ترس شبانه در کودکانی که دیر می خوابند!

غلامرضا زمانی، عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران با اشاره به انواع اختلالات خواب، فلج خواب را یکی از این اختلالات عنوان کرد که بر اثر شل شدن و فلج عضلات اتفاق می‌افتد. چیزی که در جامعه به غلط به «بختک» معروف است.
وی اظهار داشت: خواب دارای 2 مرحله است، مرحله اول با حرکات سریع چشم و مرحله دوم بدون حرکات سریع چشم.
زمانی افزود: خواب دیدن در مرحله حرکات سریع چشم اتفاق می‌افتد. در واقع خواب شیرین که با دیدن رویاها همراه است و همچنین کابوس‌های وحشتناک همه در این مرحله پدید می‌آیند.
زمانی ادامه داد: گاهی فازهای این 2 خواب با مشکل مواجه شده که در این صورت می‌گوییم فرد دچار اختلال خواب شده است.
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران تصریح کرد: چرت زدن، شل شدن و فلج خواب، ترس شبانه و کابوس جزو اختلالات خواب به حساب می‌آیند.
وی افزود: نارکولپسی یا حمله خواب، میل ناگهانی به خواب است که با شل شدن و فلج خواب نیز همراه است.
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران گفت: فلج خواب همان چیزی است که مردم به آن «بختک» می‌گویند. این اتفاق وقتی می‌افتد که فرد بعد از بیدار شدن نتواند دست و پایش را تکان دهد.
وی افزود: فلج خواب در صورت فقدان بهداشت خواب به وجود می‌آید. دیر خوابیدن، بیدار ماندن تا پاسی از شب برای چند شب متوالی می‌تواند زمینه‌ساز فلج خواب شود.
این متخصص بهداشت روانی تصریح کرد: فلج خواب ترسناک است. فرد بعد از بیدار شدن انتظار دارد بتواند حرکت کند اما فلج عضلات اجازه حرکت را به او نمی‌دهد.
این فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان گفت: ترس شبانه و کابوس،‌ 2 اختلال شایع خواب به ویژه در کودکان است.
وی افزود: کودکانی که دیر می‌خوابند به طور ناگهانی از خواب بیدار می‌شوند و بی‌هدف گریه و پرخاشگری می‌کنند و بعد دوباره به خواب می‌روند.
وی ادامه داد: در ترس شبانه کودک موقع بیدار شدن ناگهانی کسی را نمی‌شناسد و صبح موقع بیدار شدن نیز چیزی به یاد نمی‌آورد.
زمانی گفت: کودک در ترس شبانه هوشیاری لازم برای شناخت والدین اش را ندارد.
وی ادامه داد: در کابوس، کودک خواب بدی می‌بیند اما صبح می‌تواند آن را به یاد آورد. این اختلال خواب با تعرق همراه است.
این متخصص بهداشت روانی تصریح کرد: ‌چرت زدن سر کار و کلاس بدون فلج و شل شدن عضلات است. افراد بزرگسال بین 6 تا 8 ساعت به خواب نیاز دارند و کودکان نیز 8 تا 10 ساعت باید بخوابند.
وی اظهار داشت: در رعایت بهداشت خواب باید به این نکته توجه کرد که چیزی جای خواب شبانه را نمی‌گیرد والدین باید نسبت به خواب فرزندانشان دقت لازم را داشته باشند.
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی تهران تصریح کرد: در بحث اختلالات خواب نیازی به تعداد شب‌هایی که فرد با مشکل مواجه می‌شود، نیست. در صورتی که فرد بتواند با حفظ بهداشت خواب، مشکل را برطرف کند. نیازی به درمان وجود ندارد اما در صورتی که این روند ادامه داشته باشد باید تحت دارو درمانی پزشک قرار گیرد.
وی خاطرنشان ساخت:‌ برخی افراد دچار اضطراب هستند که خود این عامل به اختلالات خواب در آن‌ها منجر می‌شود. مراجعه به روانپزشک می‌تواند این مشکل زمینه‌ای را نیز برطرف کند.

