ویژگی های خانواده سالم وموفق

دپارتمان سلامت وخدمات انسانی آمریکا شش عامل حفاظتی را به عنوان عواملی ذکر می کندکه درصورت احراز آنها خانواده وجامعه ای سالم را شاهد خواهیم بود:
1-حمایت وتعلق :
تجربه اولیه کودک از مورد تربیت واقع شدن وگسترش پیوند بامراقبت بزرگسالان درهمه ابعاد رفتاری وتحولی وی تأثیر میگذارد زمانی که کودک،والدین احساساتی گرم وقوی نسبت به همدیگردارند کودک حس اعتماد را نسبت به والدینش ایجاد می کند ومطمئن می شود که والدین می توانند نیاز به پیشرفت و ازجمله عشق ، پذیرش راهنمایی مثبت و حفاظت را برای او مهیا کنند.
2-دانش والدگری ورشد و تحول کودک:
دانش دراین دو حوزه بسیار در امر تربیت و ایفای نقش والدگری مؤثر است.باعلم به این دوحوزه پدر ومادر خواهند دانست که مقتضیات سنی کودک درهر سن خاص چیست وچگونه از مکانیزم های خاصی چون تشویق و تنبیه در شرایط مختلف استفاده کنند و از چالش های مربوط به هردوره آگاه هستند ونوعی پیش آمادگی برای رویارو شدن با چالش هایی که به سنین مختلف اختصاص دارد در اختیار می نهد.
پیامدچنین قابلیتی این است که شیوه های مناسب و متناسبی برای رویارو شدن با آن چالش ها در پیش گیرند.
3-قابلیت انعطاف:
انعطاف قابلیتی است که همه منابع تنش زا و بحران ه را در موقعیت های مختلف از بین می برد.والدینی که به لحاظ عاطفی انعطاف پذیرند، نگرش مثبت دارند،به گونه ای خلاقانه مسائل راحل می کنند، وکمتر عصبانیت خود را نسبت به کودکانشان بروز می دهند.علاوه براین والدین از چالش ها آگاه هستند به عنوان مثال چالش هایی که از والدگری نامناسب نشأت می گیرد را می پذیرند و مشاورت را در صورتی که نیاز باشد می پذیرند.
4-روابط اجتماعی:
شواهد پژوهش دال بر رابطه میان انزوا و ادراک فقدان حمایت و سؤمصرف مواد توسط کودکان است. خانواده حمایتگر و اطمینان بخش حمایت های عاطفی را به وسیله دلگرمی و دستگیری درصورت مواجه با مشکلات فراهم می کند.
5-حمایت های ویژه از والدین:
عوامل مؤثر دیگری وجود دارد که فراتر از رابطه میان کودک-والد است که برتوانایی خانواده درمورد مراقبت تأثیر می گذارد.والدین نیازهای اساسی چون غذا-پوشاک-مسکن-حمل ونقل و دسترسی به خدمات اساسی (بهداشت)که سلامت و رفاه کودکانشان است را تأمین می کند.برخی ازخانواده ها نیازمند آن هستند که از خدماتی مانند درمان وابستگی دارویی، خشونت خانوادگی، مشاوره یا مزایای اجتماعی در جامعه برای چنین خانواده هایی ضروری است. چنین خدماتی باعث می شود که خانواده هایی که درمعرض چنین آسیب هایی هستند بتوانند با دشواری کمتری خودراباموقعیت های بحران زا وقف دهند یا راههای بیرون رفتن از آنها دراختیار گذاشته شود.
6-توانمندی اجتماعی و عاطفی کودکان:
مانند:یادگرفتن ،راه رفتن ،سخن گفتن یا خواندن ...کودکان باید بیاموزند که عواطف خودرا به گونه ای مؤثر بیان کنند. والدین کودکانی راکه ابزارهای درستی برای بیان عاطفی سالم دراختیار دارند در مقایسه باکودکانی که چنین ظرفیت هایی ندارند بهتر می دانند که چگونه به اوپاسخ دهند . نبود چنین ظرفیتی ممکن است موجب تنش و ناامیدی دروالدین شود. ایجاد خود نظم دهی عاطفی برای روابط والدین و همسالان با کودکان اهمیت دارد.

برای اطلاعات بیشتر لطفاً کتاب "روان شناسی خانواده موفق " نوشتۀ فیلیپ مک گراو را مطالعه فرمایید.

