چند راهکار برای پرورش هوش اقتصادی کودک

با توجه به اینکه مهم ترین فعالیت در بالا بردن هوش اقتصادی فرزندانمان، آموزش پس انداز کردن است. لذا از میان سه شیوه پس انداز
سیستم کلان: پس انداز بلندمدت (تدارک دیدن مبلغی برای خرید سایانه برای فرزندانمان که با توجه به سن فرزندانمان این روش مناسب نمی باشد)
سیستم میان مدت: مقدار معینی هفتگی تعیین می کنیم و هر هفته به فرزندانمان می دهیم که در قلک خود قرار دهند (توضیح در زیر ارائه خواهد شد)
سیستم پس انداز کوتاه مدت: ما به فرزندان خود پول می دهیم آنها هر وقت و در ظرف هر مدتی که بخواهد هزینه می کنند و مجدداً برای گرفتن پول سراغ ما می آیند (در این روش فرزندان، هرگز پس انداز کردن را نمی آموزند چون هرگاه پول خود را خرج کنند مجدداً از ما برای خرید بعدی پول دریافت خواهند کرد سپس به مفهوم سرمایه گذاری و پس انداز کردن پی نخواهند برد)
بهترین سیستم برای آموزش پس انداز کردن سیستم میان مدت می باشد لذا باید والدین گرامی به نکات زیر توجه نمایند:
۱- تهیه ی یک محل قابل دسترسی مانند یک لیوان یا قلک قفل دارکه عزیزانمان بتوانند هرگاه تمایل داشته باشند پولشان در دسترس باشد.
۲- واحدهای پول را برای فرزندانمان توضیح دهند.
۳- مبلغ هفتگی که برای بچه ها تعیین می کنید می بایست متناسب با سن و سال و هزینه های بچه ها باشد. با توجه به اینکه در مدرسه بوفه ای برای فروش مواد خوراکی وجود ندارد لذا مبلغ مناسبی را به عنوان پول هفتگی برای خریدهای خارج از مدرسه( خوراکی ها، CD، اسباب بازی) تعیین کنید و در اختیار فرزندمان قرار هید.
۴- پول هفتگی متعلق به فرزندمان می باشد اولیا گرامی توجه نمایند که می توانند در چگونگی خرج کردن آن راهنمایی کنند ولی حق دخالت ندارند.
۵- اولیای گرامی توجه کنند چنانچه فرزندمان تمامی پول هفتگی خود را یک جا خرج کرد و مجدد درخواست پول کرد با باید به او گفت می بایستی تا هفته آینده صبر کند و مجدداً به او پول ندهید تا مفهوم پس انداز را درک کند.
۶- چنانچه فرزندمان علاقه داشت وسیله ای را تهیه کند که مبلغ آن خیلی بیشتر از پول هفتگی او می باشد چنانچه تمایل دارید به منظور ایجاد انگیزه می توانید بخشی از پول را شما بپردازید و بخشی دیگر را به او بگویید که باید توسط جمع کردن پولهای هفتگی تهیه نماید.
۷- به منظور آموزش ارزش پول خواهشمند است در منزل خرید و فروش را به صورت مستمر تمرین کنید.
۸- برای خرید فرزندتان را به فروشگاه ببرید و به آنها اجازه دهید تا او پول اجناس را به فروشنده بدهد.
۹- بچه ها را به محل کارتان ببرید چنانچه شغل شما آزاد است او می تواند داد و ستد را به عینه ببیند و چنانچه کارمند هستید به او توضیح دهید که برای چند روز زحمت و کار حقوق دریافت می کند.
۱۰- در فعالیت های اقتصادی و یا خرید یا سرمایه گذاری های کوچک نظر فرزندتان را بپرسید و چنانچه ممکن است گاهی طبق نظر او داد و ستدی را انجام دهید تا معنای سود و زیان یا سرمایه گذاری را بفهمند.
۱۱-فرزندانمان را برای تهیه چند قلم اجناس مورد نیاز به مالی که خود نظارت دارید به داخل فروشگاه یا سوپر بفرستید تا مواد مورد نیاز شما را تهیه کند توجه کنید لیست خرید به فرزانمان ندهید تا فروشنده بر اساس آن مواد را تهیه و به دست فرزندانمان بدهد بلکه آنها باید یاد بگیرند اجناس مورد نیاز را از داخل فروشگاه جمع نمایند، با فروشنده صحبت کنند، قیمت بگیرند و چانه بزنند.
۱۲- فرزندتان را به قصد آموزش با خود به بانک ببرید تا با مفهوم پس انداز کردن آشنا شود. چنانچه تمایل دارید برای فرزندتان حساب بانکی باز کنید و برایشان کارت پول تهیه کنید. بچه ها تمایل ندارند پول را به بانک ببرند و به تحویلدار بسپارند ولی اگر برای آنها کارت تهیه شود متوجه می شوند که پول از دسترسی آنها خارج نشده است. ( باز کردن حساب بانکی پول را از دسترسی خارج نمی کند، بلکه قدرت دسترسی را کم می کند)
۱۳- اگر کاردستی یا یا چیزی تهیه کرد سعی نکنید از او بخرید.
۱۴- توجه کنید فرزندمان افراط خرج کردن را نباید از ما یاد بگیرند. قناعت کردن را به او یاد بدهید نه خساست داشتن را.
۱۵- او راتشویق کنید که کم کم با پولهاسی برای پدر و ماردش، خواهر یا برادرش و یا دوستانش و یا هر کسی که دوستش دارد هدیه تهیه نماید یا آنها را به شما دعوت کند بدین ترتیب یاد میگیرد که پول هدف زندگی نیست بلکه وسیله لذت بردن است و باید برای کسانی که دوستشان دارد پول نیز خرج کند.
۱۶- گاهی اوقات از فرزندتان قرضی بگیرید تا اعتماد به نفس آنها را بالا ببرید.

