تهدید سلامت روان نوجوانان با افراط در بازیهای رایانه ای

تحقیقات جدید محققان موسسه کارولینسکا در سوئد نشان می‌دهد: استفاده از تلویزیون و بازی‌های رایانه‌ای همراه با فعالیت کم فیزیکی و کمبود خواب، خطر ابتلا به بیماری‌های روانی را در نوجوانان افزایش می‌دهد.


این تیم تحقیقاتی تعداد 12 هزار و 395 نوجوان بین سنین 14 تا 16 سال از مدارس را به صورت تصادفی در 11 کشور اروپایی انتخاب کردند.


محققان تجزیه و تحلیل شرکت کنندگان برای شیوع رفتارهای پرخطر، مانند استفاده بیش از حد الکل، استفاده از مواد مخدر، کاهش خواب، رفتار بی تحرک و استفاده بیش از حد از تلویزیون، اینترنت و بازی‌های ویدیوئی که به مدرسه یا محل کار مربوط نمی‌شد را با استفاده از پرسشنامه‌ای در مدرسه بهداشت انجام دادند.

هدف این تیم تحقیقاتی این بود که آیا این رفتارها با بیماری‌های روانی مانند افسردگی، اضطراب و مشکلات سلوک و رفتارهای مخرب در نوجوانان مرتبط است یا علل دیگری دارد.


گروه اول، که گروه «پر خطر» نامیده شدند. در تمام رفتارهای پرخطر مورد بررسی قرار گرفتند که 13 درصد از نوجوانان بودند.

گروه دوم، در قالب گروه «کم خطر»، 58 درصد از نوجوانان بودند. این گروه هیچ و یا بسیار کم رفتارهای مخاطره آمیز داشتند.

گروه سوم، که گروه «نامرئی خطر» برچسب زده شدند، 29 درصد از جوانان و نوجوانان بودند که استفاده زیاد از تلویزیون و بازی‌های رایانه‌ای، رفتار بی تحرک و کاهش خواب داشتند.

محققان می‌گویند: اگر چه این رفتارها معمولا با مسائل بهداشت روان همراه نیست، اما نوجوانان در این گروه سطوح مشابهی از افکار خودکشی، اضطراب، افسردگی زیر آستانه (کمتر از پنج علائم افسردگی) و افسردگی مربوط به نوجوانان در گروه «پر خطر» را نشان دادند.

به گفته محققان یافته‌های آنها نشان می‌دهد که رفتارهای مخاطره آمیز و مشکلات روحی و روانی در میان نوجوانان نسبتا شایع است.

علاوه بر این، محققان دریافتند که شایع‌ترین عوامل خطر در میان پسران استفاده از مواد مخدر و الکل بود، در حالی که کاهش خواب و سبک زندگی و بی تحرکی در دختران شایع‌تر بود.

نتایج این تحقیق، تایید نیاز برای پیشگیری و مداخله زودهنگام در حوزه سلامت روان است. محققان می‌گویند مداخلات پیشگیرانه باید به طور خاص برای دختران و پسران طراحی شود.

نتایچ این پژوهش در مجله World Psychiatry منتشر شده است.

یک کودک 6 ساله، بالغ زبانی می باشد!

