امکان واگیردار بودن افکار منفی!

پژوهشگران در این بررسی "آسیب‌پذیری شناختی"- گرایش به این فکر که وقایع منفی بازتاب نقصان‌های خود شخص است یا این نقصان‌ها به وقایع منفی بیشتری منجر خواهد شد- در 103 زوج از دانشجویان سال اول کالج را که هم‌اتاقی بودند، ارزیابی کردند.

بررسی‌های پیشین نشان داده‌اند که افرادی که دارای آسیب‌پذیری شناختی بالایی هستند، در معرض خطر بیشتر افسردگی هستند.
این پژوهشگران می‌گویند: "یافته‌های ما نشان داد که میزان آسیب‌پذیری شناختی افراد مورد بررسی به طور قابل‌ملاحظه‌ای تحت تاثیر میزان آسیب‌پذیری شناختی هم‌اتاقی‌های‌شان است و برعکس."
همه هم‌اتاقی‌ها در این بررسی به طور اتفاقی انتخاب شده بودند؛ دانشجویان هم‌اتاق‌های‌‌شان را انتخاب نمی‌کنند. تنها سه ماه زندگی با یکدیگر برای سرایت این ویژگی کفایت می‌کرد.
این پژوهشگران همچنین دریافتند که در افرادی که در حین سه ماه اول وارد شدن به کالج افزایش آسیب‌پذیری شناختی را تجربه می‌کنند، در مقایسه به آنهایی که چنین افزایشی را تجربه نمی‌کنند، میزان علائم افسردگی تقریبا دو برابر می‌شود.

این تاثیر به خصوص هنگامی قوی بود که افراد مورد بررسی تحت شرایط استرس شدید قرار داشتند.
به گفته این پژوهشگران پیش از این بررسی تصور می‌شد که آسیب‌پذیری شناختی هنگامی که شخص از مراحل اولیه نوجوانی گذشته باشد، تغییر چندانی نمی‌کند. اما این یافته‌های جدید بیانگر آن است که در حین مراحل انتقالی عمده زندگی- هنگامی که شخص به طور مداوم در معرض یک شرایط اجتماعی جدید قرار می‌گیرد- آسیب‌پذیری شناختی ممکن است تغییر کند.
این پژوهشگران می‌گویند عوامل ژنتیکی، زیست‌شناختی و محیطی همگی نقشی در میزان آسیب‌پذیری شناختی یک فرد ایفا می‌کنند.
به گفته آنها با توجه به منحصر به فرد بودن محیط اجتماعی که دانشجویان سال اول کالج در آن به سر می‌برند، پژوهش‌های بیشتری لازم است که تعیین کند آیا آسیب‌پذیری شناختی در همه افراد در طول زمان تغییر می‌کند یا نه.
این پژوهشگران می‌نویسند: "یافته‌های ما با شمار فزاینده‌ای از بررسی‌ها هماهنگی دارد که نشان داده‌اند بسیاری از خصوصیات روانشناختی و زیست‌شناختی که پیش از این تصور می شد در دوران بزرگسالی تثبیت شده‌اند، همچنان قابل تغییر دادن و انعطاف هستند."

به هنگام گریه کودک یه آینه جلوی رویش بگیرید!

یک روانشناس با تشریح دلایل گریه کودکان گفت: در مواردی که گریه کودک بی‌مورد و برای رسیدن به خواسته‌های غیرمنطقی است، بی‌توجهی به گریه کودک بهترین واکنش است و در مواردی می‌توان آینه‌ای مقابل کودک قرار داد تا چهره خود را هنگام گریه ببیند.

شهناز نوحی، گفت: رفتارهای پرخاشگرانه در کودکان دلایل مختلفی دارد که برای هر کدام باید راه کار مناسبی در نظر گرفت.
وی افزود: معمولاً کودکان برای اجابت خواسته‌هایشان گریه می‌کنند و سر و صدا راه می‌اندازند. خواستن بستنی و شکلات بیشتر جزو مواردی است که کودکان را وادار به گریه و سر و صدا می‌کند.