چرا کودکم دزدی می کند؟

وقتی پسر پنج ساله‌ام از مهد کودک برگشت، در کیف‌اش یک اسباب‌بازی جدید پیدا کردم. من و پدرش به هم نگاه کردیم و از او پرسیدیم که آن را از کجا آورده و مال کیست؟! او ابتدا ابراز بی‌اطلاعی کرد اما با اصرار ما گفت که آن را از کیف هم کلاسی‌اش برداشته.»

وقتی پسر پنج ساله‌ام از مهد کودک برگشت، در کیف‌اش یک اسباب‌بازی جدید پیدا کردم. من و پدرش به هم نگاه کردیم و از او پرسیدیم که آن را از کجا آورده و مال کیست؟! او ابتدا ابراز بی‌اطلاعی کرد اما با اصرار ما گفت که آن را از کیف هم کلاسی‌اش برداشته.»

«اولین باری که دختر هفت ساله‌ام، مریم، از کلاس ورزش با یک کادو به خانه آمد، فکر کردم که این کادو را دوست‌اش، گلی، به او داده است. وقتی دومین بار گفت که گلی یک اسباب‌بازی به او هدیه داده، تعجب کردم و بار سوم زمانی که مریم یک صندلی کوچک از خانه عروسکی گلی را توی روسری‌اش پیچیده بود، متوجه شدم که فرزندم این لوازم را دزدیده! واقعا ناراحت و عصبانی شده بودم. تنها فکری که به نظرم رسید این بود که مجبورش کنم به خانه گلی برود و همه آنها را پس بدهد اما از تکرار این رفتار خیلی نگران هستم. از شما می‌‌خواهم که مرا راهنمایی کنید که چه‌طور با او رفتار کنم.»

****

این‌ها مشتی نمونه خروار از گلایه‌های والدینی است که از رفتارهای عجیب و غریب بچه‌هایشان سر در نمی‌آورند و مفهومش را نمی‌فهمند. حتماً شما هم با مساله سرقت کردن بچه‌ها روبه‌رو شده‌اید. شاید فرزند شما بدون اجازه شما از کیف‌تان پول برمی‌دارد یا اسباب‌بازی‌های دوستان‌اش را بدون اطلاع آنها برمی‌دارد و حتی در مدرسه لوازم‌التحریر دوستان‌اش را با خود به خانه می‌آورد. بسیاری از والدین از خود می‌پرسند چگونه باید با این مساله برخورد کرد؟

قبل از آنکه هرگونه واکنشی نشان دهید، بهتر است این مقاله را درباره علت دزدی بچه ها بخوانید و از راه های کمکی مطلع شوید:

چرا کودکان و نوجوانان دزدی می کنند؟
بچه ها در هر سنی – از پیش دبستانی تا نوجوان – ممکن است به دلایل مختلف وسوسه شوند که دزدی بکنند:

** بچه های خیلی کوچک بدون آنکه درک کنند بعضی چیزها هزینه بردار هستند و برداشتن آنها بدون پرداخت پول اشتباه است، ممکن است گاهی چیزهایی را بردارند و بدزدند.

** بچه های مدرسه ای معمولاً می دانند که نباید بدون پرداخت پول چیزی آن را بردارند، ولی این کار را می کنند زیرا خویشتنداری و خودداری کافی ندارند.

