مشاوره ازدواج و خانواده کودک و نوجوان

مشاوره ازدواج و خانواده کودک و نوجوان

سایت تخصصی مشاوره روانشناسی و روانپزشکی با هزاران مطلب مفیدو آموزنده
مشاوره ازدواج و خانواده کودک و نوجوان

مشاوره ازدواج و خانواده کودک و نوجوان

سایت تخصصی مشاوره روانشناسی و روانپزشکی با هزاران مطلب مفیدو آموزنده

توصیه های لازم به بانوان بالای 40 سال برای حفظ سلامت

مهناز یاونگی، متخصص زنان و زایمان می‌گوید: زنان بالای 40 سال برای پیشگیری از بیماری‌هایی مانند پوکی استخوان، سرطان‌های زنانه، دیابت، چربی خون و مشکلات گوارشی آزمایش‌هایی را به طور دوره‌ای انجام دهند.
وی در پاسخ به سوال یکی از شهروندان مبنی بر اینکه زنان چگونه می‌توانند از بیماری‌های مختص دوره سالمندی پیشگیری کنند خاطرنشان کرد: از آنجایی که سن جمعیت در حال افزایش است و بانوان هم جزئی از این جمعیت هستند توصیه می‌شود تا زنان بالای 40 سال مراقبت‌های بهداشتی را به صورت دوره‌ای انجام دهند.
وی افزود: بانوان بالای 40 سال باید هر سال تحت غربالگری وجود بدخیمی‌های موجود در دهانه رحم قرار گرفته و تست پاپ‌اسمیر دهند و زنانی که سه سال متوالی این آزمایش را انجام داده و مشکلی نداشته‌اند می‌توانند هر سه سال یک بار این تست را انجام دهند.
این متخصص زنان و زایمان با اشاره به اینکه مشکلات سرطان‌های روده‌ای و مقعدی در زنان بالای 50 سال شایع‌تر است افزود: آنهایی که سابقه اختلالات روده‌ای چه خوش‌خیم و چه بدخیم دارند یا در خانواده درجه یک آنها این قبیل بیماری‌ها وجود داشته باید هر 5 سال یک بار آزمایش خون در مدفوع و هر 10 سال یک بار هم کولونوسکوپی انجام دهند تا ضایعه احتمالی زودتر تشخیص داده شود.
عضو هیئت‌ علمی علوم پزشکی همدان انجام تست گلوکز ناشتا برای تشخیص زودهنگام دیابت را یکی دیگر از نکاتی دانست که زنان 45 سال به بالا باید به آن اهمیت داده و هر سه سال یک بار آن را تکرار کنند به ویژه افراد چاق، آنهایی که نوزاد بالای 4 کیلو به دنیا آورده‌اند یا سابقه دیابت در بستگان نزدیک خود را دارند.
یاونگی بررسی وضعیت چربی خون را یکی دیگر از نکات حائز اهمیت در زنان دانست و گفت: یکی از مهمترین علل مرگ و میر در زنان چربی خون بالاست که زمینه‌ساز بیماری‌های قلبی و سکته می‌شود.
این متخصص زنان و زایمان انجام ماموگرافی برای تشخیص زودهنگام سرطان سینه را یکی دیگر از نکات حائز اهمیت برشمرد و گفت: زنان بالای 40 سال بسته به میزان پرخطر بودن باید هر دو سال یک بار این آزمایش را انجام دهند.
پوکی استخوان یکی دیگر از مشکلاتی است که در زنان سالمند ایرانی بیشتر خود را در سنین بالای 60 سال نشان می‌دهد.
یاونگی در مورد پیشگیری و تشخیص زودهنگام پوکی استخوان به زنان توصیه کرد تا تست سنجش تراکم استخوان را در سنین بالای 60 سال انجام دهند.
وی گفت: از سن 35 سالگی به بعد میزان تراکم استخوان در بانوان شروع به کاهش می‌کند که مصرف فراوان لبنیات، پیاده‌روی، کاهش وزن و ترک سیگار در پیشگیری از پوکی استخوان بسیار موثر است و آنهایی که به هر دلیلی امکان مصرف لبنیات را ندارند می‌توانند از قرص‌های مکمل کلسیم زیرنظر پزشک استفاده کنند.
یاونگی بر این نکته تأکید کرد که بانوان مکمل‌های کلسیم را یک تا دو ساعت قبل از خوردن غذا به همراه مایعات فراوان مصرف کنند تا از بروز سنگ کلیه در آنهایی که کلیه سنگ‌ساز دارند از بروز بیماری جلوگیری کنند.
وی گفت: یکی از علل مرگ و میر در سنین بالا آمبولی چربی استخوان است که به دلیل شکستگی‌های پوکی استخوان در زنان سالمند رخ می دهد.