نکاتی درباره ی دعاوی خانوادگی

جایگاه ارزشمند خانواده به عنوان اصلی ترین نهاد اجتماعی ازگذشته و قرون قدیم و جدید همواره والا و ممتاز بوده و در مکاتب حقوقی به مفهوم عام و درجوامع امروزی به مفهوم خاص حقوق خانواده قسمت مهمی را به خود اختصاص داده است.اهمیت خانواده در مباحثات مستمر تاریخ ملل به حدی بوده است که هیچ یک از مکاتب سیاسی اجتماعی وفلسفی از پرداختن به آن بی نیاز نبوده اند و به خانواده وتنظیم روابط آن به عنوان نخستین سلول تشکیل دهنده اجتماع توجه ویژه کرده اند.حقوق خانواده دراسلام وحقوق ایران بخش مهمی از احکام را به خود اختصاص داده است ودردهه های اخیر تغییرات عمده تقنینی در این حقوق اعمال شده است .درقانون مدنی ایران درکلیه مباحث مربوط به حقوق خانواده از قبیل نکاح و طلاق از نظریه مشهور فقهای شیعه پیروی شده است. درحقوق فعلی ایران حمایتهای قانونی زیادی از نهاد خانواده بعمل میاید مثلا دراصل21 قانون اساسی تشکیل دادگاههای صالح برای حفظ کیان خانواده پیش بینی شده و قوانین مربوط به خانواده و دادگاههای خانواده و قانون مدنی هرکدام جداگانه به تبیین امور مربوط به خانواده و ویژگی های آن پرداخته اند و وظایف زوجین را در قبال هم توضیح داده اند.


خانواده به لحلظ عرفی و حقوقی پس از ازدواج بین زن و مرد شکل می گیرد و طبق قانون مدنی ایران ازدواج اعم از دایم و منقطع می باشد. نهاد نکاح از تاسیسات حقوقی خاصی مانند خواستگاری- مهریه -نفقه –حضانت ولایت پدری وسایر موارد برخوردارمی باشد که ذیلا به ترتیب اهمیت مختصرا آنها را توضیح می دهیم.


مهریه:


یکی از منابع مالی پیش بینی شده برای زنان هنگام ازدواج پرداخت مهریه است که موقع خواستگاری مبلغ آن از طرف بزرگان و خانواده پسر و دختر تعیین می گردد و درماده 1080 قانون مدنی توافق مالی فیمابین زن و مرد به هنگام نکاح می باشد.


شرایط مهر:


1- مالیت داشته باشد و قابل داد و ستد باشد مانند زمین وجه نقد اتومبیل گندم و محصولات کشاورزی و باغی


2- قابل تملک ونقل و انتقال باشد بنابراین اموال عمومی و اوقافی را نمی توان مهر قرارداد.


3- معلوم و معین باشد یعنی مجهول و نامعین نباشد.


4- قابلیت تسلیم داشته باشد یعنی امکان تحویل مهر توسط مرد وجود داشته باشد پس جواهر غرق شده در دریا امکان ندارد به عنوان مهریه زن تعیین شود.


نفقه - تامین هزینه زن


ماده1106قانون مدنی مقررداشته است"درعقد دایم نفقه زن به عهده شوهر است"


نفقه در اصطلاح حقوقی پرداخت کلیه هزینه های زن و خانواده میباشد که توسط مرد پرداخت میشود و زن از این نظر هیچ گونه مسئولیتی ندارد حتی اگر زن دارای ثروت زیادی هم باشد باز تامین کلیه هزینه ها ی وی و پرداخت مخارج زندگی به عهده مرد می باشد و طبق ماده1107قانون مدنی "نفقه عبارت است ازمسکن و البسه و غذا اثاث البیت که به طور متعارف با وضعیت زن متناسب باشد و خادم درصورت عادت زن به داشتن خادم یا احتیاج او به واسطه مرض یا نقصان اعضاء"


طلاق


برای اخذ طلاق سه روش وجود دارد که :


1- زوج اقدام به طلاق نماید .


2- زوجه اقدام به طلاق نماید.


3- هردو ( زوج و زوجه ) برای اخد طلاق توافق نمایند.