** بچه های بزرگتر و نوجوانان می دانند که نباید دزدی کنند، ولی ممکن است بخاطر جالب بودن و هیجان این کار، یا بخاطر اینکه دوستانشان این کار را می کنند، دست به دزدی بزنند. بعضی از آنها فکر می کنند که دستشان رو نمی شود. زیرا به آنها کنترل بیشتری بر زندگی شان داده شده است، و بعضی از نوجوانان از سر شورش و یاغیگری این کار را می کنند.

البته دلایل پیچیده دیگری هم ممکن است در این مورد نقش داشته باشند.

ممکن است بچه ها عصبانی باشند یا دنبال جلب توجه باشند. رفتار آنها انعکاسی از استرس در خانه، مدرسه یا در کنار دوستان است. بعضی از آنها بخاطر خشونت فیزیکی و روانی که بر آنها وارد می شود، دزدی می کنند و در واقع این عمل آنها فریاد درخواست کمک است.

در موارد دیگر، کودکان و نوجوانان دزدی می کنند زیرا پول کافی برای خرید آنچه می خواهند یا نیاز دارند را در اختیار ندارند. برای مثال ممکن است اشیا یا اسباب بازی های گران قیمتی را بدزدند که پول خریدش را ندارند. در بعضی موارد نیز آنها دزدی می کنند تا هزینه های اعتیاد خود را بپردازند. دلیل دزدی هرچه باشد، والدین باید ریشه این رفتار را بیابند و مشکلات را از پایه حل کنند.
چه باید کرد؟
قدم اول: زمانی که والدین پی بردند که بچه چیزی را برداشته است، به هیچ عنوان نباید واکنش شدید نشان دهند. در آن لحظه باید رفتاری مناسب و سنجیده از خود نشان دهند. باید بکوشند آرامش خود را حفظ کرده و روشی منطقی اتخاذ کنند، در غیر این‌صورت باعث احساس گناه و دلخوری در خود والدین می‌‌شود و از طرف دیگر عزت نفس کودک را نیز به مخاطره می‌‌اندازد. اعتراف خواستن از کودک و تهمت زدن به او در نزد دیگران، عملی بسیار غیر عاقلانه و ناصحیح است زیرا با این‌گونه روش‌ها به ندرت می‌توان به ریشه اصلی و علت بنیادی مشکل پی برد. این عمل غالبا به دروغگویی کودک یا ریختن آبروی او برای عملی که ممکن است هرگز تکرار نشود منتهی خواهد شد. پس باید توجه داشته باشیم که وقتی پاسخ سوالی را می‌‌دانیم، نباید بخواهیم از کودک تحت فشار پاسخ مثبت بگیریم. این کار مشکل دروغ گفتن را بر مشکل قبلی می‌‌افزاید.

قدم دوم: همان موقع باید رفتارش را به درستی نامگذاری کنید. برای مثال نباید برداشتن بی‌اجازه چیزی که متعلق به او نیست را امانت گرفتن بنامید، بنابراین به بچه‌هایی که مفهوم مالکیت را درک می‌‌کنند بگویید که برداشتن بی‌اجازه متعلقات دیگران کاری خلاف قانون است.

قدم سوم: بلافاصله رفتارش را اصلاح کنید (اصلاح کردن یعنی ایجاد نوعی جبران.) برای مثال کودکی که از مغازه کیک برداشته، باید به آنجا برگردد و کیک را به جایی که برداشته بگذارد (البته اگر دست خورده نشده است) یا اگر مغازه دار آن را پس نگیرد، پول آن را پرداخت کند. در این گونه از موارد از بزرگ‌ترهایی که کودک از آنها چیزی را بر داشته است بخواهید، از طرف کودک قول ندهند و عذرخواهی نکنند و نگویند که این کار برای بچه‌ها طبیعی است. اگر بچه پولی برای پرداخت آنچه که برداشته است، نداشت؛ والدین می‌‌توانند به او قرض دهند و بعدا از پول ماهیانه او کم کنند یا باید کاری در خانه (مثل شستن ظروف برای دو روز) انجام دهد تا پولی برای پرداخت آن به دست آورد. همچنین از فردی که از او چیزی دزدیده است عذرخواهی کند. این نکته اهمیت دارد که کودک مسوولیت رفتار نادرست‌اش را به عهده بگیرد.
قدم چهارم: برای اصلاح رفتار، می‌‌توان از پیامد‌های طبیعی استفاده کرد.مثلا به کودکی که طی دوره بیماری سرماخوردگی، بدون اجازه شکلات برداشته، اجازه ندهید دو روز شیرینی بخورد. والدین باید بدانند بچه‌هایشان در چه وضعیتی هستند اما نباید به صورت مداوم کیف و وسایل شخصی کودک مورد جستجو قرار گیرد.این کار احساس عدم اعتماد در کودکان ایجاد می‌کند. اگر می‌‌خواهیم کودک‌مان برای دست زدن به کیف ما، از ما اجازه بگیرد، در ابتدا ما باید برای بررسی کیف کودک از او اجازه بگیریم. با این کار می‌توان احساس مثبت داشتن حریم شخصی را به کودک انتقال داد. پس داشتن الگوی مناسب رفتاری، می‌‌تواند موجب ایجاد رفتارهای مثبت در کودک شود. بچه‌هایی که مورد نظارت نزدیک والدین قرار ندارند با احتمال بیشتری به سوی دزدی و دیگر مشکلات رفتاری کشیده می‌‌شوند.