مواد مؤثر در پرخاشگری کودکان

برخی از مواد شیمیایی ساده که روزانه با آن‌ها سروکار داریم موجب اختلال مغزی کودکان می‌شود.



مطالعات دانشگاه هاروارد چندین ماده شیمیایی سمی را بررسی کرده که موجب اختلالات مغزی در کودکان می‌شود. این مواد شیمیایی باعث ناتوانی‌های تکاملی در کودکان نظیر اوتیسم و.... خواهد شد.
این مطالعات که در ۱۵ فوریه انجام شد نشان داده کودکانی که از مواد سمی آسیب می‌بینند، تأخیر رشد و عملکرد ضعیف در مدارس دارند. مطالعات جدید نشان داده است که منگنز، فلوراید، آفت کش‌ها، تتراکلرو اتیلن (حلال‌ها) و اتردی فنیل جزو مواد شیمیایی صنعتی سمی هستند.

گفتنی است، منگنز سبب اختلال عملکرد هوشی و کاهش نقص حرکتی می‌شود. حلال‌ها سبب رفتارهای پرخاشگرانه و انواع خاصی از آفت‌کش‌ها موجب تأخیر‌شناختی می‌شوند.
محققان توصیه می‌‌کنند که کنترل این مواد شیمیایی برای حفاظت از رشد مغزی کودکان بسیار مهم و ضروری است. شنیده‌ها حاکی از آن است که سرمایه‌گذاری برای این مطالعات از طرف موسسه‌های بهداشت تأمین خواهد شد.

دختران و اولین احساسشان به بلوغ

با توجه به اینکه بخش عظیمی از جمعیت جهان را نوجوانان تشکیل می‌دهند، پرداختن به مسائل مختلف مربوط به نوجوانان اهمیت خاصی دارد و بررسی‌های جهانی حاکی از توجه خاص کشورها به مقوله بلوغ و نوجوانی است. در این میان سلامت دختران به دلایل مختلف فرهنگی و اجتماعی در مقایسه با پسران، اهمیت بیشتری دارد، زیرا بلوغ مرحله‌ای است که نه تنها در مراحل بعدی زندگی دختران، بلکه بر زندگی فرزندان آنها نیز مؤثر است. این درحالیست که متأسفانه عدم آگاهی و ضعف نگرش و نیز رفتار نادرست نوجوانان در مورد سلامت جسمی، روحی و روانی بلوغ، مشکلاتی چون ازدواج‌های ناموفق، نازایی، حاملگی‌های زودرس و پرخطر و بیماری‌های روانی از جمله اضطراب و افسردگی را به دنبال دارد.

در مطالعه‌ای که در سال ۱۹۹۸ بر روی دختران نوجوان انجام شد، مشخص شد دخترانی که قبل از وقوع قاعدگی از آن مطلع و آماده آن بوده‌اند، آن را پدیده‌ای فیزیولوژیک دانسته‌اند، اما کسانی که آگاهی و آمادگی لازم را نداشته‌اند آن را حادثه‌ای وحشت‌آور و ترسناک تلقی کرده‌اند.
از آنجاکه سلامتی دختران امروز سلامتی نسل آینده را به دنبال دارد، انجام تحقیقات گسترده در زمینه میزان آگاهی، نوع نگرش و رفتار آنها در زمینه سلامت بلوغ و تلاش در جهت ارتقای سطح آن، در واقع، سرمایه‌گذاری برای رسیدن به سلامت فردی و اجتماعی است. بر همین اساس پژوهشی با هدف یافتن پاسخ به میزان آگاهی دختران نوجوان در زمینه سلامت بلوغ در کشور انجام و طی آن این موضوع بررسی شده که آیا بین سطح تحصیلات مادران دختران نوجوان و سلامت بلوغ آنها رابطه‌ای وجود دارد تا زمینه برنامه‌ریزی آموزشی توسط آموزش و پرورش برای دانش‌آموزان و نیز اولیا و مربیان فراهم شود؟
در این پژوهش، ۳۸۶ دانش‌آموز دختر مقطع سوم راهنمایی تحصیلی از ۵ منطقه آموزش و پرورش شهر تهران (شمال، جنوب، مرکز، غرب و شرق) براساس نمونه‌گیری تصادفی خوشه‌ای، انتخاب و با استفاده از سه پرسشنامه آگاهی، نگرش و عملکرد، اطلاعات در زمینه‌های سلامت جسمانی و نیز روانی اجتماعی بلوغ، جمع‌آوری و داده‌ها، توصیف و تحلیل شدند. در پژوهش حاضر، مادران ۱٫۷ درصد دختران دیپلم، ۷٫۸ درصد فوق دیپلم، ۱۳٫۸ درصد کارشناس، ۱٫۵ درصد کارشناس ارشد و ۰٫۳ درصد دکتری و بالاتر بودند. میانگین سن دانش‌آموزان هم ۱۳٫۷ سال بود که تمامی آنها، قاعدگی را تجربه کرده بودند. طبق یافته‌های به دست آمده، میانگین سن شروع قاعدگی دختران مورد بررسی، ۱۲٫۵ سال، حداقل سن شروع قاعدگی ۹ سال و حداکثر سن شروع قاعدگی ۱۵ سال بوده است.