که برهرکدام از این سه گونه دادخواست حقوقی خاصی تعلق میگیرد ، لذا برای اطلاع از جزئیات آنها و قبل از اقدام و طرح و اقامه دادخواست حتما با موسسه تماس بگیرید و با وکلای مجرب مشاوره نمایید.

حد و مرزها در روابط با خانواده همسر

شاید با والدین او همانقدر راحت نباشید که با والدین خودتان هستید. این افراد تا مدتها در زندگی شما خواهند بود. از بین بردن همه تعارض ها شاید غیرممکن باشد، ولی همیشه راه هایی هست که بتوانید بعضی از مسائل را برای همیشه حل کنید.

شما قطعا می توانید اصطکاک را با والدین خودتان خیلی بهتر از والدین همسرتان حل کنید. زیرا با آنها راحت هستید، ولی با والدین همسرتان، هیچ وقت مطمئن نیستید که چه بگویید و احساستان را چطور بیان کنید. شاید چیز اشتباهی بگویید و به احساسات آنها صدمه بزنید. یا اینکه ساکت بمانید و حس بیزاری در شما بزرگ و بزرگتر شود. و گذشته از همه اینها، شوهرتان خیلی از خودش مایه می گذارد تا آنها را راضی نگه دارد.

مثلاً خانمی می گفت: «هر وقت صحبت از این می شود که والدین او کاری کرده اند که مرا آزار داده یا ناراحت کرده، شوهرم شروع می کند به دفاع کردن از آنها و برای آنها بهانه می تراشد.» یعنی درست موقعی که قرار است مسئله ای که مربوط به والدینتان بود را حل کنید، دعوای دیگری اضافه بر آن شروع می شود.

والدین همسرتان زیادی در کارهای شما دخالت می کنند؟

آنها در نزدیکی شما و یا در شهر شما زندگی می کنند، هر بار بیرون می روید می خواهند با شما بیایند؛ آنهایی که مسیرشان دور است حداقل در تعطیلات می خواهند با شما باشند. خانمی می گفت: «مادرشوهر و پدرشوهرم راهشان خیلی دور است و سالی یکبار می توانند به منزل ما بیایند، بنابراین انتظار دارند همه تعطیلاتمان را با آنها بگذرانیم.» خانم دیگری می گفت: «شوهرم برایش مهم نیست که همیشه در تعطیلات به دیدن خانواده اش برویم. این طرز فکر او مرا دیوانه می کند و هیچ وقت نمی توانیم مثل یک خانواده، خودمان تنهایی به مسافرت برویم.» قبل از آنکه پای خانواده همسرتان را از زندگی خانوادگی خودتان ببرید، باید این موضوع را به شوهرتان بفهمانید. اینکه به عنوان یک خانواده مستقل برای تحکیم پیوند خانوادگی وقت داشته باشید هم مهم است. پس به شوهرتان بفهمانید که چه می خواهید و دوست دارید با هم وقت بگذرانید، نه اینکه والدین او را تنبیه کنید. بدین ترتیب او می فهمد که شما چه می گویید و از دید شما به مسائل می نگرد.


برای سازش آماده شوید

شاید مجبور شوید روابطتان با والدین خودتان را هم کم کنید. اگر شوهرتان ببیند که شما دارید بعضی چیزها را فدا می کنید، او هم همین کار را می کند. سپس باید تعطیلاتتان را طوری تنظیم کنید که بعضی از سفرهایتان بدون والدینتان باشد. از شوهرتان بخواهید تا به بهترین شکل به والدینش اطلاع دهد که دیدار بعدی با آنها به این زودی ها نخواهد بود. اگر حاضر نبود این کار را بکند اصرار کنید، زیرا مناسب تر است که والدینش این حرف را از سوی او بشنوند. برای بهبود شرایط، می توانید کارهایی انجام دهید که والدینش فکر نکنند کاملاً بریده اید، مثلاً کاردستی بچه را اسکن کنید و برایشان ایمیل کنید و بچه هایتان را تشویق کنید که تلفنی با آنها حرف بزنند. آنها احتمالاً از این تغییر خوششان نخواهد آمد، ولی اگر همه چیز خوب پیش برود، بالاخره این موضوع را می پذیرند و برایشان عادی می شود. در مورد والدینی که در نزدیکی شما زندگی می کنند، شاید موقعیتی که پیش می آید زیاد خوشایند نباشد، ولی بالاخره همه چیز درست می شود. اگر نمی خواهید در هر مناسبتی آنها زنگ خانه تان را بزنند، به آنها بگویید که می خواهید خانوادگی این مناسبت را بگذرانید. اگر بچه ها شما را لو دادند، توضیح دهید که قبلاً برنامه ریزی کرده اید، و اگر بعد از برنامه های شما مثلاً شب جمعه برای شام بیایند خوشحال می شوید. همیشه اگر گزینه دیگری ارائه دهید، همه چیز حل می شود. اگر نمی دانید که والدین همسرتان دارند مرزگذاری می کنند یا درک نمی کنند که شما نیاز به کمک دارید، از آنها بپرسید که آیا دوست دارند در برنامه های زندگی شما گوشه ای از بار را بگیرند؟ اگر گفتند: «خیلی دوست داریم کمک کنیم، ولی الان امکانش را نداریم» دیگر درخواست نکنید. و اگر جوابشان "حتماً" بود، از آنها تشکر کنید