مادربزرگ، پدربزرگ از خاطراتتان بگویید!


توجه و مراقبت و نگهداری از پدر و مادر، پدربزرگ و مادر بزرگ و محترم شمردن آن ها یکی از اصول اخلاقی و قدردانی از زحمات و فداکاری های آن ها یک وظیفه است.

وجود بزرگ ترها در خانه برکت محسوب می شود و استفاده از تجربیات و راهنمایی های آن ها بسیار با ارزش است. اما مراقبت و نگهداری از آن ها نیابد به نحوی باشد که زندگی آن ها تحت کنترل قرار گیرد و برای آن ها تکلیف تعیین شود. شخصیت آن ها را باید محفوظ نگه داشت تا بتوانند در کارهای مربوط به خود تصمیم بگیرند و تا حد امکان آزادانه زندگی کنند. باید به تمایلات آن ها توجه داشت و در موارد لازم به آن ها کمک کرد. اشتباهات احتمالی آن ها را در برخی موارد نادیده گرفت و با احترام و مهربانی با آن ها رفتار کرد.

اگر همه کارهای آن ها بدون مشارکت خودشان انجام شود احساس ضعف و کمبود می کنند، از فعالیت و تلاش باز می مانند و نیروی بدنی و فکری شان رو به ضعف می گذارد.

البته فرمول خاصی را نمی توان درباره چگونگی رفتار با همه سالمندان به کار برد. همه آن ها یکسان نیستند. برخی هنوز می توانند کار کنند و فعال باشند و بعضی دیگر ناتوان هستند. عده ای قادرند در امور اجتماعی فعال باشند و گروهی با وجود سن زیاد می توانند به دیگران نیز کمک کنند. بنابراین لازم است فرزندان به وضع آن ها کاملاً توجه داشته باشند و خواسته ها و احتیاجات آن ها را در نظر بگیرند و در موارد لازم آن ها را یاری کنند. از دیدگاه آن ها به مسائل نگاه کنند و تمایلاتشان را برآورده سازند.

فرزندان و نوه ها می توانند از نظر روحی به بزرگ ترها کمک کنند تا آن ها را شاد و خوشحال کنند. گوش دادن به خاطرات گذشته آن ها می تواند موجب رضایت خاطر آن ها باشد. با علاقه به عکس ها و یادداشت ها و نامه های مربوط به دوران جوانی سالمندان توجه کردن و درباره آن ها توضیح خواستن برایشان خوشایند است. اگر درباره کارهای جالبی که انجام داده اند، حوادثی که با آن ها روبرو بوده اند، و نقاط دوردستی که از آن جا دیدن کرده اند از آن ها توضیح خواسته شود برای آن ها باعث خوشحالی و برای شنونده می تواند جالب و آموزنده باشد. اگر از آن ها خواسته شود که خاطرات خود را بنویسند احساس غرور می کنند و نوشته های آن ها می تواند برای افراد خانواده مفید و موجب آشنایی بیشتر آن ها به گذشته ها و سوابق فامیلی باشد.

