛ و در پیری ، رفتار فرزندان .الان که در دوران خوش جوانی به سر می بریم ، احتمالا یک یا چند فرد پیر در اطراف ما وجود دارد . چه خوب است که با رفتاری شایسته با آنان ، پیریِ شایسته ای را برای خودمان در آینده رقم بزنیم . اغلب پیرمردان و پیرزنان ، دارای اختلالات روانی خاصی هستند که شناخت این گونه مشکلات ، می تواند ما را در یاری رساندن موثر به این عزیزان مساعدت نماید .
در این مقاله ، به ذکر و شرح برخی از این عادات و اختلالات می پردازیم :

میل و رغبت : در حالیکه نیرو ومهارت و قدرت بدنی و روانی یک شخص پیر نقصان و کاهش می یابد ممکن است گاهی به این خیال بیفتد که آیا می تواند مثلا مانند ایام گذشته جوانی و میانسالی « سخنرانی » کند یا در یک مسابقه تنیس شرکت نماید یا به تنهایی به مسافرت برود ! ولی وقتی که او شروع به انجام یکی از این نوع کارها می کند خیلی زود متوجه می شود که توان اقدام به این امور را ندارد و اساساً فاقد میل و رغبت و عشق و ذوق به اینگونه کارهاست .

خستگی و دلتنگی: خستگی و دلتنگی شدید در پیران ممکن است روی قلب آنها اثر ناراحتی و کوفتگی بگذارد و همچنین سبب رکود و تنبلی در دستگاه هاضمه آنان شود و باعث آمادگی آنها به مبتلی شدن به بعضی بیماریها گردد . و عجیب این است که همه تأثیرات روانی خستگی ، به وسیله شتاب و عجله چندین برابر زیادتر می شود . عجله ، احتمال بروز تصادفات و حوادث را می افزاید . یک شخص پیر که همیشه در کارها شتابزدگی می کند ، ممکن است به یک حالت وحشت روانی دچار شود . بنابراین اشخاص پیر و ضعیف البنیه باید از ایجاد خستگی زیاد در هر کار همچنین عجله و شتاب اجتناب ورزند و باید بدانند که پیران زودتر از جوانان خسته می شوند ، ولی خیلی دیرتر از آنان خستگی شان برطرف می شود .

بی خوابی: مشکل دیگری که خیلی با خستگی ارتباط دارد ، « بی خوابی » است بسیاری از پیران ، از مردان یا زنان ، چه در اول شب و چه در نیمه های شب ، خوابیدن برای آنها واقعا دشوار است .

در ابتدای شب معمولا همه ، بلافاصله به خواب می روند ، پیران مدتها بیدار می مانند و بالاخره پس از یکی دو ساعت خوابیدن ، خیلی زود بیدار می شوند ، ولی دو باره خواب رفتن برای آنها کار بسیار مشکلی است . ضمنا چون اشخاص پیر موقع شام خوردن یا پس از آن ، آب زیادی می خورند پس از مدتی به اجبار ، از خواب بیدار می شوند و به دستشویی می روند تا خودشان را از دست آبهای زاید و مسموم خلاص کنند ... در این موقع ، دیگر خوابیدن برای آنها کار بسیار مشکلی است و در رختخواب این ور آن ور می غلتند ... گاهی به فکر فرو می روند و به یاد ایام خوش گذشته و دوران جوانی می افتند ... گاهی نقشه کارهای فردا را می کشند و گاهی از ناچاری چراغی روشن می کنند و به مطالعه اجباری مشغول می شوند ... برخی از آنها با صدای آهسته شعر می خوانند و گاهی هم با خود حرف می زنند . بعضی هم لحاف یا پتو به سر می کشند و سعی می کنند باز هم بخوابند . برخی هم به داروی خواب آور یا آرامش بخش پناه می برند ... از رختخواب بر می خیزند و آرام آرام به سراغ دارو می روند و چون این کار همیشه تکرار می شود ، جای دارو معین و مشخص است . خیلی زود آن را برمی دارند و می خورند تا مگر دوباره به خواب روند .ولی حقیقت امر این است : پیران محترم باید بقیه شب را در محیطی ساکت و آرام به انجام کارهایشان بپردازند و جسما و روحا استراحت کنند و خواب زیاد برای آنها ضرورت ندارد و برای بعضی از پیران چهار یا پنج ساعت خواب در شبانه روز کافیست ...عواطف شدید: بروز عواطف و احساسات شدید روانی ، برای طبقه پیران بسیار خطرناک است و گاهی ممکن است منتهی به سکته مغزی یا قلبی و مرگ آنها شود . بنابراین هم باید خود افراد پیر از عصبانی شدن و تحت تأثیر قرار گرفتن از وقایع و حوادث روزانه زندگی پرهیز کنند و هم اطرافیان در مصاحبت و رفتار ، نسبت به آنها ، نهایت نرمش و آرامش و ادب و سکوت آمیخته به احترام را رعایت کنند و با آنها به هیچ وجه مجادله و مباحثه ی تند و شدید ننمایند و بدین وسیله آنها را متأثر و آشفته خاطر نکنند

محیط زندگی مردان و زنان پیر باید ساکت و آرام و بی سر و صدا باشد . محل س************ت آنان باید از ترافیکهای سنگین ، فرودگاه و هواپیما و کارخانه های بزرگ مولد صوت و صداهای شدید و دلخراش دور باشد تا مدام در معرض تهییج و آشفتگی عواطف و احساسات قرار نگیرند .