از پسرشان انتظار زیادی دارند؟

بسیاری از مادران از پسرشان انتظار دارند که وقتی در منزل نیستند، پسرشان کیلومترها تا منزل بیاید و به گلدان های آنها آّب بدهد. خانمی می گفت: «شوهرم بعد از ساعت کاری اش باید کیلومترها رانندگی کند و وقتی که به خانه می رسد بچه ها خواب هستند.» مشکل اینجاست که پدربزرگ ها و مادربزرگ ها احتمالاً زمانی که جوان بودند با چنین موقعیتی روبرو نشده بودند، بنابراین امروز استرس های خانواده را درک نمی کنند. یک راهش این است که به آنها بگویید که زندگی امروز به چه شکل است و این که آنچه آنها درخواست می کنند در شرایط امروزی انجامش دشوار است. وقتی این موضوع را درک کنند، همه چیز آسانتر می شود. البته خانمی هم می گوید: «مسئله این نیست. بعضی از والدین از پسر متأهلشان کاری درخواست می کنند تا بدین ترتیب او را در زندگی خود نگه داشته و کنترلش کنند.» و پسری که در مقابل این درخواست های غیرمنطقی سر فرود می آورد – حتی با اینکه می داند برای خانواده اش سختی می آورد – باید یاد بگیرد که بتواند بگوید نه. اگر درخواست های والدینش ادامه پیدا کرد، باید راهی پیدا کنید که شوهرتان هم بتواند با آن کنار بیاید: مثلاً از یکی از همسایه ها بخواهید که هفته ای یک بار کمک کند. یا یکی از نوجوانان همسایه را استخدام کنید تا این کار را هفته ای یکی دوبار برایش انجام دهد. در هر صورت، شوهرتان به والدینش می فهماند که می خواهد به آنها کمک کند، ولی به شرطی که به زندگی خودش لطمه نخورد.


آنطور که دوست دارید کمکتان نمی کنند؟

این شرایط کمی پیچیده است، زیرا پدر مادر همسرتان درست مثل شما می توانند مرزهایشان را مشخص کنند. آنها شاید داوطلب نشوند، زیرا درک نمی کنند که چقدر به کمکشان احتیاج دارید. نیازهایتان را واضح بگویید. اگر نمی دانید که والدین همسرتان دارند مرزگذاری می کنند یا درک نمی کنند که شما نیاز به کمک دارید، از آنها بپرسید که آیا دوست دارند در برنامه های زندگی شما گوشه ای از بار را بگیرند؟ اگر گفتند: «خیلی دوست داریم کمک کنیم، ولی الان امکانش را نداریم» دیگر درخواست نکنید. و اگر جوابشان "حتماً" بود، از آنها تشکر کنید. نمی توانید همه مسائل را حل کنید، ولی روشن کردن بعضی چیزها خیلی کمک می کند، به خصوص برای فرزندانتان. بچه ها تنها کسانی هستند که وقتی اطرافیانشان با هم کنار می آیند بیشترین نفع را می برند.