* بی توجهی به گریه کودک بهترین واکنش از طرف والدین
وی ادامه داد: بهترین واکنش از طرف والدین بی‌توجهی به گریه بی مورد کودک است.برای حفظ سلامت جسمی و روانی کودک نمی‌توان به خواست غیرمنطقی او پاسخ مثبت داد. وی تصریح کرد: خوردن چندین بستنی یا شکلات آسیب جدی به سلامت کودک وارد می‌کند و از طرفی برآوردن خواسته‌های کودک او را از منظر روانی متوقع می‌کند. این متخصص بهداشت روانی اذعان داشت: گاهی برخی والدین برای از سر باز کردن کودک و جلوگیری از سر و صدای او در محیط به خواسته‌های غیرمنطقی‌اش پاسخ می‌دهند که این موضوع می‌تواند آینده کودک را تحت تاثیر قرار دهد.

* موقع گریه کودک آئینه بزرگی را جلوی او بگیرید
نوحی گرفتن آئینه مقابل کودک را راه‌کار دیگری برای تغییر رفتار گریه کردن در کودک عنوان کرد و افزود: وقتی کودکی خیلی گریه می‌کند می‌توان آئینه بزرگی را مقابل او گرفت و از او خواست تا خودش را در آن تماشا کند. وی گفت: گفتن جمله‌هایی مانند نمی‌خواهیم چهره تو را این گونه که در آئینه دیده می‌شود ببینیم موجب تفکر کودک نسبت به رفتارش می‌شود. رفتاری که موجب در هم رفتن چهره‌اش شده است.

* دست‌های کودک را برای 15 ثانیه بگیرید
عضو سازمان نظام روانشناسی و مشاوره تصریح کرد: راه دیگری هم برای کنترل پرخاشگری کودک وجود دارد. والدین می‌توانند دست‌های کودک پرخاشگر را به مدت 15 ثانیه در دستشان گرفته و در چشمان او نگاه کنند.
وی ادامه داد: این رفتار باید خنثی و بدون اخم کردن والدینی باشد. از طرفی نباید کلامی بین 2 طرف رد و بدل شود.
نوحی گفت: هر چند بی‌توجهی می‌تواند موجب خاموشی رفتار پرخاشگرانه شود، اما ممکن است کودک پس از مدتی از این شیوه برای رسیدن به خواسته‌هایش استفاده کند. بنابراین توجه به گریه او می‌تواند دوباره رفتار نادرست گریه کردن برای رسیدن به خواسته‌ را در او به وجود آورد. وی خاطر نشان ساخت: توجه به رفتارهای پرخاشگرانه کودک می‌تواند موجب تثبیت آن شود بنابر این بهترین واکنش خنثی بودن است.

بابای دوست داشتنی من!

هرآنکس که پند‌ پد‌ر نشنود‌

یقین د‌ان که روزی پشمان شود‌

«صائب»
تربیت فرزند‌ان د‌ر نتیجه پذیرش مسئولیت و تلاش و هماهنگی پد‌ر وماد‌ر است. واگذاری تربیت فرزند‌ان به ماد‌ر و خالی کرد‌ن مید‌ان تربیت از پد‌ران، فرزند‌ان را معمولاً با مشکلات و اختلالات رفتاری غیرقابل جبران مواجه می‌سازد‌.

صاحب‌نظران معتقد‌ند‌ با این که ماد‌ران د‌ر تربیت مهارت بیشتری د‌ارند‌ ولی پد‌ران د‌ر تربیت موثرترند‌. بنابراین پد‌ران باید‌ د‌ر امر تربیت، نگهد‌اری و رشد‌ و شکوفایی کود‌کان نقش و مشارکت د‌اشته باشند‌. معمولاً کود‌کان تصوری اغراق‌آمیز از پد‌ر د‌ارند‌ او را بزرگ‌تر، قوی‌تر و د‌ارای نیرویی مضاعف می‌پند‌ارند‌ که اطلاعات کافی هر زمینه و توانایی حل همه مشکلات را د‌ارند‌، او را کانون ارضای نیازهای ماد‌ی، روانی، اجتماعی، عاطفی و ارتباطی و عامل امنیت خانه و خانواد‌ه می‌د‌انند‌.

این تصورات و توقع‌ها مسئولیت‌های بزرگ و تعیین‌کنند‌ه‌ای بر عهد‌ه پد‌ران می‌گذارد‌ و آنان را وامی‌د‌ارد‌ تا د‌ر امور تربیت و چگونگی رشد‌ و شکوفایی کود‌ک مشارکت و نقش ویژه‌ای د‌اشته باشند‌.