همچنین تماشای فیلمهای وحشت آور و خواندن کتابهای هیجان انگیز برای طبقه پیران شدیدا خطرناک و مضر است ، و آرامش فکر و روح ، شاید برای آنها مهمتر و لازمتر از همه چیز باشد .در انتها به صورت فهرست وار، به 28 مورد از صفات و عادات اغلب پیران می پردازیم ؛ به امید انکه با اطلاع از وضعیت روحی و جسمانی این عزیزان ، بتوانیم با شناختی درست و صحیح در صدد کمک و یاری ایشان بشتابیم .1. پیران غالبا درباره قیمت همه گونه اشیاء شکایت می کنند و حق هم دارند زیرا در جوانی آنها ، همه چیز خیلی ارزانتر از دوران پیری آنها بوده است .2. پیران معمولا انعام و پاداش نمی دهند یا خیلی کمتر از جوانان می دهند !3.چون درآمد آنها محدود و کمتر از هزینه های آنهاست برای آنان آسان نیست که پول زیادی حتی برای خرید مواد خوردنی و غذای لازم روزانه بدهند .4.پیران به شکل و روش دوره قدیم لباس می پوشند.5.پیران غالبا زیاد حرف می زنند .6.پیران از بیماریهای خودشان بسیار سخن می گویند ، پس مبادا با آنها درباره بیماری حرف بزنید زیرا یک ساعت تمام و بلکه بیشتر بدون وقفه در خصوص انواع بیماریهای خودش داد سخن می دهد و شاید شما را خسته کنند .7.گدایان از پیران تقاضای کمک نمی کنند زیرا آدم پیر هنوز هم می خواهد به زور و زحمت یک 50 تومانی به گدایان بدهد !8. پیران از همه زودتر می خوابند ، ولی از نیمه های شب بیدار می شوند زیرا حد اکثر ، آنها فقط پنج ساعت می خوابند .9. پیران پس از بازنشستگی به دیگران کمتر علاقه مند می شوندو می خواهند فقط با بچه ها و نوه های خودشان باشند .10.اغلب پیران خلق و خوی « بزرگ نمایی » دارند و همیشه همه چیز را ( مخصوصا بیماری خودشان را ولو اینکه کوچک و بی اهمیت باشد ) بزرگتر و مهم تر نشان می دهند.11. پیران کهن غالبا « ساده لوحند » و زود گول می خورند .12. درستکاری و امانت : تقریبا همه پیران درستکار و امین هستند .13. خودداری از دزدی و خیانت : همه پیران از ارتکاب به دزدی و خیانت می ترسند و از این گونه اعمال زشت خودداری می کنند .14.ترسو بودن : اکثر پیران ترسویند و کمتر اهل خطر و ریسک هستند.15.عدم سرّ نگهداری : پیران اکثرا رازدار نیستند !16. قناعت : پیران معمولا در زندگی قانع هستند و برچیز اندک می سازند .17.بی آزاری : معمولا پیران بی آزارند .18. ترجیح تنهایی بر اجتماع : پیران اکثرا در زندگی تنهایی را برهمنشینی با دیگران ترجیح می دهند19.عادت وحس جمع کردن و پس اندازی در همه چیز از پول و خوردنی و پوشاک .20. پیران گاهی بر گذشته ی خود « تاسف » می خورند .21. خجالت و شرم حضور : پیران بیش از میانسالان در همه چیز شرم و خجالت دارند .22. سحرخیزی : معمولا و طبعا پیران سحرخیزتر از جوانان هستند .23. معمولا شخص پیر« کنجکاو » است و می خواهد از همه چیز باخبر شود.24. شخص پیر برقول و عهد خود استوار است .
25. مرد و زن پیر ، معمولا بر ایمان و عقیده خود محکم و راسخ است .26. آدم پیر معمولا بر فعل و قول جوانان اعتماد و اطمینان دارد .27. پیران در برابر نا ملایمات و سختیهای زندگی بیش از جوانان صبر و حوصله و شکیبائی دارند .28. در سنهای خیلی بالا اکثر پیران به فراموشی دچار می شوند .