دیپلماسی

کنار آمدن با بعضی از والدین خیلی سخت تر از دیگران است، و با بعضی دیگر به هیچ وجه نمی توان کنار آمد، ولی کارشناسان هم موافقند که اغلب روابط وقتی شکوفا می شوند که قوانین پایه ای اجرا شوند. اگر در مذاکره با والدین خودتان بیشتر مشکل دارید، این راهنمایی ها در مورد آنها هم صادق است:
فوراً مرزهای روشنی بگذارید. اگر نمی خواهید مرتباً به خانه شما بیایند یا مرتباً به شما پند و اندرز دهند، همین حالا باید آنها را متوقف کنید، قبل از آنکه این کار برایشان تبدیل به عادت شود. در غیر این صورت مجبور می شوید در بدترین لحظه ممکن این حرف را به آنها بزنید.
تصمیم خودتان را بگیرید که در مورد چه چیزهایی احساس بدی دارید و در مورد چه چیزهایی می توانید کوتاه بیایید. بخاطر آرامش خانواده، شاید باید بعضی چیزها را بی خیال شوید و بر روی بعضی چیزها پافشاری کنید. در مورد بعضی چیزهای کوچک که ضرر کمتری دارد اصرار نکنید. بدانید که چه زمانی باید زبانتان را نگه دارید. گاهی گفتن کل حقیقت غیرضروری و آسیب رسان است.

این روزها داشتن یک شوهر خانه دار بهتر است!

می‌خواهید شریک زندگی‌تان هم در کارهای خانه شریک شود؟ روی کمک ما حساب کنید! ما راه‌های شریک کردن مردها در کار خانه را به شما می‌گوییم.

مردهای امروزی بیشتر از قدیمی‌ها همسرشان را درک می‌کنند یا لااقل ادعا می‌کنند نسبت به مردان دیروز با شریک زندگی‌شان صمیمی‌ترند. اما همین آقایان نیمه روشنفکر وقتی با انبوهی از ظرف‌های نشسته و خانه پر گرد و خاک روبه‌رو می‌شوند، خود را کنار می‌کشند و همسرشان را به عنوان تنها مسئول انجام کارهای خانه معرفی می‌کنند. در میان مردهای امروزی، کم نیستند کسانی که بار مسئولیت خانه را برای همسرشان کمی‌سبک‌تر می‌کنند. اما اغلب آنها هم از انجام کارهای خانه نه به عنوان یک وظیفه ثابت، بلکه به عنوان یک لطف به همسر دوست‌داشتنی‌شان یاد می‌کنند. در این مطلب از اصلی‌ترین شکایت‌های زنان از دست تنهایی‌شان در انجام کارهای خانه صحبت کرده‌ایم و برای خلاص شدن از آنها راه‌حلی‌هایی را پیشنهاد داده‌ایم. اگر در موقعیت مشابهی قرار دارید، از این راه‌ها برای کم کردن خستگی‌تان کمک بگیرید.


از توانایی‌هایش استفاده کنید

شکایت خانم‌ها: انگار اصلا حرف‌های من را نمی‌شنود. من می‌گویم خسته‌ام، دیگر نای کار کردن ندارم اما او باز هم دست به سیاه و سفید نمی‌زند. از اینکه یک‌تنه باید مهمان داری کنم، به بچه برسم، غذا درست کنم و خانه را تمیز نگه دارم کلافه شده‌ام. چرا خودش خستگی‌ام را نمی‌بیند و برای آرام شدنم تلاشی نمی‌کند؟

درست است که شریک کردن مردها در کارهای خانه شدنی است اما باید انتظارات‌تان را با واقعیت هماهنگ کنید. شاید همسر شما اهل گردگیری خانه نباشد اما بتواند گاز را بشوید و شاید در طول هفته انرژی جارو کردن را نداشته باشد اما در خانه تکانی آخر هفته بتواند به شما کمک کند. پس برای جلب همکاری‌اش، بیشتر از آنکه به مساوی بودن حجم کارهای‌تان توجه کنید، به توانایی‌ها، مهارت‌ها و علایق او توجه کنید. ممکن است همسرتان توانایی یا حوصله انجام کارهای ظریف مثل برق انداختن قاشق‌ها را نداشته باشد اما بهتر از شما بتواند کاشی‌های حمام را برق بیندازد. پس در این مورد با هم حرف بزنید و اجازه دهید از میان کارهای بی‌شمار خانه، چند کار را برای شروع انتخاب کند.