بزرگ ترها خواهان آن هستند که با افراد خانواده ای که عمری را برای تشکیل آن صرف کرده اند تماس داشته باشند. با بودن در میان آن ها نتایج زحمات خود را ببینند و با سرگرم بودن با بچه ها و نوه های خود لذت ببرند. بنابراین لازم است که تا حد امکان آن ها را تنها نگذاشت، همواره آن ها را در جشن ها و مهمانی ها و گردهم آیی ها شرکت داد و برای وجود آن ها هر چه بیشتر ارزش و احترام قائل بود.

فرزندان می توانند در فراهم آوردن وسایل و موجبات این سرگرمی ها به آن ها کمک کنند و در صورت لزوم با تشویق و ترغیب، آن ها را به این ارتباطات سوق دهند

احترام به بزرگ ترها محیط خانواده را دلپذیر و به روابط افراد استحکام و مودت می بخشد و برای نسل بعدی راهنمایی باارزشی به حساب می آید.

داشتن سرگرمی های مناسب برای سالمندان ضروری است. چنان چه ارتباطات اجتماعی خود را حفظ کنند و با دوستان و آشنایان خود معاشرت داشته باشند احساس تنهایی نخواهند کرد. بنابراین فرزندان می توانند در فراهم آوردن وسایل و موجبات این سرگرمی ها به آن ها کمک کنند و در صورت لزوم با تشویق و ترغیب، آن ها را به این ارتباطات سوق دهند.

تبریک گفتن روز تولد والدین و تشکر از کمک ها و راهنمایی های مفید آن ها موجب آن است که ارزش وجودی خود را بیشتر احساس کنند و قدرشناسی ها باعث خوشحالی آن ها می شود.

وظایف فرزندان در نگهداری از سالمندان



نگهداری از سالمندان یکی از وظایف فرزندان به شمار می رود

نکات و توصیه هایی جهت نگهدای از سالمندان

به ملاقات مادر پیر خود رفته‌اید و به‌ محض باز کردن در یخچال، ناگهان با منظره‌ای مواجه می‌شوید که تا پیش از این توقع آن را از مادرتان نداشتید چون با تعجب می‌بینید که همه خوردنی‌های داخل یخچال خراب و فاسد شده‌اند. این صحنه را معمولا فرزندانی که پدر و مادر سالخورده دارند دیده‌اند.


نگهداری از سالمند

بسیاری از فرزندان بزرگسال با نگرانی این سوال را می‌پرسند که برای پدر و مادر سالخورده خود چه کار می‌توانند بکنند؟
آن‌ها تصور می‌کنند که تنها خودشان با این دغدغه روبرو هستند اما انجمن ملی مراقبت از سالمندان در آمریکا برآورد کرده است که حدود 66 میلیون نفر در جهان در سال‌های طلایی عمر خود به نحوی مشغول مراقبت و نگهداری از یک فرد سالخورده هستند.
برخی از دغدغه‌ها و سوال‌های اصلی فرزندانی که از سالمندان مراقبت می‌کنند شامل موارد ذیل می‌شود که عمل به برخی از توصیه‌های مطرح شده در این گزارش می‌تواند برخی از این دغدغه‌ها و نگرانی‌ها را به حداقل برساند.