دختران نسبت به بلوغ چه حسی دارند؟
یافته‌ها نشان داد: بین میانگین سن شروع قاعدگی دانش‌آموزان در مناطق مختلف آموزش و پرورش مورد مطالعه، اختلاف معناداری وجود ندارد. همچنین ۷۸٫۸ درصد دانش‌آموزان تعریف کاملی از بلوغ داشتند و بقیه (۲۱٫۲ درصد) تعریف ناقصی ارائه داده‌اند. از نظر احساس درباره بلوغ، از دانش‌آموزانی که پاسخ داده بودند، ۴۵٫۵ درصد بلوغ را ناخوشایند و مایه دردسر و ۳۶٫۷ درصد آن را پدیده‌ای طبیعی و خوشایند بیان کردند و ۱۷٫۸ درصد نظری نداشتند.

نخستین واکنش دختران به دریافت علائم بلوغ
در مورد نخستین اقدام در زمان وقوع نخستین قاعدگی، نتایج تحقیق نشان داد که ۱۰٫۶ درصد دانش‌آموزان دچار وحشت شده بودند و تا مدتی به کسی چیزی نگفته بودند، ۱۷٫۴ درصد از قبل اطلاع و آمادگی اقدامات لازم را داشتند، ۶۹ درصد در ابتدا و قبل از هر اقدام به مادر و ۳ درصد به دوست خود اطلاع داده بودند.

نگرش دختران درباره بلوغ
این نتایج همچنین نشان داد: ۵۴٫۴ درصد دانش‌آموزان نگرشی مثبت به سلامت بلوغ داشتند که بیشترین فراوانی را به خود اختصاص می‌دهد و کمترین فراوانی مربوط به دانش‌آموزان با نگرش بسیار منفی (۱٫۳ درصد) است. این مطالعه حاکیست دانش‌آموزان مناطق مختلف آموزش و پرورش مورد مطالعه، اختلاف معناداری در میزان آگاهی، نگرش و عملکرد باهم داشتند، به این ترتیب که از ۵ منطقه آموزش در ۵ محدوده جغرافیایی تهران، دانش‌آموزان منطقه ۳ به‌طور معناداری دارای آگاهی و عملکرد بهتری نسبت به سایر مناطق (۹،۱۱،۱۴ و ۱۹) بودند.
دانش‌آموزان منطقه ۱۹ به طور معناداری آگاهی و عملکرد ضعیف‌تری نسبت به سایر مناطق (۳،۹،۱۱ و ۱۴) داشتند. دانش‌آموزان منطقه ۱۱، نسبت به سایر مناطق (۳، ۹، ۱۴ و۱۹)، مثبت‌ترین نگرش را داشتند و بین دانش‌آموزان سایر مناطق اختلاف معناداری یافت نشد.