قدم پنجم: از خودتان بپرسید چرا؟ علت انجام این کار را نباید از کودک سوال کرد چون به احتمال زیاد پاسخی که والدین به آن نیاز دارند را به دست نمی‌آورند. گاه برخورد نامناسب و شدید اولیه با چنین رفتاری در کودکان خردسال موجب تداوم و حتی تشدید رفتار می‌‌شود.کودکان به دلایل گوناگون وسایل دیگران را برمی‌‌دارند، به همین دلیل تعیین علت این رفتار مهم است. شاید بهتر باشد که پدر و مادر شرایط زندگی کودک را مورد بررسی قرار دهند و در مواردی از کمک متخصصان استفاده کنند. قدر مسلم، پس از روشن شدن علت، می‌‌توان کمک بهتری به کودک ارایه کرد. بعضا دیده می‌‌شود که وقتی درگیری و اختلافات زناشویی زیادی در خانه وجود دارد، کودکان سعی می‌‌کنند با بروز مشکلات رفتاری، از میزان درگیری والدین بکاهند و در واقع خود را کانون اصلی توجه قرار دهند.

اگر بچه ای به دزدی ادامه داد چه کنیم؟
اگر فرزند شما بیش از یک بار اقدام به دزدی کرد، باید از کارشناسان کمک بگیرید. تکرار این کار مشکلات بزرگتری برای شما ایجاد می کند. یک سوم بچه هایی که حین دزدی از فروشگاه دستگیر شده اند می گویند که ترک این کار برایشان سخت است. پس باید به آنها کمک شود تا بفهمند که دزدی اشتباه است و اگر به این کار ادامه دهند، عواقب سختی در انتظار آنهاست.

افراد دیگری که می توانند در این مورد به شما و فرزندتان کمک کنند عبارتند از:
* مشاور خانواده
* پزشک خانواده
* مشاور مدرسه
* گروه های حمایتی و غیره

با آنکه بیشتر دزدی های معمولی عمدی هستند، ولی بعضی از افرادی که دزدی می کنند ممکن است جنون سرقت (کلپتومانیا) داشته باشند. در این اختلال نادر که بخش کوچکی از افرادی که دزدی می کنند را تشکیل می دهد، فرد قبل از دزدی حس تنش و اضطراب فراوانی می کند، ولی بعد از عمل دزدی احساس آرامش و رضایت خاطر می کند. این فرد بعد از دزدی احساس گناه می کند و اغلب اشیای دزدی را دور می اندازد. این گونه افراد اختلال های دیگری همچون اختلال غذایی یا وسواس نیز دارند.

دلیل اصلی دزدی هرچه باشد، اگر دزدی تبدیل به عادت کودک یا نوجوانتان شده است، حتماً با پزشک یا روان شناس مشاوره کنید و دلیل این رفتار را بیابید. بر رفتار فرزندتان نظارت داشته باشید و او را از موقعیت هایی که برای دزدی وسوسه ایجاد می کنند، دور کنید. برای او عواقب سخت سنگین دزدی را مشخص کنید.

تفکر نقادانه‌ در کودکان و نوجوانان مسلط به کامپیوتر

رئیس گروه سلامت روانی - اجتماعی و اعتیاد دانشگاه علوم پزشکی تهران با اشاره به نقاط مثبت استفاده از رایانه‌؛ تسلط بر حرکات دست، بینایی بهتر، تعبیر اجسام متحرک و تفکر نقادانه را از جمله ویژگی‌های مثبت کودکان و نوجوانانی دانست که به رایانه مسلط هستند.