مدیریت و کنترل مصرف داروهای متعدد در نگهداری از سالمند

آیا والدین شما به دلیل مشکلات و بیماری‌های متعدد نزد چند پزشک می‌روند؟ در این صورت چه کسی بر تعدد و تنوع داروهای مصرفی آن‌ها در قفسه دارو‌هایشان نظارت می‌کند؟ مصرف داروهای مختلف برای کنترل چند بیماری‌ِ همزمان وقتی با مشکل فراموشی سالمندان همراه شود خطر تداخل دارویی و همزمان شدن مصرف دارو‌ها و یا حتی واکنش‌ها و حساسیت‌های مشکل‌ساز و گاهی نیز خطرناک را افزایش می‌دهد که این امر در درازمدت سبب اختلال ذهنی، ضعف حافظه و مشکلات دیگری می‌شود. این اختلالات به راحتی با زوال عقل در سالخوردگان اشتباه گرفته می‌شوند. مشکل «تداخل دارویی» یک معضل شایع در میان سالمندان است. سال گذشته تحقیقات پژوهشگران هلندی نشان داد، حدود یک پنجم داروهایی که برای سالمندان تجویز می‌شوند در واقع نابه‌جا و اشتباهی هستند. این مطالعه همچنین نشان داد داروهای معمولی که برای درمان آلرژی، افسردگی و تسکین درد تجویز می‌شوند بیشترین میزان داروهای تجویزی را در این گروه سنی تشکیل می‌دهند. این گروه دارو‌ها همچنین جزو مواردی هستند که منجر به بروز بیشترین واکنش‌های حاد می‌شوند. پس در صورتی که حس کردید پدر یا مادر سالخورده شما دچار سوء مصرف دارو شده، او را به نزدیک‌ترین مرکز درمانی منتقل کرده و فهرستی از تمام داروهای مصرفی وی همراه با زمان و دوز مصرف آن‌ها را به پزشک ارائه کنید. به والدین خود نیز تاکید کنید به توصیه‌های پزشک به دقت عمل کنند و در صورت بروز هرگونه حالت غیرطبیعی با او تماس بگیرند.



در نگهداری از سالمند باید بر مصرف داروها کنترل داشت
نگهداری از سالمند با حفظ تعادل در حرکت
زمین خوردن یکی از عوامل اصلی جراحت‌های منجر به فوت در بیماران 65 سال به بالا است. گزارش‌های مرکز کنترل و پیشگیری امراض آمریکا (CDC) ضمن بیان این مطلب نشان می‌دهد در سال 2012 میلادی بیش از 1/6 میلیون سالمند به دلیل بروز جراحت‌های ناشی از زمین خوردن و افتادن برای درمان به مراکز فوریت‌های پزشکی مراجعه کرده‌اند. در یک سوم این افراد ضعف بینایی و جسمانی، مصرف دارو، موانع خطرناک نظیر کفپوش‌های لیز و کمبود نور کافی از عوامل اصلی زمین خوردن محسوب می‌شوند. اما خیلی از این زمین خوردن‌ها قابل پیشگیری هستند. یکی از بهترین راه‌ها برای اینکه والدین خود را همیشه سرپا نگه دارید این است که این موانع را از خانه آن‌ها دور کنید. برای مثال گوشه‌های فرش و موکت را مهار کرده و از جمع شدن و تاخوردگی آن‌ها جلوگیری کنید. کف حمام را با چسباندن کفپوش‌های ضدسُرخوردن، ایمن کنید. همچنین روی دیوار دستگیره‌هایی نصب کنید. به والدین خود نیز توصیه کنید به جای پا برهنه رفتن در حمام از دمپایی‌هایی استفاه کنند که سُر نباشند. اگر والدین شما معمولا دچار زمین خوردن تصادفی می‌شوند با یک پزشک مشورت کنید تا دلیل اصلی این مشکل مشخص شود.


نگهداری سالمند با توجه به مشکل ضعف حافظه

بنابر مطالعاتی که در سال 2012 میلادی از سوی مرکز کنترل و پیشگیری امراض آمریکا انجام شد، حدود یک هشتم از نسل آمریکایی‌های بعد از جنگ جهانی دوم، طی سال قبل از آن با مشکلات حافظه‌ای فزاینده‌ای مواجه شده‌اند که در یک سوم این افراد مشکلات حافظه به حدی بوده که منجر به دشواری در انجام فعالیت‌های عادی روزانه نظیر نظافت، پخت و پز و کار شده است. این مشکل زمانی تشدید می‌شود که والدین شما سعی می‌کنند مشکل زوال حافظه خود را از دیگران مخفی کرده یا از مراجعه به پزشک برای سنجش حافظه سرباز می‌زنند. بدنامی و وحشت از اسم «آلزایمر» و سایر گونه‌های زوال عقل، باعث می‌شود افراد سالخورده از مراجعه به پزشک و روبرو شدن با این بیماری فرار کنند. از آنجا که والدین سالخورده در مراجعه به پزشک به ویژه برای مشکلات ناشی از کهولت سن، نظیر ضعف حافظه، سرسخت و سمج هستند در صورت مشاهده هر گونه ضعفی در حافظه والدینتان، آن‌ها را ملزم کنید به پزشک مراجعه کنند. اگرچه بسیاری از انواع زوال عقل قابل درمان نیستند اما می‌توان روند بروز و پیشرفت برخی از آن‌ها را کند‌تر کرد.