عضو هیأت مدیره انجمن علمی گفتار درمانی ایران گفت: کودک ۶ ساله بالغ زبانی است، و در صورت شروع لکنت بعد از سن دبستان باید به دنبال دلایل آن گشت اما هرگز نباید کودکان را به خاطر لکنت دعوا کرد.
هاشم فرهنگ‌دوست در گفت‌وگو با خبرنگار بهداشت و درمان فارس، در پاسخ به پرسش شهروندان در صدای مشاوره سلامت در مورد لکنت زبان، اظهار داشت: هرگونه ناروان شدن، گیر کردن،‌تکرار کردن، کشیدن و حرکات اضافه در چهره قبل از سن دبستان، باید مورد توجه قرار گیرد.
عضو هیئت مدیره انجمن علمی گفتار درمانی ایران به روند رشد گفتار اشاره کرد و گفت: اولین صدای نوزاد در بدو تولد با گریه است و بعد از آن از 3 ماهگی نوزاد شروع به صداسازی و آواز می‌کند و این آواز خواندن بعد از شیر خوردن و تعویض پوشک بیشتر نمود دارد که اگر نوزادی چنین صدایی را از خود بروز ندهد، باید خانواده‌ها حساسیت نشان دهند.
کارشناس ارشد گفتاردرمانی ادامه داد: در حدود 6 ماهگی تا 9 ماهگی کودک صداها را تکرار می‌کند، بابا، ماما و دادا و کلماتی از این قبیل که معنا و مفهوم ندارد.
دکترای علوم اعصاب افزود: کودک در 10 ماهگی اولین کلمات معنا و مفهوم‌دار را بیان می‌کند و برای نشان دادن اشیاء از انگشت اشاره استفاده می‌کند و اگر کسی صدایش کند، به او توجه می‌کند که همه این موارد سیر تکاملی این کودک است.
عضو هیئت مدیره انجمن علمی گفتار درمانی ایران اظهار داشت: در حدود 18 ماهگی کودک باید حدود 50 کلمه را بگوید و عبارات دو کلمه‌ای را بیان کند و اگر کودکی در این سن کلمات را اضافه نکرد و به صدا توجه نکرد، باید خانواده به این نکات حساس شوند و به پزشک مراجعه کنند.
فرهنگ‌دوست سیر تکاملی گفتار کودک در حدود 2.5 تا 3 سالگی را گفتن عبارت‌های 3 کلمه‌ای دانست و افزود: در این سن کم‌کم استفاده از کلمات منفی نیز اضافه می‌شود.
مدرس دانشگاه علوم پزشکی ایران، اظهار داشت: از حدود 2 سالگی کودک توانایی پیدا می‌کند که عبارت‌های دوکلمه‌ای را بگوید، اما اگر مهارت‌های رشدی کودک کافی نبود و کلمات را تکرار کرد، یا بیش از حد مِن‌ مِن کرد، نباید خانواده‌‌ها این امر را با لکنت اشتباه بگیرند، چرا که تکرار کل کلمه نگرانی ندارد، اما اگر کودک بخشی از کلمه را تکرار کرد، باید در این صورت حساس شوند و اگر خواستند با یک گفتار درمان مشورت کنند.
وی افزود: خانواده‌ها باید دقت داشته باشند در این صورت به کودک تذکر ندهند و کودک را دعوا نکند.
فرهنگ‌دوست به مراقبت از عفونت‌های گوش میانی در دو سال اولیه زندگی اشاره کرد و گفت: سرماخوردگی و گوش درد کودک باید چِک شود، چرا که عفونت گوش میانی یک کم‌شنوایی مقطعی به وجود می‌آورد که این مسئله رشد گفتار کودک را دچار اختلال می‌کند که بعدها در یادگیری و توجه و تمرکز کودک نیز نقش خواهد داشت.
وی با بیان این مطلب که کودک 6 ساله بالغ زبانی است، ادامه داد: در صورت شروع لکنت بعد از سن دبستان باید به دنبال دلایل آن گشت. خانواده‌ها دقت داشته باشند که گفتار درمان فقط راهکار آموزشی ارائه می‌دهد، نه درمان دارویی و تغذیه‌ای.
- See more at: عضو هیأت مدیره انجمن علمی گفتار درمانی ایران تشریح کرد ۶ ماهگی زمان گفتن ماما، بابا و دادا/کودک ۶ ساله بالغ زبانی است

اثر شگرف کتابخوانی بر رشد مغزی و ازدواج موفق کودکان در آینده

تحقیقات صورت گرفته توسط محققان دانشگاه استنفورد نشان می‌دهد، خواندن مستمر کتاب و صحبت کردن والدین با نوزاد، به رشد مغزی کودک منجر شده و موفقیت تحصیلی، شغلی و زناشویی را در پی خواهد داشت.