شهرام خرازی‌ها گفت: استفاده از رایانه در کودکان و نوجوانان به خودی خود خطرناک نبوده و در صورت استفاده مناسب، فواید زیادی را همراه دارد.
وی افزود: کودکان و نوجوانانی که با رایانه کار می‌کنند تسلط بیشتری بر حرکات دستانشان دارند. خرازی‌ها اظهار داشت‌: بینایی بهتر و تعبیر اجسام متحرک دیگر ویژگی این کودکان و نوجوانان است.
رئیس گروه سلامت روانی - اجتماعی و اعتیاد دانشگاه علوم پزشکی تهران گفت: بر خلاف نظر غیر تخصصی برخی افراد، تسلط بر رایانه، تفکر نقادانه را بهتر و ذهن خیالپرداز را در ابعاد گسترده‌تری قرار می‌دهد. بنابراین کودکان و نوجوانانی که به طور صحیح از رایانه استفاده و بر آن مسلط هستند می‌توانند ذهن خیالپردازانه ای داشته باشند.
وی با انتقاد نسبت به استفاده طولانی مدت از رایانه، اظهار داشت: مشکلات جسمی و روانی حاصل استفاده طولانی مدت و نامناسب از رایانه است. خرازی‌ها ادامه داد: والدین و اولیاء مدرسه به جای حذف رایانه باید نحوه صحیح استفاده از آن را به فرزندانشان آموزش دهند.
وی خاطرنشان ساخت: حذف وسایل ارتباط جمعی و دیجیتال راهکاری غیر منطقی است و باید استفاده مناسب از آن‌ها را به کودکان و نوجوانان یاد دهیم.

چگونه از فرزندانمان در دنیای آنلاین مراقبت کنیم؟

در اینجا چند سوال به صورت نمونه قرار داده شده است. در صورتی که مایل بودید با کودکانتان صحبت کرده و بدانید که در اینترنت چه کاری انجام می دهند می توانید با این سوالات شروع نمایید.

اگر به عنوان پدر یا مادر در آخرین تغییرات اینترنت یا وب سایت های محبوب با فرزندانتان همگام نباشید مسئله ای نیست.
لازم نیست برای اینکه به فرزندانتان کمک کنید از اینترنت لذت ببرند با همان سرعتی که همه چیز پیش می رود پیش روید.
آنچه ابتدا باید انجام دهید این است که راجع به آنچه فرزندتان در وب انجام می دهد با وی صحبت کنید، سپس برای خانواده خود قوانین را توضیح داده و آنقدر این صحبت ها را هر سال ادامه دهید تا به قدر کافی بزرگ شده و بتوانند مواظب خود باشند.
قبل از صحبت با فرزندانتان مهم است نحوه درک و پاسخ خود را زمانی که صحبت از زندگی دیجیتال آنها به میان می آید و موضوعاتی که با آنها روبرو هستند تحلیل نمایید.
در اینجا آمارهایی وجود دارد که در این زمینه می تواند مفید باشد:

• کودکان از نظر شخصیتی احساس مسئولیت می کنند: بیش از 77%کودکان از اینکه یک ویروس را دانلود کرده بودند احساس مسئولیت می کردند و نزدیک به 63% به خاطر پاسخ دادن به یک کلاهبرداری اینترنتی احساس گناه می نمودند.
•بیش از 53% کودکان فیلم و موسیقی دانلود می کنند ولی تنها 38% والدین از این موضوع اطلاع دارند.
• اکثر والدین در منازل خود برای استفاده از اینترنت قانون دارند ولی تنها 37% آنها کنترل های والدینی را روی کامپیوترهایشان تنظیم کرده اند.

از فرزندان خود محافظت کنیددر اینجا چند گام ارائه شده است که به کمک آنها خانواده ها می توانند از کودکان خود در برابر خطر اینترنت و تکنولوژی کامپیوتر محافظت کنند.ابتدا والدین باید این نکته را در نظر داشته باشند که نظارت و توصیه های بزرگتران ضروری است و نه اختیاری.
همان طور که به کودکان آموخته می شود چگونه باید از خیابان عبور کنند باید آنچه را که در وب انجام می دهند را نیز مورد نظارت قرار داد.ابتدا با کودکان خود دراین باره صحبت و گفتگو کنید که چه وقت و چه مدت می توانند در اینترنت بمانند و از چه سایت هایی مجازند که دیدن کنند.
سایت های محبوب آنها را bookmark کنید تا دسترسی راحت تری داشته باشند. هنگامی که کودک از کامپیوتر استفاده می کند او را تنها نگذارید، یا کامپیوتر را در اتاقی بگذارید که معمولا اعضای خانواده در آن حضور دارند.