رانندگی در سالمندی و ترس ها و درس های آن

فرایند سالمندی در افراد مختلف نمودهای متفاوتی دارد. از اینرو نمی‌توان سن ثابتی را تعیین کرد که بالاتر از آن، افراد از رانندگی منع شوند...
با این حال مطالعه‌های انجام شده نشان داده‌اند با افزایش سن راننده به بالای 70 سال، میزان بروز تصادف‌های منجر به مرگ به میزان بسیار زیادی افزایش می‌یابد. دلیل این امر آن است که در سالمندی، قدرت بینایی و شنوایی و سرعت واکنش‌های حرکتی آنها کاهش می‌یابد. علاوه بر این، برخی بیماری‌های مزمن مانند مشکلات عضلانی- اسکلتی، آرتروز مهره‌های گردن و زانو و... امکان رانندگی ایمن را از افراد می‌گیرند. به علاوه، گاهی هم وقوع رویدادهای حاد مانند سکته‌های قلبی یا مغزی، رانندگان سالمند را دچار حادثه می‌کند.سالمندی، قدرت هماهنگی و انعطاف‌پذیری عضلات را که همگی برای کنترل مناسب خودرو حین رانندگی ضروری هستند، محدود می‌کند. برخی از این مشکلات عبارتند از:

احساس درد یا خشکی گردن: ممکن است اجازه ندهد فرد سالمند هنگام گردش به راست یا چپ سر خود را به طرفین بچرخاند و مراقب خودروهای عبوری و عابران پیاده باشد.

احساس درد در اندام تحتانی: ممکن است مانع حرکت سریع و به موقع پاها روی پدال گاز یا ترمز شود.

کاهش قدرت عضلات بازو: در مواقع حساس این اجازه را به راننده نمی‌دهد که فرمان را به سرعت و درست حرکت دهد.

به دلیل کاهش سرعت عمل افراد در سنین بالا، ممکن است زمانی که خودروهایی از معابر فرعی وارد می‌شوند، فرد سالمند به موقع نتواند آنها را مشاهده یا در صورت ترمز کردن خودروی جلویی، خودروی خود را به موقع متوقف کند.بسیاری از سالمندان نمی‌توانند همزمان بر تابلوها و علایم راهنمایی، خط‌کشی‌ها، خودروها و عابران پیاده تمرکز کنند و همین موضوع منشاء بروز خطرهای بسیاری خواهد بود.بسیاری از سالمندان در سال‌های طولانی عمر خود، رانندگان خوب و کاربلدی بوده‌اند و ممکن است پذیرفتن اینکه سنی از آنها گذشته و توانایی‌های آنها محدود شده، برایشان راحت نباشد. در این صورت، کمک اعضای خانواده اهمیت زیادی دارد.
توصیه‌های ایمنی به سالمندانحتما معاینه‌های سالانه بینایی و شنوایی را انجام دهید و در صورت لزوم از عینک یا سمعک حین رانندگی استفاده کنید.
مصرف برخی داروها بر حواس بینایی و شنوایی و سرعت عمل تاثیر منفی می‌گذارد و رانندگی کردن برای افرادی که از آنها استفاده می‌کنند، خطرناک است. این موضوع در راهنمای دارو ذکر شده است و اگر تردید دارید، با پزشک مشورت کنید.اگر به نوع خاصی از بیماری مبتلا هستید، حتما با پزشک خود درباره ملاحظات رانندگی صحبت کنید.خواب کافی را جدی بگیرید. برای رانندگی خوب لازم است خواب خوبی کرده باشید.از صحبت کردن با تلفن همراه حین رانندگی جدا پرهیز کنید.فاصله خود را با خودروی جلویی حفظ کنید. اگر سرعت شما 2 برابر شود و مثلا از 40 به 80 کیلومتر بر ساعت افزایش یابد، فاصله‌تان از خودروی جلویی، نه 2 برابر، بلکه باید 4 برابر شود. در روزهای بارندگی و برفی فاصله از این هم بیشتر باید باشد.آهسته و با احتیاط برانید، به‌خصوص در ترافیک پرتراکم و تقاطع‌ها.بر اساس محدودیت‌های فردی، درباره رانندگی خود تصمیم صحیحی بگیرید؛ مثلا بسیاری از سالمندان تصمیم می‌گیرند فقط در روشنایی روز رانندگی کنند. اگر رانندگی سریع شما را دچار مشکل می‌کند، به جای حرکت در بزرگراه‌ها، در خیابان‌های شهر تردد کنید. در آب و هوای نامساعد از وسیله نقلیه شخصی استفاده نکنید.
اگر برای اولین‌بار مسیری را با خودرو طی می‌کنید، سعی کنید قبل از حرکت، از روی نقشه نشانی موردنظر را دقیقا پیدا کنید تا حین رانندگی نگرانی شما باعث از دست رفتن تمرکزتان نشود.اگر خویشاوندان و دوستان دلسوز درباره رانندگی به شما تذکرهایی می‌دهند یا توصیه‌هایی می‌کنند، بدون آنکه ناراحت شوید، به رانندگی خود دقت کنید. شاید حق با آنها باشد.به این فکر کنید که رانندگی نکردن هم مزایایی مانند صرفه‌جویی در هزینه مالکیت خودرو، بنزین، بیمه و تعمیرات اتومبیل و... دارد. از سوی دیگر پیاده‌روی به جای رانندگی نیز مزایای فراوانی برای سلامت شما خواهد داشت.