تحقیقات نشان می‌دهد، کودکانی که ارتباط کلامی بیشتری با والدین و اطرافیان خود دارند، درک سریعتری از کلمات پیدا می‌کنند و این پردازش سریعتر واژه‌ها یکی از عوامل مهم در موفقیت تحصیلی محسوب می‌شود.


نوزاد مدت‌ها قبل از شروع به صحبت کردن، اقدام به جذب اطلاعات در خصوص زبان می‌کنند؛ بر این اساس هرچه نوزاد کلمات بیشتری از والدین و اطرافیان خود بشنود، مهارت بیشتری در پردازش سریعتر کلمات پیدا می‌کند.


پردازش کلمات عملکرد بسیار مهمی است که مغز را برای بررسی سریعتر کلمه بعدی آماده می کند.

تحقیقات صورت گرفته نشان می‌دهد، کودکان دو ساله با توانایی بالای پردازش سریع کلمات در سن هشت سالگی در مدرسه بسیار موفق هستند.

نتایج مطالعه دیگر نیز حاکی است، کودکانی که در دبستان عملکرد تحصیلی موفقی داشته‌اند، در آینده از تحصیلات دانشگاهی برخوردار بوده و موقعیت شغلی و ازدواج موفق‌تری دارند.

«آنه فرنالد» از محققان دانشگاه استنفورد تأکید می‌کند: صحبت کردن والدین با کودک بویژه خواندن کتاب در هنگام خواب باید با عادت دائمی تبدیل شود؛ این کار مانند تغذیه جسمی برای سلامت روح و رشد مغزی کودک بسیار مفید است و والدین باید این کار را از دوران نوزادی آغاز کنند.

این پژوهش نشان می‌دهد، تلویزیون هیچ کمکی به یادگیری زبان توسط کودک نکرده و والدین نقش اساسی در این زمینه ایفا می‌کنند.

نتایج این پژوهش در نشست سالانه انجمن پیشرفت علم در آمریکا ارائه شد.

شایع‌ترین علت عقب‌ماندگی ذهنی کودکان، کم کاری تیروئید است!

فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان گفت: شایع‌ترین علت عقب‌ماندگی ذهنی قابل درمان در کودکان کم‌کاری تیروئید است که با غربالگری آزمایش تیروئید در نوزادان ۳ تا ۵ روز بعد از تولد قابل پیگیری است.
ساسان ساکت اظهار داشت: هوش عبارت است از توانایی یادگیری و کاربرد مهارت‌های لازم برای سازگاری با نیازهای فرهنگ و مدیر زندگی فرد؛ بنابراین ممکن است فردی بر اساس فرهنگ جامعه باهوش تلقی شود و در جامعه دیگری همان فرد یک فرد عادی تلقی شود.
متخصص بیماری‌های کودکان و نوزادان ادامه داد: در آمریکا معیار هوش توانایی خواندن، گفتار و ریاضیات است و به خاطر همین موضوع است که ایرانیان در خارج از ایران افرادی باهوش تلقی می‌شوند.
فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان در پاسخ به پرسش فارس مبنی بر ذاتی یا اکتسابی بودن هوش گفت: هوش هم ارثی و هم اکتسابی است چرا که فرزندی که از پدر و مادر طبیعی به دنیا بیاید طبق آیات قرآن از آنها باهوش‌تر است؛ مگر آنکه یکی از دو والد یا هر دو بهره هوشی کافی نداشته باشند یا عقب‌مانده ذهنی باشند.
ساکت ادامه داد: هوش می‌تواند از والدین و نسل‌های قبلی منتقل شود البته زمینه اکتسابی آن نیز مربوط به محتوا و تا حدودی تغذیه است.
متخصص کودکان و نوزادان ادامه داد: عوامل اجتماعی جنبه‌های تغذیه‌ای و میزان امکانات نیز در میزان هوش دخیل هستند.
فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان به زمان بارداری مادر اشاره داشت و گفت: تغذیه مناسب و استفاده از موادی چون گوشت، تخم مرغ، حبوبات، ویتامین و اسید‌فولیک می‌تواند بر روی هوش جنین تاثیر‌گذار باشد.
وی ادامه داد: مادر در هنگام بارداری باید چک شود تا کم‌کاری تیروئید و قند نداشته باشد چرا که کم‌کاری تیروئید مادر باعث اختلال غده تیروئید به شکل گذرا در نوزاد شده و در صورت عدم پیگیری مناسب به عقب‌ماندگی ذهنی شدید کودک منجر می‌شود.
متخصص کودکان و نوزادان تصریح کرد: شایع‌ترین علت عقب‌ماندگی ذهنی قابل درمان در کودکان کم‌کاری تیروئید است بنابراین غربالگری آزمایش تیروئید در نوزادان 3 تا 5 روزه اهمیت خاص خود را دارد.
وی استفاده از سیگار، مشروبات الکلی، قهوه و چای خیلی پررنگ و استفاده خودسرانه از دارو در دوران بارداری را دارای تاثیرات منفی بر هوش کودک عنوان کرد و افزود: اگر زنی بیماری تشنج دارد و قصد بارداری نیز دارد باید با هماهنگی متخصص مغز و اعصاب و متخصص زنان نسبت به انتخاب مناسب‌تری داروی ضدتشنج در بارداری اقدام کند تا کمترین عارضه را بر جنین داشته باشد.
فوق تخصص مغز و اعصاب کودکان به زنان باردار توصیه کرد که حتماً با جنین خود صحبت کنند چرا که بعضی از کارها با تکرار و تمرین ملکه ذهن می‌شود.