کامپیوترها در حال تغییر نحوه تعامل انسان با دیگران و دانش اندوزی وی از دنیای اطرافش هستند و نقش بسیار مهمی در زندگی روزانه انسان ایفا می کنند.

نمی توان تظاهر کرد که این تغییرات اتفاق نمی افتند. با پذیرفتن مسئولیت استفاده کودکان از کامپیوتر، خانواده ها می توانند به شدت خطرات و تهدیدات را کاهش دهند و در عین حال به کودکانشان اجازه دهند تجربیات مثبت و بسیار مفیدی بدست آورند.
استفاده روزافزون از کامپیوترها نیازمند نظارت بهتر است.هر یک از پنج کودک در دنیا می پذیرند که در اینترنت کارهایی را انجام می دهند که والدینشان به آنها اجازه نمی دهند.

در حالی که نیمی از والدین می گویند که درباره امنیت در اینترنت با کودکانشان صحبت می کنند، با این وجود این کار را تنها یکبار و بصورت دو نصیحت انجام می دهند:مردم در دنیای آنلاین معمولا همان که تظاهر می کنند نیستند" و "در دینای آنلاین از غریبه ها حذر کنید".

تعجبی ندارد که در این صورت کودکان می ترسند به شما بگویند اشتباهی در اینترنت مرتکب شده اند که مبادا شما کامپیوتر آنها، ارتباط آنها با اینترنت، تماس آنها با دوستانشان و بقیه جهان را نگیرید. هنگامی که صحبت از دنیای آنلاین است کودکان می اندیشند که پدر و مادر ها چیزی را درک نمی کنند.

آنچه در آغاز کار نیاز دارید
در اینجا چند سوال به صورت نمونه قرار داده شده است. در صورتی که مایل بودید با کودکانتان صحبت کرده و بدانید که در اینترنت چه کاری انجام می دهند می توانید با این سوالات شروع نمایید

1) دوستانتان در اینترنت چه کار می کنند؟
این سوال توجه را از کودک منحرف کرده و به فعالیت های اینترنتی عمومی در اطراف وی هدایت می کند. این روش خوبی برای آغاز کار و ساده و عادی نگاه داشتن موضوع است. شما باید کودکانتان را مطمئن سازید که به خاطر پاسخ هایشان آنها را تنبیه نخواهید کرد. با این روش می توانید اطلاعاتی درباره بازی، چت، شبکه های اجتماعی و حتی تکالیف و فعالیت های تحقیقاتی آنها کسب کنید.

2) جدیدترین و پرطرفدارترین وب سایتها کدامند؟
از کودکان خود بپرسید این سایت ها چرا محبوبیت دارند. همچنین می توانید درباره سایت هایی که محبوبیت ندارند نیز بپرسید.

3) سایت های مورد علاقه خود را به من نشان بده
بله، بهتر است اندکی از زمان خود را صرف این کنید که سایت های مورد علاقه کودکان را تماشا کنید. از آنها بپرسید تنظیمات امنیتی خود را چگونه انجام می دهند (به بالا و پایین صفحات آن سایت ها دقت کنید). در صورتی که تصمیم می گیرید خودتان این تنظیمات را برقرار کنید اجازه دهید کودکان نیز در جریان کار قرار گیرند.

4) آیا تاکنون زمانی که آنلاین بودید با مورد عجیبی برخورد کرده اید یا احساس ناراحتی نموده اید؟
در اینجا می توانید در مورد جستجوهای تصادفی کودکانتان در وب سوال کنید. ایده این روش این است که مطمئن شوید کودکانتان بدانند می توانند صحبت کنند و اگر اتفاق بدی در دنیای آنلاین بیافتد تنبیه نخواهند شد. به هر حال تجربه های ناخوشایند، در صورتی که کودکتان عضو فعالی در وب باشد، اجتناب ناپذیر است.

بگذارید فرزندتان بداند که اگر اتفاق بدی افتاد می تواند جهت کمک به شما مراجعه کند و تنبیه نخواهد شد.با وجود اینکه بازی یکی از محبوب ترین سرگرمی های کودکان است، بازی آنلاین همیشه یک تفریح نیست.

به طور متوسط 62 در صد کودکان در سراسر دنیا، تجربه ای ناخوشایند آنلاینی در این زمینه داشته اند. تنها 45 درصد والدین می اندیشند که کودکان آنها ممکن است از تجربیات منفی در دنیای آنلاین رنج ببرند. خبر خوب این است که اگر اتفاق بدی در اینترنت برای کودکان بیافتد برای مشورت و کمک خواستن نزد والدینشان می روند.