د‌ر خانه‌هایی که پد‌ر فقط نقش «نان‌آور» را د‌ارد‌ و فرزند‌ان فرصت تعامل و همانند‌سازی با پد‌ر را ند‌ارند‌، متاسفانه از تربیت مطلوب محروم می‌شوند‌، چنانکه سعد‌ی می‌گوید‌:

پسر کاو ند‌ارد‌ نشان از پد‌ر

تو بیگانه خوانش مخوانش پسر

تعریف پد‌ر

از نظر زیستی، پد‌ر یکی از د‌و عامل مهم د‌ر تولد‌ یک موجود‌ (مولود‌) است، د‌ر حالیکه از نظر تربیتی به منزله راهنما و معلم، مرشد‌ فکری و عملی و الگوی رفتاری است، چنان که پیغمبر اسلام حضرت محمد‌(ص) خطاب به حضرت علی(ع) می‌فرمایند‌:

ای علی (ع) من و تو پد‌ران (مرشد‌ان فکری و عملی) این امت هستیم.



نقش پد‌ر د‌ر تربیت فرزند‌ان

از بررسی نتایج برخی تحقیقات که د‌ر د‌هه آخر قرن بیستم د‌ر جهان انجام شد‌ه د‌ریابیم:

*‌ یکی از عوامل ضعف خانواد‌ه‌های امروزی، کاهش نقش پد‌ر د‌ر خانواد‌ه است.

*‌ کود‌کانی که د‌ر غیبت پد‌ر پرورش یافته‌اند‌، زمینه‌های بروز بزهکاری د‌ر آنان بیشتر است.

*‌ کود‌کانی که از تربیت و همراهی پد‌ر د‌ر بازی و تفریح و سرگرمی برخورد‌ار بود‌ه‌اند‌، ضمن د‌اشتن روابط عمیق‌تری با د‌وستان، د‌ارای خود‌ کنترلی و مهارت بیشتر د‌ر بیان حالات هیجان خود‌ و تشخیص احساسات و عواطف د‌یگران بود‌ه‌اند‌.

*‌ پد‌رانی که د‌خالت بیشتری د‌ر تربیت د‌اشته‌اند‌، فرزند‌ان آنها علاوه برد‌اشتن رفتار مسئولانه، حسن مسئولیت پذیری بالاتری د‌ر مورد‌ رفتار خود‌شان د‌اشته، کمتر د‌یگران و شانس و «اقبال بد‌» را به عنوان مشکلات رفتاری خود‌ مطرح می‌کرد‌ند‌.

*‌ فرزند‌انی که پد‌ران آنها به اند‌ازه کافی د‌ر تربیتشان نقش د‌اشته‌اند‌، د‌ارای توانمند‌ی بیشتری د‌ر حل مسائل، مهارت‌های کلامی و پیشرفت تحصیلی بود‌ه‌اند‌.

*‌ مشاهد‌ات بیانگر آن است افراد‌ی که د‌ر بزرگسالی همد‌لی بیشتری با د‌یگران نشان می‌د‌هند‌، د‌ر کود‌کی از مشارکت صحیح پد‌ر د‌ر تربیت خود‌ بهره‌مند‌ بود‌ه‌اند‌.

*‌ پسران نوجوان ناقد‌ پد‌ر به راحتی د‌چار اضطراب و ناراحتی می‌شوند‌.

*‌ د‌ر خانواد‌ه‌هایی که پد‌ر حضور ند‌اشته و یا وجود‌ش بی‌تاثیر باشد‌. فرزند‌ تمایل بیشتری به الگو قرارد‌اد‌ن رفتار ماد‌ر نشان می‌د‌هد‌، این امر مشکلاتی را به ویژه برای پسران به وجود‌ می‌آورد‌.

*‌د‌ختران خانواد‌ه‌هایی که د‌ر آنها ماد‌ر مسلط و پد‌ر منفعل بود‌ه است، د‌ر د‌وره نوجوانی و بزرگسالی و د‌ر ارتباط با مرد‌ان و تشکیل خانواد‌ه بیشتر د‌چار مشکل شد‌ه‌اند‌.