نگهداری از سالمند بوسیله حفظ فعالیت بدنی و جلوگیری از بی‌تحرکی

دانشکده پزشکی و سلامت هاروارد اعلام می‌کند که به طور میانگین، زنان بالای 70 سال بیشتر ساعات بیداری خود را در حال نشستن یا دراز کشیدن سپری می‌کنند. همچنین نتایج مطالعه جدیدی نشان می‌دهد یک فرد 65 ساله به طور میانگین در هفته 48 ساعت تلویزیون تماشا می‌کند که این رقم معادل هفت ساعت در روز است.


نگهداری از سالمند به واسطه ورزش
ورزش در افراد سالخورده با تقویت عضلات و استخوان‌ها، بهبود تعادل و کاهش دردهای آرتروز باعث کم کردن پیامدهای جسمی و روانی ناشی از کهولت سن می‌شود. مطالعات متعدد نشان می‌دهد افزایش خون‌رسانی به مغز که ناشی از انجام فعالیت‌های ورزشی است نیز می‌تواند قوای ادراکی مغز را حفظ کرده و ضمن افزایش سلامت مغز، علائم ابتلا به افسردگی را در سالمندان به حداقل برساند.

البته این بدین معنا نیست که پدرومادر سالخورده خود را برای شرکت در مسابقه دو ماراتن ثبت‌نام کنید یا از او بخواهید از کوه بالا برود بلکه تنها قدم زدن و پیاده‌روی مرتب، استفاده روزانه 30 دقیقه از دوچرخه ثابت و یا حتی قدم زدن در پارک برای تحرک بدنی مورد نیاز آن‌ها کافیست. بنا بر آمار منتشر شده از سوی مرکز کنترل و پیشگیری امراض آمریکا، حدود 25 درصد از سالخوردگان 75 سال و مسن‌تر به دلیل ترس از زمین خوردن، فعالیت‌های بدنی خود را محدود می‌کنند.
نگهداری از سالمندان را فراموش نکنید.

چگونگی رفتار با سالمندان بی حوصله


محبت به سالمندان از جمله بارزترین و برجسته ترین علامت های اخلاق و انسانیت است .زیرا محبت به سالمندان مانند محبت به همسر دوطرفه نیست و مانند محبت به کودکان شیرین و جذاب هم نیست بلکه متحمل زحمت و شاید آزار و اذیت هم باشد.بنابراین حسن رفتار ما با سالمندان ملاک انسانیت و نمره اخلاق ماست .

در توصیه های اخلاقی همواره صحبت از نیکی به سالمندان و نگهداری آنها در جمع گرم خانواده می شود در حالیکه تحمل بدخویی بعضی از سالمندان دشوار است .باید پذیرفت که گاهی از اوقات آنچه افراد در دوره سالمندی تجربه می کنند محصول طبیعی اعمال خودشان است .

گاهی ما مجبور به نگهداری از سالمندانی هستیم که خلقیات ناپسندشان ما را رنج می دهد مثل پدر بزرگ شکاکی که به هر گونه عملکرد اعضای خانواده خود سوءظن دارد.

همچنین گاهی احساسات بد و خاطرات ناخوشایندمان موجب کاهش صبر و طاقتمان در مقابل سالمندان می شود.مثلا وقتی ناگزیریم با پدر شوهر یا مادر شوهری (یا پدرزن و مادر زنی) زندگی کنیم که مسبب ناراحتی های زیادی در زندگی مشترک ما با همسرمان بوده اند.اکنون کوچکترین بدرفتاری آنها در احساسات و عواطف ناخوشایند ما ضرب می شود و مشکل ساز می گردد.