ترجیح خانواده به عنوان راهنما
نتایج پژوهش‌ها نشان می‌دهند که اگرچه میزان آگاهی و نگرش دانش‌آموزان و حتی رفتار آنها در زمینه جنبه‌های روانی و جسمانی سلامت بلوغ نسبت به دهه قبل بهبود یافته است، لیکن همچنان نیاز به اطلاعات بیشتر دارند و از آنجاکه، در اکثر موارد، خانواده را به عنوان منبع آموزش و مشاوره ترجیح می‌دهند، آگاه‌سازی مادران و ارائه آموزش به آنها برای انجام این مهم ضروری است.

تاثیر سطح تحصیلات مادر بر سلامت بلوغ
همچنین در این پژوهش، رابطه معناداری بین سطح تحصیلات مادر و میزان آگاهی دانش‌آموز در زمینه سلامت بلوغ به دست آمد، بدین معناکه بین میانگین نمره آگاهی دانش‌آموزانی که مادران آنها دیپلم و بالاتر از آ‌ن بودند و میانگین نمره کسانی که مادر آنها در سطح زیردیپلم بود، اختلاف معنادار شد. به عبارتی، وقتی سطح تحصیلات مادر دیپلم و بالاتر بود، میزان آگاهی دانش‌آموز نیز بیشتر بود.
نتایج این پژوهش نشان داد که بین میزان تحصیلات مادر و رفتار سلامتی دانش‌آموزان در زمینه سلامت بلوغ، رابطه معناداراست؛ یعنی دانش‌آموزانی که مادران آنها دارای تحصیلات کارشناسی و بالاتر بودند، نسبت به دانش‌آموزانی که مادرانشان دارای تحصیلات زیردیپلم بودند، میانگین نمره عملکرد بالاتر و رفتار صحیح‌تری داشتند.
یافته‌های این پژوهش حاکیست؛ ۷۶٫۵ درصد دانش‌آموزان، خانواده را به عنوان منبع مشاوره در زمینه سلامت بلوغ ترجیح می‌دادند. ۸٫۲ درصد بی‌نظر بودند و ۱۵٫۳ درصد خانواده را ترجیح نمی‌دادند. همچنین ۷۳٫۴ درصد از دانش‌آموزان ترجیح می‌دادند خانواده منبع آموزش سلامت بلوغ باشد و ۱۱٫۴ درصد نظر خاصی در این مورد نداشتند و۱۵٫۲ درصد خانواده را ترجیح نمی‌دادند.

کودک نوزاد شما چه شخصیتی دارد؟!

شاید بتوان اخلاق انسان ها را از همان رفتارهای دوران کودکی تشخیص داد. کودکان همیشه رفتارهای متفاوت از هم دارند و با توجه به واکنش های آنها به محیط اطراف می توان تعیین کرد چه نوع شخصیتی دارند.

1. آدم گیرا و خوش برخورد
از نظر ما کودکی که هرگز دست از خندیدن بر نمی دارد و باعث خنده و انرژی مثبت در دیگران می شود، شخصیت گیرا و جذابی دارد و همه جذب برخورد او می شوند.

2. خجالتی کودکان در مقاطع زمانی مختلف دچار خجالت می شوند اما ما به کودکی خجالتی بودن را نسبت می دهیم که همیشه دوست دارد با افراد محدودی که اصولا پدر، مادر و خواهر و برادرانش هستند در ارتباط باشد. این کودکان همیشه دوست دارند در آغوش یا کنار والدین خود باشند.

3. کودکان حساس و زودرنج این کودکان همیشه از دیگران تاثیر می گیرند و با کوچک ترین صدای از جا می پرند و تعجب می کنند. این کودکان از ته دل دوست دارند ثابت و بی تغییر باشند.

4. کودک کنجکاو صفت اخلاقی این کودکان در نام آنها مشخص است. این کودک همیشه با کنجکاوی و تعجب محیط اطراف را نظاره می کند و بقیه چیزها را از دست می دهد. این کودکان به کمی سرگرمی، اسباب بازی یا حواس پرتی های دیگر در جمع نیاز دارند.