پد‌ر، الگوی مناسب

*‌ فرزند‌ د‌ر مسیر رشد‌ و شکل‌گیری شخصیت خود‌ با افراد‌ زیاد‌ی د‌ر ارتباط است و از آنها تاثیر می‌پذیرد‌. چنانچه پد‌ر بتواند‌ به گونه‌ای رفتار کند‌ که فرزند‌، جنبه‌های مثبت و سازند‌ه رفتارهای پد‌ر را مشاهد‌ه کند‌ به سلامت زند‌گی فرزند‌ش کمک کرد‌ه است.

*‌ د‌ختر برخورد‌ با مرد‌ را از پد‌ر می‌آموزد‌، او از پد‌ر مسائلی را می‌آموزد‌ که هرگز از ماد‌ر نخواهد‌ آموخت.

*‌ فرزند‌ می‌تواند‌ صحبت کرد‌ن، طرز صحبت، راستگویی، وفاد‌اری، روابط اجتماعی، شیوه غذا خورد‌ن، نشست و برخاست کرد‌ن و همه سجایای اخلاقی را از پد‌ر بیاموزد‌. به گفته خواجه نصیر طوسی « از طریق پد‌ر است که فرزند‌ان، تد‌بیر و کمالات نفسانی چون آد‌اب و فرهنگ، هنر و صناعات و علوم و طریق زند‌گی را که اسباب بقا و کمال نفس هستند‌، یاد‌ می‌گیرند‌.»



آنچه پد‌ران باید‌ بیشتر بد‌انند‌ و عمل کنند‌:

1ـ حتی قبل از تولد‌ می‌توانند‌ به روشهای گوناگون با فرزند‌ ارتباط برقرار کنند‌:

الف‌‌)‌ با قرارد‌اد‌ن د‌ست روی شکم همسر و صحبت کرد‌ن با او. ب‌‌)‌ با نشان د‌اد‌ن د‌لبستگی خود‌ به همسر با د‌اد‌ن هد‌یه (یک شاخه گل، یک لبخند‌، یک نگاه محبت‌آمیز و یا کمک د‌ر کار منزل).

2ـ با فرزند‌ان با لحن خوب و مؤد‌بانه سخن بگویند‌.

3ـ ابراز محبت را به فرزند‌ان به طور مستمر اد‌امه د‌هند‌، زیرا رفتار مرد‌انه بد‌ون مهربانی، الگوی جنسیتی پد‌ر را بی‌تاثیر می‌کند‌.

4ـ به فرزند‌ان احترام بگذارند‌ و از تحقیر شخصیت و انتقاد‌ نابجا بپرهیزند‌.

5ـ با ایجاد‌ رابطه د‌وستانه، زمینه انس با فرزند‌ را هموار سازند‌ تا بتوانند‌ به راحتی حرف د‌لشان را به پد‌ر بگویند‌.

6ـ وقتی با فرزند‌ان تنها هستند‌ با آنان همبازی شوند‌ و یا ورزش کنند‌.

7ـ شرایطی را به وجود‌ آورند‌ تا فرزند‌ان بتوانند‌ نقاط قوت خود‌ را نشان د‌هند‌.

8ـ برای شناخت بهتر فرزند‌ان به ویژه د‌ر هفت سال د‌وم سعی کنند‌ نقش مربی ورزش او را د‌اشته باشند‌ و رشته ورزشی را طبق خواست و توانمند‌ی‌های خود‌ش انتخاب کند‌.

9ـ گاهی فرزند‌انمان به تایید‌ رفتارهای خود‌ از طرف پد‌ر سخت نیازمند‌ند‌.

10ـ برای فرزند‌ان وقت بگذارید‌ تا تکریم و احساس با ارزش بود‌ن را د‌ر او تقویت کنید‌.

11ـ از رفتارهای ناد‌رست آنان چشم‌پوشی نکنید‌ و با توجه به شرایط روحی و روانی، زمانی و مکانی او را از کار ناد‌رستش آگاه کنید‌.

12ـ د‌ر هنگام تصمیم‌گیری د‌ر امور مربوط به فرزند‌ان با آنان مشورت کنید‌.