چرا ظرف‌ها را نمی‌شوید؟

شکایت خانم‌ها: تا به حال بارها و بارها به‌ دلیل همکاری نکردن همسرم در کارهای خانه با هم بحث کرده‌ایم. هر بار که ناراحتی من را می‌بیند، زود دست به کار می‌شود اما از فردا من را دست تنها رها می‌کند. از بحث کردن در مورد این موضوع خسته‌ام. چرا همسرم بدون اینکه من بخواهم یا بحث کنم، برای شستن ظرف‌ها یا گردگیری خانه پیش قدم نمی‌شود؟

تصور نکنید همه این پیش فرض‌های همسرتان، قرار است یک روزه تغییر کنند. شما به زمان و صبر بیشتری نیاز دارید و قطعا نمی‌توانید یک روزه از همسری که سال‌ها به شما کمک نکرده، مرد دیگری بسازید، پس صبور باشید و قدم قدم جلو بروید. ناامید نشوید و برای تنبیه کردن همسرتان دوباره همه کارها را با عصبانیت و قهر یک‌تنه به عهده نگیرید. شاید لازم باشد تا مدتی هر بار که به کمک او نیاز دارید، موضوع را با جزئیات کامل مطرح کنید. مردهایی که از کار خانه چیزی سر در نمی‌آورند، نمی‌توانند خودجوش به این امور رسیدگی کنند و باید کسی دقیقا به آنها بگوید که باید از کجا شروع کنند و کارها را چطور پیش ببرند.


با کار کردن شما در خارج خانه مشکل دارد؟

شکایت خانم‌ها: صبح ساعت 7 از خانه بیرون می‌زنم و ساعت 6عصر از اداره برمی‌گردم. تازه وقتی به خانه می‌رسم باید ظرف‌های هله‌هوله‌ای که همسرم دیشب خورده و خرده‌های بیسکویت و پوست‌های تخمه را از جلوی تلویزیون جمع کنم. نمی‌توانم هم به کار بیرونم خوب برسم و هم خانه را هر روز مرتب کنم. وقتی به همسرم موضوع را می‌گویم، می‌گوید کار بیرون را رها کن تا اینقدر خسته نشوی.

نه تنها بی‌تفاوتی همسرتان و به هم ریختن خانه، بلکه کمک نکردن او در وظایف روزمره هم می‌تواند به یکی از دلایل اصلی اختلاف میان شما تبدیل شود. می‌توانید برایش توضیح دهید که همراهی‌اش برای انجام کارهای خانه، تنها خستگی شما را کم ‌نمی‌کند یا شما را به هم نزدیک‌تر نمی‌کند، بلکه عشق میان‌تان را بیشتر می‌کند. به او بگویید که کمک کردن‌هایش احساس آرامش بیشتری را در شما ایجاد کرده و رابطه میان شما را نزدیک‌تر و دوستانه‌تر می‌کند. شاید هم همکاری نکردن او در کارهای خانه، راهی برای ابراز مخالفت او با شاغل بودن شما باشد، یادتان نرود که اغلب مردها مخالفت‌شان با یک موضوع را به شکلی غیر مستقیم نشان می‌دهند. پس در یک گفت و گوی آرام اما شفاف، نظرش را در این مورد بپرسید و اگر گفت با کار کردن شما مخالف است، دلایل مخالفتش را جویا شوید. ساعت کار؟ محل آن؟ مسیر کار؟ حقوق ماهانه آن؟ سبک خرج کردن درآمدتان؟ کدامشان دلیل اصلی مخالفت و مقاومت او هستند؟ این دلیل را پیدا کنید و برای تغییر دادن شرایط تلاش کنید.


چرا حرفم را پشت گوش می اندازد؟

شکایت خانم‌ها: بعد از مدت‌ها بحث و جدل، همسرم راضی شده که در کارهای خانه به من کمک کند اما با سهل انگاری وظایفش را پشت گوش می‌اندازد و به محض اینکه اعتراض می‌کنم، می‌گوید تو قدر کمک‌های من را نمی‌دانی و با همین بهانه از ادامه دادن طفره می‌رود.

نمی‌گوییم همسرتان حق دارد اما شاید رفتارهای اشتباه شما در این مورد بی‌تاثیر نباشد. به همسرتان با رفتار و حرف‌های‌تان نشان دهید که کمک‌هایش چقدر در آرامش شما و نزدیک‌تر شدن‌تان به هم تاثیر گذاشته. به او امر و نهی نکنید، بی وقفه از کارهایش ایراد نگیرید و تاثیر این همکاری را از او پنهان نکنید. انجام کارهای خانه برای اغلب مردها لذت بخش نیست اما می‌توانید با قدردانی از زحماتش احساس خوب‌تان را به او هم منتقل کنید. اگر همسرتان بداند که با انجام همین مسئولیت‌های کوچک تا چه اندازه شما را آرام‌ کرده، برای به عهده گرفتن وظایف پیش‌قدم می‌شود.