5. کودک خونسرد کودکان خونسرد در هر موقعیت، شرایط و پیشامدی خونسرد و بی تفاوت هستند. اگر با خود تصور می کنید: «خدایا شکر من چه فرزند آرامی دارم»، باید بدانید یک کودک خونسرد و بی تفاوت دارید.

6. کودک پرهیجان و پرشور
این نوع کودکان همیشه سرشار از احساسات، تمرکز و توجه هستند. شاید گاهی نگهداری و مراقبت از این کودکان دشوار باشد اما هنگامی که بزرگ شدند، ذهن خلاق و پیچیده ای خواهند داشت و می توانند به راحتی برای هر مشکلی راه حل مناسب بیابند.

مادران دختر خانمها بخوانند!

دهها میلیون کتاب درباره چگونگی بهبود ارتباط والدین با فرزندان نوشته شده است. اما این مقاله منحصرا درباره ارتباط مادر با دختر است.

ارتباط بین مادر و دختر


می توان گفت " ارتباط مادر با دختر، از دوران طفولیت مادر شروع می شود " . دوران طفولیت او تعیین کننده دوران طفولیت دخترش است. مادر به دختر آموزش می دهد که درباره خودش چه احساسی داشته باشد، چگونه با موقعیت های تنش زا روبرو شود، چگونه از زندگی اش لذت ببرد و چگونه بر ترس هایش غلبه کند. او به دخترش می آموزد چطور مثل یک خانم رفتار کند، چطور لباس بپوشد. اهمیت اعتقاد به خداوند را بداند و این که چطور روزی از دختر خودش مراقبت کند. مادر هر آن چه درباره زن بودن لازم است به دخترش آموزش می دهد. مادری می گوید : "پرورش دختر همانند رشد و پرورش گل است " . شما تمام تلاشتان را می کنید. اگر کارتان را خوب انجام داده باشید، گل تان شکوفه می کند و سپس به سوی زندگی خودش می رود.
همه مادران به طور غریزی این مسئله را می دانند. دوست داشتن دختری که بخشی از شماست، ارتباط مادر و دختر را به گونه ای خاص شکل می دهد. مادران عاشقان همیشگی دخترشان هستند. هیچ کس نمی تواند این موضوع را نادیده بگیرد.
پنج عامل اصلی که مادران باید در تربیت دختران عزیزشان مدنظر داشته باشند :

** مادرباش نه بهترین دوستش

**اجازه بده با رویاهای خودش زندگی کند، او را وادار نکن با رویاهای شما زندگی کند

** زنی قوی و با اعتماد به نفس باش

**همسر خوبی باش، این شمائید که چگونگی ارتباط آینده اش را با مردان شکل می دهید

** آگاه باش که هدف این نیست که برای همیشه مرکز زندگی اش باشی، او را به سوی زندگی مستقل سوق بده.
از همین الان شروع کن. مادری باش که همیشه می خواستی مادرت با تو باشد ، منتظر نشو او هجده ساله شود. اسامی عروسک ها و حیوانات پارچه ای اش را بدان. از او بخواه درباره آنها برایت داستان تعریف کند. خنداندن او اولین کارت خواهد بود. با او غلغلک بازی کن. بدان به عنوان مادر ، مهمترین کارت این است که علت گریه اش را بدانی. ببین مشکلی وجود دارد یا تنها خواهان توجه توست. مردان هرگز این موضوع را درک نمی کنند. به او کمک کن نام و نام خانوادگی و نشانی خانه را حفظ کند. این بسیار مهمتر از یادگیری الفباست. گاهی به او اجازه بده خودش مسواک بزند و موهای پدرش را همان مدلی که دوست دارد شانه کند. برای فرستادن او به کلاس های هنری، شنا، ژیمناستیک و... از همین حالا پس انداز کن. هرگز کاری نکن که به عشق بدون قید و شرط تو به خودش شک کند. وقتی خودش از عهده انجام کارهایش برمی آید، دیگر آنها را برایش انجام نده، این کار به نفع هردوی شما خواهد بود. هر شب برایش کتاب بخوان. "مهربان بودن بیش از حد لازم" را به او آموزش بده. به او بگو می تواند هر شغلی دلش می خواهد برای آینده اش انتخاب کند. سپس او را برای این که می خواهد هنرپیشه، پزشک یا خانه دار باشد، سرزنش نکن. اگر با مادرت ارتباط خوبی نداشتی، نترس مبادا ارتباطت با دخترت همان طور باشد. هرچه باشد حالا تو اشتباهات آن رابطه را میدانی.