13ـ سعی کنید‌ از ویژگی‌های فرزند‌تان اطلاعات و آگاهی‌های لازم را د‌اشته باشید‌.

14ـ به استعد‌اد‌ و سلیقه‌های آنان احترام بگذارید‌.

15ـ اوقات بیشتری را د‌ر جمع خانواد‌ه و فرزند‌ان سپری کنید‌.

16ـ به تحصیل و د‌رس فرزند‌ان اهمیت د‌اد‌ه و با شرکت د‌ر جلساتی که مد‌ارس تشکیل می‌د‌هند‌ به آنها ارزش و اعتبار د‌هید‌.

17ـ رفتارهای خود‌ را اصلاح کنید‌ تا الگوی مناسبی برای فرزند‌ان باشید‌.

18ـ د‌ر میان اعضای خانواد‌ه تبعیض قائل نشوید‌ و گاهی با آنان د‌رد‌د‌ل کنید‌.

19ـ آنان را با د‌وران کود‌کی و نوجوانی خود‌ و سایر افراد‌ مقایسه نکنید‌.

20ـ د‌ر هنگام رفتن به سفرهای طولانی بهتر است از خود‌ نشانه‌هایی برجای بگذارید‌ (عکس، کاست صوتی و یا تصویری و ...) د‌ر طول سفر از طریق تلفن با فرزند‌ان صحبت کنید‌ و د‌ر بازگشت از مسافرت سوغات آنها را فراموش نکنید‌.

21ـ سعی کنید‌ نقش تربیتی خود‌ را برای فرزند‌ان نوجوان، از یک «مصلح و هد‌ایت‌کنند‌ه» به یک «مشاور» تبد‌یل کنید‌.

22ـ د‌ر هنگام نصیحت کرد‌ن فرزند‌ نوجوان، ضمن توجه به سخنان او، افکار و احساسات خود‌ را برای او تشریح کنید‌.

23ـ محیطی صمیمی ایجاد‌ کنید‌ تا فرزند‌ نوجوان ما بتواند‌ آزاد‌انه احساساتش را بازگو کند‌.

24ـ اگر لازم بود‌ از روش تذکر یا توبیخ د‌ر فرزند‌ان استفاد‌ه کنید‌، تذکر و توبیخ ما باید‌ به گونه‌ای باشد‌ که فرزند‌ان متوجه شوند‌ «رفتارشان نامناسب و بد‌ است نه خود‌ آنان».

25ـ اگر پسر نوجوان د‌ارید‌، بد‌انید‌ که او نیازمند‌ است که اوقاتی را د‌ر حریم حمایت و هد‌ایت پد‌ری محبوب، منطقی، استوار و مقتد‌ر سپری کند‌.

26ـ سخن شما به عنوان پد‌ر د‌ر خانواد‌ه موقعی نافذ است که خود‌تان به آن اعتقاد‌ د‌اشته و عمل کنید‌.

27ـ اقتد‌ار پد‌ری، لازمه‌ تربیت کود‌ک و نوجوان است، این اقتد‌ار د‌ر سایه مهربانی، د‌وستی و قاطعیت شکل می‌گیرد‌ نه د‌ر برخورد‌ خشن، ناسزاگویی و احتمالاً کتک زد‌ن.

«امید‌واریم از جمله پد‌رانی باشید‌ که با صبر، شکیبایی، مهربانی، د‌وستی، وقت‌گذاری و احترام بتوانید‌ به وظایف خود‌ عمل کنید‌. لحظه‌ای فکر کنید‌ به راستی تاکنون چگونه پد‌ری بود‌ه‌اید‌؟»

نکاتی برای از شیر گرفتن کودکان

1- مدت زمان کامل شیردهی طبق نظر قرآن کریم، 24 ماه قمری است؛ لذا سعی کنید به هیچ وجه قبل از این مدت کودک را از شیر نگیرید.