چرا به بچه نمی‌رسد؟

شکایت خانم‌ها: همه مسئولیت‌های خانه با من است. عصر زودتر از همکاران دیگرم از کار بیرون می‌زنم تا بچه را از مهد بیاورم. رئیسم مدام از غیبت‌های هر روزه‌ام ایراد می‌گیرد و بچه‌ام به دلیل دیر رسیدن‌هایم غر می‌زند. وقتی می‌بینم خاک روی میز خانه نشسته عصبی می‌شوم و اینکه هیچ کاری را درست انجام نمی‌دهد، آزارم می‌دهد.

چه همسرتان در کارهای خانه کمک کند و چه نه، انجام کارهای بیرون از منزل، رسیدگی به وضعیت فرزندتان و بی‌عیب و نقص نگهداشتن همه این مسئولیت‌ها آسان نیست. پس بیشتر از توان‌تان از خود انتظار نداشته باشید. قطعا خانه شما نمی‌تواند به تمیزی خانه کسی باشد که چند ساعت در روز برای رفت و روب فرصت دارد. پس کمال‌گرایی را کنار بگذارید و به جای تلخ کردن زندگی به کام خود و همسرتان، راهی برای آرام شدن پیدا کنید. یکی از موثرترین راه‌ها برای جلب همکاری مردها، ساختن خانه‌ای آرام است. اگر شریک زندگی‌تان بعد از ورود به خانه دغدغه‌ای نداشته باشد و از تلاش‌هایی که برای آرامشش می‌کنید باخبر باشد، کمتر احتمال دارد که تنهای‌تان بگذارد و با انبار کردن مسئولیت‌ها روی دوش شما، کسی که دوستش دارد را خسته کند.

مهارتهای ضروری برای همسر داری

گوش کنید، صادقانه گوش کنید: بدون هیچ داوری، به نگرانی‌ها و گله‌های همسرتان گوش دهید. بیشتر وقت‌ها، فقط و فقط داشتن کسی که به حرف‌ها و درددل‌های ما گوش کند، تنها چیزی است که برای حل مسائل‌مان نیاز داریم. درک یکدیگر در زندگی مشترک، حیاتی است.سعی کنید به مسائل دنیای پیرامون خود از منظر چشم همسرتان نگاه کنید، دنیا را فقط از دریچه چشم خودتان نبینید.
برای حفظ روابط صمیمانه با همسرتان، کوشا باشید: یکرنگی و یکدلی اتفاقی به وجود نمی‌آید. در نبود این یکرنگی و یکدلی، انسان‌ها از هم دور می‌شوند و روابطشان آسیب می‌بیند. داشتن روابط موفق، مستلزم سال‌ها توجه مستمر است.
هرگز قدرت زیبا جلوه کردن و سر زنده بودن را دست کم نگیرید: روابط زناشویی، خوب است، اما نجواهای عاشقانه شیرین‌تر است. حفظ روابط زناشویی آسان است، اما ایجاد صمیمیت و نزدیکی مشکل. این کار به صداقت و راستی، صراحت در گفتار، بیان خود، در میان گذاشتن نگرانی‌ها و نیز علایق خود، ترس‌ها، دلتنگی‌ها و همین طور امید و آرزوها نیاز دارد.
به آینده فکر کنید: ازدواج توافقی است برای گذراندن آینده باهم. همواره خواسته‌ها و آرزوهایتان را با هم در میان بگذارید تا اطمینان یابید که هر دوی شما در این مسیر باهم هستید. خواسته‌ها و آرزوهای خود را همواره به روز در آورید.
انرژی خود را حفظ کنید، سالم و با نشاط بمانید: قبول کنید که تمامی زندگی‌های مشترک، افت‌و‌خیز‌های خودشان را دارند و همیشه حوادث زندگی بر وفق مراد نیست، اما همکاری و همفکری در مواقع سخت، روابط زناشویی را محکم تر می‌کند.