مخلص کلام اینکه گاهی ما با سالمندانی زندگی می کنیم که تحمل آنها برایمان سخت است .در چنین اوضاعی تکلیف چیست؟

اگر سالمندانی که با ما زندگی می کنند به گردن ما حق زیادی دارند و اگر خوب و مهربانند ،محبت به آنها و نگهداریشان، و تحمل زحمت به خاطر ایشان ،کمترین کاری است که می توانیم برایشان انجام دهیم اما اگر والدین ما نیستند و اگر بداخلاق یا دارای عادات ناپسندی هستند و نیکی به ایشان نیاز به تقوی و صبر زیادی دارد تکلیف چیست؟

در هر صورت انسانیت حکم می کند با دیگران به نیکی رفتار کنیم . با نیکی کردن به سالمندان و تحمل اخلاق و رفتار بدشان می توانیم حسن خلق را تمرین کرده و صبور و مقاوم شویم .نیکی کردن به کسی که به ما بدی کرده می تواند موجب احساس فرح درونی و سلامت روحی ما گردد.هیچ گاه گمان نکنید کسانی که این مشکلات را ندارند خوشبختی هایی دارند که شما ندارید .چه بسا گرفتاریهایی که به خاطر این نیکی از شما سلب شده باشد . علاوه بر این ،حضور سالمندان در خانواده می تواند فرصتی طلایی برای آموزش رفتار ها و اخلاقهای نیک به فرزندان را به وجود آورد .

اما اگر به هر دلیلی آنها را به خانه سالمندان فرستادید بازهم به آنها محبت کنید.مبادا چیزی را بهانه کنید که از ایشان فاصله بگیرید .فراموش کردن آنها اگر چه ظاهرا تکالیف شما را کم می کند شما را گرفتار عذاب وجدان می کند ،چه بسا خودتان هم متوجه نباشید.یادتان باشد هر انسانی در روح خودش به محبت کردن به دیگران نیازمند است .بسیاری از بیماری های عصبی و ناآرامی ها و نگرانیهای پنهان ما که حاصل عذاب وجدان است .احسان کردن به پیران ،از برجسته ترین اشکال احسان است که می تواند تغذیه روحی و معنوی مناسبی برای ما باشد.

اصلاح رفتار سالمندان
اگر بداخلاقی سالمندان عارضه پیری باشد مثلا در اثر بیماریهای این دوران یا معلول احساس بی کفایتی به خاطر از دست دادن کار و همکاران یا به خاطر احساس مزاحمت و سربار بودن و از این قبیل باشد ،با فراهم آوردن شرایط بهتر و با تلقین مفید بودن و رحمت بودنشان در خانواده می توانید بدخلقی هایشان را چاره کنید.

اما اگر بد خلقی جزء رفتارشان بوده و هست، توجه داشته باشید :
ما مامور به تربیت سالمندان نیستیم .هر چند اگر هم بودیم چندان موفقیتی به دست نمی آوردیم .دوران پیری دوران تثبیت خلقیات و ملکه شدن عادات است .تغییر اخلاق و رفتار کسی در دوران پیری تقریبا بعید است .تنها کاری که می توانیم بکنیم این است که از ایجاد تنش جلوگیری کنیم .با مدارا و حفظ آرامش می توانیم به راحتی با آنها کنار بیاییم .اصرار نداشته باشید تا چیزی را به ایشان اثبات کنید.اگر مهربان باشید و حسن نیتتان را نشان بدهید به خاطر ضعف و رقت قلبی دوران سالخوردگی خیلی زود به شما وابسته می شوند .اگر خوش بین باشید و با باورهای منفی کار را برای خود سخت نکنید با سالمندان بداخلاق هم می تواند دوست شوید و فضای خوبی را در خانواده ایجاد کنید.