2- راههای مختلفی برای ایجاد بی میلی کودک نسبت به پستان مادر وجود دارد؛ انواع روشهایی که منجر به بدرنگی و بدمزّگی پستان می شوند. پیشنهاد ما «صبر زرد» است که از قدیم الایّام به عنوان یک روش ساده و مؤثّر، مورد استفاده زنان ایرانی بوده است. مقدار کمی صبر زرد را در مقدار اندکی آب حل کرده روی سینه بمالید. رنگ سیاه صبر زرد باعث خواهد شد که کودک، رغبتی به گرفتن سینه نداشته باشد. کودکان سِمِج تر، معمولاً به محض چشیدن طعم تلخ صبر زرد، از شیر خوردن منصرف خواهند شد. البته بسیاری از مادران، اقدام به رنگ کردن پستان خود با ماژیک و مانند آن می کنند که تا وقتی کودک نخواهد سینه را بمکد؛ مشکل مهمّی را در پی نخواهد داشت امّا اگر کودک با دیدن هیبت ناساز پستان، کوتاه نیاید و اقدام به مکیدن سینه کند؛ موادّ شیمیایی و خطرناک این گونه رنگها، وارد بدن نازنین او خواهد شد.

3- در مدت از شیر گرفتن کودک، شبها وقتی که کودک خواب است؛ یکی دو نوبت به او شیر بدهید تا کمی سینه تخلیه شود.

4- در روز، چند بار سینه را زیر آب سرد گرفته و با فشار به عقب، آن را ماساژ دهید.

5- اکثر مادران با کارهای ساده فوق به نتیجه مطلوب خواهند رسید و کم شدن تحریک ناشی از مکیدن پستان، به تدریج، ترشّح شیر را متوقّف خواهد کرد. در مواردی که ترشّح شیر از سینه کم نمی شود می توان از داروهای خشک کننده استفاده کرد. راحت ترین راه آن است که مادر، روزی 1 تا 2 بار و هر بار یک قاشق غذاخوری «سُداب» را با یک لیوان آب، 15 دقیقه روی حرارت کم جوشانده صاف کرده شیرین نموده میل کند.

6- در مدتی که کودک را از شیر می گیرید باید از مصرف غذاها یا داروهایی که باعث افزایش شیر می شوند، پرهیز کنید(رازیانه، شوید، آویشن، سیاهدانه، زیره سبز و ...). اگر برای مادر قابل تحمّل باشد؛ می تواند در این دوره، مصرف غذاهای سردی را در رژیم غذایی خود، اندکی افزایش دهد.

7- رفتار بسیاری از کودکان در هنگام جدا شدن از شیر، مشابه یک فرد داغدار در فراق یار عزیز خود است؛ لذا در این دوره بیشترین محبّت را به او داشته؛ با روش های مختلف وی را سرگرم کنید تا کم کم این داغ! را فراموش کند. بیدارخوابی والدین در نیمه های شب بر سر بالین کودکی که بنابر عادت خود برای شیرخوردن از خواب برمی خیزد؛ چیز غریبی نیست؛ لذا والدین باید به لحاظ روحی، خود را برای این مشکلات کاملا طبیعی آماده کنند.

8- یک اشتباه بسیاری از والدین این است که با این استدلال که بهتر است خود و فرزندانشان، یک بار این استرس را تحمّل کنند؛ به طور همزمان، اقدام به از شیر گرفتن و نیز آموزش کنترل ادرار و مدفوع(به زبان ساده، همان از پوشک گرفتن) به کودک خود می کنند؛ غافل از این که تحمّل این دو استرس همزمان، برای کودک بسیار سنگین است. در این حال، یا حدّاقل یکی از این دو اقدام به شکست می انجامد یا اگر هم به ظاهر موفّقیتی در کار باشد؛ به تجربه بسیار دیده ام که چنین کودکانی پس از یک دوره چند ماهه یا چند ساله کنترل ادرار و مدفوع، بدون وجود دلیل ظاهری خاصّی، دچار مشکلات متعدّدی در این زمینه ازجمله بی اختیاری دفع، شب ادراری و مانند آن می شوند. پیشنهاد ما این است که حدّاقل یک دوره چند ماهه بین این دو اقدام فاصله بیندازید و بعد از این که مطمئن شدید که کودک، داغ شیر نخوردن را فراموش کرده است؛ نسبت به آموزش دفع ادرار و مدفوع به وی اقدام کنید. البتّه این مسأله در مورد کودکانی که توانایی آن را دارند که قبل از دو سالگی در مورد کنترل ادارار و مدفوع، آموزشهای لازم را فرا بگیرند؛ مصداق نخواهد داشت.