آمار نشان می دهد که:

• 87 در صد کودکان اگر تهدید به آسیب فیزیکی شوند به والدینشان اطلاع می دهند• 84 درصد آنها در صورتی که blackmail دریافت کنند به والدین خود خواهند گفت

• 71 درصد آنها مسائل مشکوک و نامناسب را گزارش می دهند

محتویات دانلود

بیش از 51 درصد کودکان می گویند که والدینشان به آنها اجازه می دهند بدون هیچ نظارتی، بازی ها را روی کامپیوتر خود دانلود کنند. والدین باید خطر دانلودهای رایگان را در کامپیوتر خود از بین ببرند. بدون بروزرسانی کردن سیستم های امنیتی و آنتی ویروس روی سیستم، کامپیوتر براحتی با برنامه های مضر آلوده می شود.
کودکان نیز ممکن است قربانی قراردادهای ناخواسته و پرداخت های وجه ناآگاهانه شوند. مثلا ممکن است به جای شارژ حساب بانکی و کارت اعتباری شماره موبایل را وارد کرده و آن را شارژ کنند.

علاوه بر قوانین والدین، 95 درصد کودکان قوانین خود را نیز در دنیای آنلاین دارند. در حالی که والدین بر محدودیت زمانی در استفاده از اینترنت و کاهش میزان جستجوها تاکید می کنند کودکان بر روش رفتار تاکید و توجه دارند.

ابزارهای کنترل والدین پیشرفته

در کنار انتخاب دقیق شما در رابطه با تنظیمات صحیح امنیتی، می توانید از مزایای برخی ابزارهای کنترلی والدین که در مجموعه آنتی ویروس های معروف عرضه می گردند نیز استفاده نمایید و مثلا می توانید سایت هایی را که کوکانتان مشاهده می کنند بررسی کرده و ببینید که موارد مضر و نامناسبی دارند یا خیر.
علاوه بر آن می توانید زمانی را که در برخی از سایت ها می گذرانند را نیز مشاهده کنید این کار در تنظیم زمان فرزندتان برای انجام تکالیف مدرسه و کار با اینترنت کمک میکند.بدین وسیله می توانید هر زمان که لازم بود کامپیوتر را خاموش کنید تا مطمئن شوید که قوانین اجرا می شوند.

تربیت یک مرد کامل و واقعی

هدف دوران نوجوانی پسرها این است که در پسرها ایده آل های مردانه شدن را فعال کنیم ایده آل هایی که او به آن متعهد شود و تا پایان زندگی خود آنها را دنبال نماید .حالا اگر می‌خواهید به عنوان والدینی دلسوز و مسئول، آینده جسمی و روانی پسران خود را تأمین کنید…

شاید بتوان یکی از مهم‌ترین مسوولیت‌ها و وظایفی را که والدین در مقابل نوجوانان خود دارند وظیفه تربیتی آن‌ها به شمار آورد؛ وظیفه‌ای که اگر خوب و درست از عهده آن برآیند، نتیجه‌اش آینده‌ای درخشان و مطمئن برای فرزندان است.

تحولات تکنولوژیکی،اجتماعی ، فرهنگی و تنوع اقتصادی ، ضرورت بذل توجه و رسیدگی بیشتر به جریان رشد نوجوانان را نشان می دهد زیرا هر چه فرهنگ رو در روی کودک متنوع تر و پیچیده تر باشد کودک برای یاد گرفتن روش و طریقه آن به کمک بیشتری احتیاج دارد .وقتی که صحبت از نوجوان می شود بلا‌فاصله به یاد پسران می افتیم چون همیشه آزادی عمل و جنب و جوش بیشتر ی دارند و به همین علت و به علت توجه کمتر به جسم و روان خود، ممکن است در معرض عوامل آسیب زای محیطی قرار گیرند. این موضوع ما را موظف می‌کند که توجه بیشتری به جنبه های مختلف سلا‌مت نوجوانان پسر داشته باشیم. همیشه این سوال مطرح است چگونه می توان به شکلی که می خواهیم به پسر نوجوان توجه کنیم؟هدف دوران نوجوانی پسرها این است که در پسرها ایده آل های مردانه شدن را فعال کنیم ایده آل هایی که او به آن متعهد شود و تا پایان زندگی خود آنها را دنبال نماید.