ما معلم اخلاق فرزندانمان هستیم
فرزندان ما رفتارهای ما را الگو برداری می کنند.آنها با ما همانطوری رفتار خواهند کرد که امروز ما با والدینمان رفتار می کنیم . توضیحات ما مشکلی را حل نمی کند زیرا یک واقعیت و اصل مسلم در تربیت می گوید :«فرزندان ما همان چیزی می شوند که ما هستیم نه آن چیزی که ما می خواهیم بشوند.» (دکتر عبدالعظیم کریمی ،چهل نکته تربیتی )

این اصل در تربیت آن چنان محکم و استوار است که در بین دانشمندان تربیتی معروف است که می گویند:
فرزندت را به من بنما تا بگویم که تو کیستی
فرزندان شما شبانه روز شاهد رفتار شما با سالمندان هستند. آنها هم در شرایط فعلی شما قرار خواهند گرفت .دوست دارید چه رفتاری با شما داشته باشند؟احتمالا هیچ گاه تاکنون به چنین چیزهایی فکر نکرده اید .زیرا با میل طبیعی انسان مخالف است .بشر در رویاهای خود همواره چیزهایی را که مطلوب او هستند در نظر می گیرد و آینده خود را آن طور که دوست دارد مجسم می نماید .به عبارتی نفس ما ،ما را فریب می دهد.البته اگر هم به چنین روزهایی فکر کنیم خودمان را از هر عیب و نقصی مبرا فرض می کنیم حال آنکه این چنین نیست .پس واقع بینانه وقتی به سالمندان می نگرید خودتان را جای آنها در نظر بگیرید و با رحم کردن در حق ایشان به خودتان لطف کنید که دنیا دار مکافات است.

40 سالگی تان را با این 40 کار سپری کنید!


انگار همین دیروز بود که به همراه هم اتاقی هایم در دانشگاه و با خاموش کردن شمع های کیک شکلاتی، تولد بیست سالگی ام را جشن گرفتم. آن روزها برای چیزهایی که فقط آن روزها برایمان مهم بود، سخت می جنگیدیم؛ چیزهایی که اکنون به هیچ وجه برایمان ارزشی ندارند: یک روز مسئله این بود که چه کسی ماکارونی چه کسی را خورده است و روز بعد، جنگ و جدالمان بر سر شستن ظرف ها بود؛ یک روز برای دیدن برنامه شبکه های تلویزیون و روز دیگر، برای رفتن به مهمانی مشاجره داشتیم اما سالگرد تولد بهانه ای بود که برای یک روز یا حداقل به اندازه یک بعدازظهر، اختلاف نظرهای مان را کنار بگذاریم.

در واقع، همه این موضوعات به 2 دهه پیش برمی گردد و هم اکنون من اینجا در بالای سراشیبی 40 سالگی نشسته ام و متحیرم که همه اینها چقدر سریع گذشت و شگفتا که من چقدر از آن جشن تولد تاکنون تغییر کرده ام.

20 سالگی بسیار دوست داشتنی بود. بدون هیچ تلاشی پوستی صاف، موهایی درخشان و طبیعی و نیز مژگانی بلند و زیبا داشتم. در آن سال هر جا که می رفتم، یک راکت تنیس روی دوشم بود و زندگی ام به آسودگی و بی خیالی کامل می گذشت. گاهی از کلاس در می رفتم؛ فقط برای اینکه اوقات خوشی را برای صرف ناهار در کنار دوستانم بگذرانم یا حتی فقط برای اینکه خانه بمانم و به خودم برسم.

در آن روزها هیچ چیزی در مورد قند خون، کلسترول، فشار خون، سنگ کلیه و ماموگرافی نمی دانستم. بزرگترین نگرانی ام این بود که ضربه های درستی به توپ تنیس بزنم. اکنون، پس از گذشته 2 دهه، من و هم اتاقی سابقم در 2 نقطه از شهر، دور از هم، زندگی می کنیم. هر دوی ما تشکیل خانواده داده ایم و حرفه ای را برگزیده ایم که همه اینها لازمه تعهدات و مسئولیت های بی شماری است. این روزها تنها یک جمعه تعطیل داریم که هر کدام از ما به شیوه خودمان ماشین ظرفشویی مان را پر می کنیم و سپس به سینما یا تئاتر، شنا یا دیدن مسابقه فوتبال جوان ها می رویم.