برای زمان صرف شام احترام خاصی قایل شو. همه باید حضور داشته باشند و حرف همه شنیده شود. در تعریف و تمجید از او زیاده روی نکن. تنها در شرایط لازم او را تشویق کن در غیر این صورت تشویق و تمجید معنایش را برای او از دست می دهد. با هم به گردش و تفریح بروید، حتی اگر حیاط پشتی خانه ، پشت بام ، یا حتی پهن کردن حصیر در تراس خانه و خوردن شیر و کیک باشد. اجازه بده گوشواره هایت را گوش کند و با کفش های پاشنه بلندت راه برود. از همان ابتدا آداب معاشرت را به او آموزش بده و آنها را اجرا کن حتی وقتی که سیزده ساله است. به او آموزش بده هر روز صبح با دیدی جدید به دنیا بنگرد. اجازه بده با کامپیوترت بازی کند به این ترتیب هرگز دزدکی به سراغ آن نخواهد رفت. به او آموزش بده پس از اتمام تکالیف یا بازی وسایلش را سر جای خودش بگذارد. گاهی اوقات او را با خودت به سر کار ببر. به این ترتیب او می بیند که چه می کنی. اجازه بده کمکت کند. با این کار احساس مهم بودن می کند. به ذهن بسپار که او همیشه تو را زیر نظر دارد. او می بیند با خانواده ات چطور رفتار می کنی و چطور با مشکلات زندگی روبه رو می شوی. هرگز او را وادار نکن بابت خشم تو احساس مسئولیت کند، مگر این که واقعا خودش مسئول آن باشد. این اصل را پایه گذاری کن : " گریه و زاری ممنوع" . توجه داشته باش یکی از مهمترین وظایف تو کمک به او برای کسب احساس هویتش است. باید به او احساس هویت بدهی. به یاد داشته باش وقتی او اعتماد می کند که مادرش در مواقع بحرانی کمکش خواهد کرد، بهتر خواهد توانست از خودش حمایت کند. به او آموزش بده غلو نکند و گزافه گویی نکند. به او بگو اگرچه ممکن است گاهی با هم توافق نداشته باشید یا دعوا کنید، اما همیشه دوستش خواهی داشت. از هر لحظه بودن او در کنارت لذت ببر. اجازه بده از اشتباهاتش درس بگیرد. به او کمک کن نقاط قوتش را بشناسد و نقاط ضعفش را تقویت کند.

از ابتدا رعایت این سه اصل را برایش مشخص کن:
**چشم غره نمی رود

**در را نمی کوبد

**احترام متقابل را رعایت می کند
درک کن که برای دختران استقلال معمولا با موهایشان شروع می شود. از خودت بپرس واقعا چقدر مهم است که موهایش چه مدلی باشد. مطمئن شو او و پدرش زمانی را با یکدیگر سپری می کنند. آنها به هم نیاز دارند. تشویقش کن در برابر زورگویی و تهدیدات هم سالانش ایستادگی کند. این کار را از سال های اولیه شروع کن. به او آموزش بده بداند. تنها چیزی که مانع انجام کاری می شود، ترس از این است که نتواند آن را به خوبی انجام دهد. تشویقش کن هر روز یک عمل خوب و پسندیده انجام بدهد. سعی کن شکاف بین نسل ها را به درستی درک کنی.