حالا اگر می‌خواهید به عنوان والدینی دلسوز و مسئول، آینده جسمی و روانی پسران خود را تأمین کنید، رعایت این نکات را فراموش نکنید:

**بسیاری از پدران دوست دارند آینده‌ای را که برای خود متصور بوده‌اند و به آن نرسیده‌اند برای پسرانشان ترسیم کنند، اما خیلی از افسارگسیختگی‌ها و فاصله‌های بین والد و فرزند از همین جا شروع می‌شود. شما به عنوان یک پدر خوب، فقط وظیفه شناساندن راه‌های صحیح و غلط به فرزندتان و مشورت کردن با او در مورد علاقه‌مندی‌هایش را دارید و بهتر است انتخاب نهایی را به عهده فرزندتان بگذارید.

**پسران، پدران آینده‌اند و باید مسوولیت‌پذیر بار بیایند؛ بنابراین انجام برخی از کارهای خانه را حتی اگر خیلی کم و پیش پا افتاده باشند به عهده پسرتان بگذارید؛ کارهایی مانند خرید نان یا گذاشتن کیسه زباله بیرون از منزل.

**پسران در سنین نوجوانی علاقه زیادی به دیده و پذیرفته شدن از طرف جامعه دارند؛ بنابراین برای این کار اقدام به عوض کردن ظاهر و نوع پوشش خود می‌کنند. در مواجهه با این گونه مسائل، شما نباید با پرخاشگری و توهین فرزندتان را از تغییر ظاهرش منع کنید، بلکه باید با زبانی خوش و دلیل و منطق مناسب، او را تشویق به پذیرفته شدن از راه‌های دیگری غیر از تغییر ظاهر غیر متعارف کنید. از او بخواهید که رشته هنری یا ورزش مورد علاقه‌اش را به صورت حرفه‌ای ادامه دهد و موفقیت‌ها و قهرمانی‌های پیاپی‌اش سبب غرور و افتخار خودش و شما باشد.

**اجتماعی بودن پسرهای نوجوان حایز اهمیت است؛ در بسیاری از کشورهای جهان، پسرها برخلاف دخترها به گونه‌ای تربیت شده‌اند که گویی مستقل و آزادند. این طرز تربیت موجب شده که پسرها توجه‌ای به سلامت جسمی خود نداشته باشند. در بسیاری از موارد، پسرها در مواجهه با مشکلات با کسی مشورت نمی‌کنند و حتی به مراکز مشاوره یا مراکز بهداشتی نیز مراجعه نمی‌کنند.

**سلامت روانی پسرها را دست کم نگیرید؛ پسرها در سنین نوجوانی تقریبا به کسی اعتماد نمی‌کنند. وقتی با مساله حادی رو به رو می‌شوند به طور معمول با کسی در مورد آن صحبت نمی‌کنند و چون نمی‌توانند با آن کنار بیایند در اغلب موارد دست به خودکشی می‌زنند. آمار نشان داده است گرچه دخترهای نوجوان سه برابر پسرها تصمیم به خودکشی می‌گیرند ولی پسرها سه برابر دخترها موفق به اجرای آن می‌شوند.

**سلامت جسمی پسران؛ یکی از بزرگ‌ترین دلایل مرگ و میر در جنس مذکر، جراحات و بیماری‌های ناشی از خشونت فیزیکی است.

در تمامی نقاط دنیا، دختران بیشتر در معرض خشونت‌های جنسی و پسرها در معرض خشونت‌های فیزیکی قرار دارند. نوجوانان پسری که بیشتر وقت خود را خارج از منزل صرف می‌کنند یا جزو خانواده‌های بی‌بضاعت‌اند به‌طور معمول قربانی این نوع خشونت‌ها هستند و اغلب نیز دچار ناراحتی‌های روانی می‌شوند. تحقیقات متعددی نشان داده، پسرهایی که در سن کودکی یا نوجوانی در معرض خشونت فیزیکی قرار می‌گیرند، در بزرگسالی دچار مشکلاتی در تکلم می‌شوند.بسیاری از همین نوجوانان موجب ظهور درگیری‌های داخل کشوری‌اند و به همین دلیل زندانی یا کشته می‌شوند.به این علل و بسیاری عوامل دیگر ، ضروری به نظر می‌رسد تا به سلامت و پیشرفت نوجوانان پسر توجه بیشتری مبذول شود. توجه به این گروه نه تنها به معنی زیر سوال رفتن مساوات جنسی نیست بلکه فواید آتی آن نصیب تمامی اقشار و سنین از جمله نوجوانان، زنان، کودکان و مردان تمامی طبقات جامعه خواهد شد.