این روزها باید کارهای بسیاری را هماهنگ و انجام دهیم و همینطور ذهنمان پر از مسائل مختلف و دائما درگیر است. مدیریت همه اینها واقعا تردستی می خواهد ولی با وجود همه این تغییرها، به هیچ وجه دلم نمی خواهد دوباره به 20 سالگی برگردم؛ البته مطمئنا آن روزها لاغرتر بودم، انرژی زیادی داشتم و همه وقتم مال خودم بود و اکنون در 40 سالگی؛ من مسئولیت های بیشتری دارم، چین و چروک هایی بر چهره ام افتاده است و ضعف و ناتوانایی های فیزیکی در خود حس می کنم اما با خود سه چیز دارم که آن روزها نداشتم: 1- خودآگاهی، 2- اعتماد به نفس، 3- و یک فرزند بسیار دوست داشتنی.

و حالا برای اینکه 40 سالگی ام را جشن بگیرم، فهرستی از 40 کاری را که در قدیم نمی توانستم انجام دهم اما اکنون قادر به انجامشان هستم، در اینجا می نویسم:

1- پختن غذایی عالی
2- تدارک فنجان قهوه یا فوق العاده خوش طعم و خوش عطر
3- گفتن حقیقت
4- داشتن رابطه ای سالم
5- توانایی دیدن ضعف ها و نقصان های دیگران
6- توانایی دیدن ضعف ها و نقصان های خودم
7- ماندن در خانه در زمان تعطیلات سال نو
8- پرداخت چک هایم
9- بیرون رفتن از خانه بدون آرایش
10- رفتن نزد پزشک متخصص زنان بدون دستپاچگی و نگرانی
11- رفتن نزد درمانگر بدون احساس خجالت
12- گفتگو با گروهی غریبه
13- خریدن یک ماهی خوب و تازه
14- کنار آمدن با مخالفت ها
15- خواندن کتاب های عرفانی به جای رمان
16- خوشحالی برای موفقیت و شادی دیگران به جای حسادت به آنها
17- نادیده گرفتن مد و پوشیدن آنچه که به نظرم برای اندامم مناسب است.
18- نادیده گرفتن ستاره های هالیوودی
19- نادیده گرفتن نظریه های ناخوشایند و تلخ دیگران
20- فراموش کردن عشق دوران جوانی
21- روی پای خود ایستادن
22- جنگیدن برای کسانی که دوستشان دارم
23- رفتن به کنسرت
24- با تاکسی به خانه رفتن به جای اصرار برای رانندگی
25- در هوایی سرد کلاه بر سر گذاشتن
26- فکر نکردن درباره این موضوع که مردم چه فکر می کنند یا به نظر آنها زیبا هستم یا نه
27- برای فرزندم قهرمان باشم
28- استقلال و عدم وابستگی را به فرزندم نشان دهم.
29- زیبایی واقعی را به فرزندم نشان دهم
30- با سرعت مجاز رانندگی کنم
31- دوستان مسموم کننده را کنار بگذارم
32- پرهیز از هیجانات بیهوده و موارد ناراحت کننده
33- قسم خوردن پیش مادرم
34- استفاده از کرم دور چشم به جای کرم برنزه
35- تمرکز بر انسان های درست و باهوش به جای توجه به زیبا رویان
36- نخریدن چیزهایی که لازم ندارم
37- چشم پوشی از باشگاه و در عوض، رفتن به پیاده روی
38- دست برداشتن از کمال گرایی
39- کنار گذاشتن توقعات و انتظارات
40- انعطاف پذیری در برابر تغییرات.
و کسی که در حال رشد است می داند که هنوز بهترین ها در راه است.