آزار جنسی کودکان شامل چه مصادیقی می باشد!

الهام شیرازی، فوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان گفت: غفلت اعم از عاطفی و فیزیکی 60 تا 70 درصد سوء رفتار با کودکان را تشکیل می‌دهد. خشونت فیزیکی 20 درصد و سوء رفتار جنسی نیز 10 درصد آمار کودک آزاری‌ها را به خود اختصاص می‌دهند.
وی گفت: سوءرفتار همان کودک آزاری است که می‌تواند به صورت غفلت، سوء رفتار فیزیکی، سوء رفتار عاطفی و سوء رفتار جنسی بروز پیدا کند.
فوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان گفت: نادیده گرفتن یا غفلت از کودک می‌تواند خود دارای دو جنبه فیزیکی و عاطفی باشد.
عضو هیئت مدیره انجمن روانپزشکی کودک و نوجوان ایران تصریح کرد: نیازهای کودک اعم از لباس و پوشاک مناسب، غذا و خوراک، محل زندگی امن، مدرسه، آموزش و پرورش از جمله جنبه‌های فیزیکی است که اگر برآورده نشود می‌توان گفت غفلت فیزیکی رخ داده است.
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران ادامه داد: نیاز به حمایت روانی، محبت؛ همچنین پرورش اخلاقی و روانی کودک از جمله نیازهای عاطفی کودک است که اگر این نیازها و حمایت ها انجام نشود به غفلت روانی از کودک منجر می‌شود.
عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات بهداشت و روان تصریح کرد: سوء رفتار فیزیکی با کودک می‌تواند با مسائلی همچون کتک، لگد، هل دادن، نیشگون و سوزاندن بدن عنوان شود و به طور کلی هر چیز دردناک بدنی یا آسیب‌زا می‌‌تواند سوء رفتار جسمی یا فیزیکی محسوب شود.
وی ادامه داد: همچنین اگر کودک را در شرایطی قرار دهیم که آسیب ببیند مثلاً کودک را در ارتفاع بلند قرار بدهیم که احتمال افتادنش باشد یا اینکه ظرف داغی را پیش کودک بگذاریم که احتمال سوزاندن کودک باشد این موارد نیز مصداق سوء رفتار فیزیکی هستند.
فوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان گفت: همچنین اگر شاهد باشیم که کودک در معرض آسیب است و وی را نجات ندهیم این نمونه هم مصداق سوء رفتار فیزیکی است.
متخصص اعصاب و روان تصریح کرد: سوء رفتار عاطفی نیز می‌‌تواند در مسائلی چون توهین، تحقیر، فحش و ناسزا و حرف‌هایی از جنس تهدید و ترس بروز پیدا کند؛ همچنین اگر دست و پای کودک را ببندیم که تکان نخورد این نمونه هم یک نوع سوء رفتار عاطفی است.
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران اظهار داشت: اگر کودک در معرض خشونت قرار بگیرد یا اینکه صحنه‌های خشن فیلم‌ها، مراسم اعدام، دعواهای خیابانی و صحنه‌های ناراحت کننده و ترس آور را ببیند این نمونه‌ها نیز سوء رفتار عاطفی به شمار می‌آیند.