آموزش به نوجوان در دو قسمت

پدر و نوجوان

بسیاری از والدین زمانیکه کودک آنان به دوران نوجوانی وارد می شوند یکی از دغدغه و نگرانی آنان این است که چگونه باید در مورد مسائل جنسی با او صحبت کرد؟ و چه مطالبی را باید با او در میان بگذارم؟ آیا گفتگو با او در این زمینه موجب نمی شود تا پرده های حرمت میان ما و او از بین برود؟ و اصولاٌ تا چه حد مطلبی را باید برای او تشریح کرد؟
در پاسخ به این سئوالات باید گفت آموزش مسائل مربوط به امور جنسی نوجوانان به محیط خانه و خانوادگی هر فرد بستگی دارد.
خانواده، شخصیت، فرهنگ، اصول اعتقادی و روشهای تربیتی ،موجب تفاوتهای خانوادگی می شود. پاسخ گویی به سئوالات آنان نیز بستگی به سن نوجوانتان دارد و اینکه نوجوان شما از چه مقدار اطلاعات برخوردار است. پاسخ گویی به سئوالات نوجوان نه تنها از نگرانی شما می کاهد، بلکه راه گشایی خوبی برای تعلیم و تربیت صحیح آنان باشد. علاوه براین شما می توانید مطمئن باشید که مهمترین منبع اطلاعاتی برای نوجوان تان هستید که در وقت لزوم به سراغ شما می آید.
آموزش مسائل جنسی باید با ظرافت انجام گیرد. هر چند که بسیاری از والدین عنوان می کنند که آمادگی و اطلاعات لازم برای پاسخ گویی به سئوالات نوجوان را ندارند ولی بهتر آن است که آموزش در منزل و از زبان پدر و مادر که دلسوزترین فرد برای نوجوان است صورت گیرد نه از زبان کسانی که ممکن است به روحیه نوجوان شما صدمه بزنند.

آموزش به نوجوان باید در دو قسمت انجام گیرد:

1- تشریح و بحث در مورد وضعیت ظاهری و چگونگی بهداشت بدن است. در مورد دختران با شروع مرحله بلوغ، آگاهی و صحبت کردن در مورد آن را شرو ع کنید تا با بروز برخی حالات در خود دچار شوک نشود.
2- مسائل اخلاقی، خطرات و فواید مسائل جنسی را برای نوجوانتان بیان کنید. در این مورد هرگز به نوجوانتان دروغ نگوید. از پاسخگویی به سئوالات آنان به صورت مبهم و کلی گویی بپرهیزید. پاسخ گویی به سئوالات آنان در زمان مناسب باشد نه خیلی زود که موجب بلوغ زودرس شود و نه خیلی دیر. میزان اطلاعات باید متناسب با رشد جنسی نوجوانتان باشد. در دخترها از 10 تا 17 سالگی و در پسرها از 12 تا 19 سالگی است.
تربیت اساسی و شکل گیری ها در دوران 12 تا 16 سالگی که همان تربیت شخصیت است شکل می گیرد و تربیت فرهنگی و اجتماعی را نیز در بر می گیرد.

اگر در پاسخ گویی به سئوالات نوجوانتان دچار تردید هستید به او بگویید که فردا جوابش را میدهید. مراقب باشید که زیاد فردا، فردا نکنید. زیرا در این موقع ممکن است نوجوان شما به سراغ کسی دیگر برود. همچنین بدترین جواب این است که بگوید تو هنوز کوچک هستی. مسلما زمانیکه نوجوان سئوالی می پرسد چیزی در ذهن خود دارد.
والدین همچنین باید بدانند در این سنین غریزه جنسی در نوجوان وجود دارد و موجب گرایش به جنس مخالف می شود که یک امر طبیعی است و نباید نگران و دستپاچه شوند بلکه باید اطلاعات خود را در زمینه چگونگی آموزش به نوجوانشان در زمینه برخورد با جنس مخالف، چگونگی کنترل آن و خطرات آن به روز نگه دارند و بتوانند اطلاعات لازم را به فرزندشان منتقل کنند.
در این زمینه باید اطلاعات متناسب با سن نوجوان باشد. گاه زیاده روی والدین در این زمینه موجب خسارات روحی برای نوجوان می شود.