وی افزود: دعواهای پدر و مادر و نزدیکان با هم نیز مصداق سوء رفتار عاطفی‌اند.
عضو هیئت مدیره انجمن روانپزشکان کودک و نوجوان ایران تصریح کرد: سوء رفتار جنسی می‌تواند اعم از نگاه جنسی، لمس، دست کشیدن تا هرگونه رفتار جنسی توسط یک فرد بزرگتر با کودک باشد.
وی افزود: ممکن است هیچ گونه رفتار جنسی با کودک انجام نشود اما کودک در معرض رفتارهای جنسی باشد یعنی یا شاهد این رفتارها باشد یا اینکه فیلم و عکس رفتارهای جنسی را ببیند که در محدوده سنی کودک نیست که این نمونه‌ها نیز مصداق سوء رفتار جنسی هستند.
فوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان ادامه داد: سوء رفتار جنسی می‌‌تواند بین دو کودک که هر دو زیر 18 سال هستند و یکی از آنها حداقل 4 سال بزرگتر باشد انجام پذیرد.
عضو هیئت علمی مرکز تحقیقات بهداشت و روان تصریح کرد: غفلت اعم از عاطفی و فیزیکی 60 تا 70 درصد سوء رفتار با کودکان را تشکیل می‌دهد و سوء رفتار فیزیکی 20 درصد و سوء رفتار جنسی نیز 10 درصد آمار کلی را به خود اختصاص می‌دهند.
شیرازی ادامه داد: ممکن است کودک در معرض همه این سوء‌رفتارها و کودک آزاری‌ها قرار بگیرد چرا که اگر پدر و مادر با هم دعوا کنند کودک دچار سوء رفتار عاطفی می‌شود و در ادامه چون والدین عصبانی هستند کودک را کتک می‌زنند یا به او ناسزا می‌گویند یا به مسائل روحی و روانی کودک توجه نمی‌کنند و غفلت و سوء رفتار فیزیکی نیز در مورد کودک اعمال می‌شود.
متخصص اعصاب و روان ادامه داد: در خانواده‌های پر جمعیت و خانواده‌هایی که بیش از 3 فرزند دارند انواع اختلال‌های روانی و سوء رفتار با کودکان دیده می‌شود که در این بین خانواده‌های کم فرزند کمترین سوء رفتار را با کودک دارند.
فوق تخصص روانپزشکی کودک و نوجوان افزود: بیشترین موارد سوء رفتار با کودکان را مراقبان اصلی کودک اعم از پدر و مادر یا جانشین والد یا نزدیکان انجام می‌دهند و 10 تا 20 درصد سوء رفتارها را غریبه‌ها انجام می‌دهند.
عضو هیئت علمی دانشگاه علوم پزشکی ایران تصریح کرد: بیشتر کودکانی که در معرض سوء رفتار هستند از اختلال‌های جسمی و روانی رنج می‌برند؛ همچنین هرگونه اختلال جسمی یا روانی والدین به همراه فقر و بیکاری و عدم شناخت نیازهای سنی کودک و بلد نبودن مهارت فرزند پروری در خانواده‌های دارای سه فرزند به بالا می‌تواند زمینه سوء رفتار با کودکان را بیش از پیش ایجاد کند.