به کودکتان گاهی اجازه گریه کردن بدهید!

از دست دادن نزدیکان، تنش زاترین و دردناکترین رخداد زندگی هر انسانی است که چه بسا به پیدایش بحران جانکاه عاطفی و افسردگی نیز بینجامد، در فرد سوگوار احساس درد، افسردگی و اندوهی آشکار پدید می آید و درپی آن واکنش های دیگری نیز همچون احساس درماندگی، هراس، خلاء، ناامیدی، بدبینی، بی قراری، خشم، گناه، آسیب پذیری، از دست دادن تمرکز، ناامیدی و بی انگیزگی بروز می کند و بسیاری از سوگواران دچار بی اشتهایی یا پرخوری، کم خوابی یا زیاده خوابی و تغییراتی در راه رفتن و محاوره می شوند که در طول مرحله از دست دادن یا پس از آن انتظار بروز تمامی این علائم یا بخشی از آنها طبیعی است و این در حالت بخشی از روند طبیعی یک سوگواری است که به تدریج از شدت آن کاسته می شود. به طوری که پس از هفت تا ۴۰ روز شخص سوگوار تقریبا به حال اول برمی گردد.

●چگونه مرگ عزیزان را بپذیریم
هرگاه کسی یا چیزی را که دوست می داریم از ما گرفته شود و یا به ما داده نشود معنای آن دوری و ازدست دادن است. تنها نکته مهم در درمان انواع مختلف ازدست دادن ها عمق احساس اندوه و مدت زمانی است که صرف درمان آن می شود. هرچه از دست رفته مان عزیزتر باشد شدت اندوه بیشتر است و نیز برای گذر از مرحله ای به مرحله دیگر مدت بیشتری صرف می شود. در فقدان اقوام و نزدیکان دور ممکن است سه مرحله کسب بهبود ظرف چند دقیقه به وقوع بپیوندد، درحالی که برای مرگ نزدیکان گاه سالها زمان صرف می شود. جسم، روح و ذهن آدمی بسیار آگاهند و می دانند چگونه خود را درمان کنند و این درمان چه مدت به طول می انجامد. بهتر است نیازهایشان را برای رسیدن به بهبود کامل برآورد ه کنید و به روند بهبودی اعتماد کنید.
باوجود اینکه برای ازدست دادن عزیزی ناراحت هستیم از سوی دیگر باید به زندگی خود نیز ارج نهیم و باید بپذیریم که زندگی پیوند میان دو قطب متضاد است که نمی توان یکی از آن جنبه های مثبت و منفی را نادیده گرفت یا انکار کرد و مرگ بخشی از زندگی ماست. بخشی مهم که به هستی آدمی معنا می دهد و پذیرش این را داشته باشیم که زندگی همچون گذشته جریان دارد و بدون حضور عزیز از دست رفته نیز قادر به ادامه زندگی هستیم. درک این مساله فرد سوگوار را به سمت مرحله جدیدی از زندگی سوق می دهد که به تدریج حالت جسمی و روحی او رو به بهبودی می رود.
در چگونگی مقابله با مرگ عزیزان این نکته حائز اهمیت است که به زندگی خود ارج نهیم و به خود تلقین نکنیم که عزیز از دست رفته آن قدر خوب و فوق العاده بوده که در نبودش نمی توانیم زندگی کنیم. چون این امر سبب تشدید ماتم ما می شود. بهتر است در ابتدای امر کلیه عکس ها، نامه ها و اشیای مربوط به شخص از دست رفته جمع آوری شود و تا زمان مرحله اولیه عزاداری، آنها در جایی پنهان گردد چون در این مرحله دیدن آن وسایل بسیار دردناک خواهد بود. در مرحله بعد هنگامی که فقدان او مورد قبول واقع شد و زندگی جریان عادی خود را از سر گرفت آن اشیا و مدارک خاطره انگیز را برای وداع بیرون آورده شود. چون مشاهده وسایل شخصی از دست رفته احساس نیرومندی را در سوگوار و یا سوگواران برمی انگیزد که بسیاری تا ابد وسایل را حفظ می کنند و جمعی نیز آنها را از خود دور می کنند.

●پس از فقدان چه باید کرد
واقعیت این است که در سوگ کسی نشستن احساس شخصی است و هرکس بر مبنای نیاز خود باید با فقدان مقابله کند که معمولا احساس پریشانی و اندوه و یک واکنش اجتناب ناپذیر است. هرگز فقدان عزیز فراموش نمی شود و خود سوگوار سالیان سال با یادآوردن رویاها، خاطرات و ارتباطش با عزیز از دست رفته غمگین و متاثر می شود و پس از، ازدست دادن عزیزی هر انسانی به سمت قسمت تاریک تر زندگی می رود و پس از سپری کردن مدت زمانی همه چیز دوباره تغییر می کند و فرد سوگوار به سمت روشن تر زندگی قدم می گذارد و فصل تازه ای از زندگی را آغاز می کند.

●چگونه تسلی دهیم
معمولا برای تسلی دادن افراد سوگوار اصطلاحاتی کلیشه ای به کار می رود که به نوعی تسلی بخش نیز می باشد. «این شتری است که در خانه هرکس می خوابد» ، «همه به نوبت نشسته ایم» ، «کاری است که شده! و... ولی این تسلی ها مقطعی و کوتاه مدت و لحظه ای است. صمیمیت و صداقت در ابراز همدردی و آزادگذاشتن عزادار در بیان احساسات خود می تواند از بهترین راه های تسلی خاطر باشد. پند و اندرز دادن و کوچک شمردن غم او نه تنها کمکی نمی کند بلکه با وضع روحی سوگوار کاملا مغایرت دارد. در این شرایط انجام وظایف عزادار ازجمله رسیدگی به کارهای خانه او، رسیدگی به وضعیت فرزندان و... شیوه هایی هستند که ماتم زده و مصیبت دیده را آرامش می بخشند. حضور در مجلس ترحیم، یکی از پسندیده ترین کارهای مسلمانان است چون به هر داغدار حضور پرشور دوستان و اقوام آرامش می بخشد. درصورتی که به هیچ وجه فرد داغدار آرامش نیابد، حضور یک روانشناس بر بالین او الزامی است.

●کودکان را چگونه با فقدان روبه رو کنیم
امروزه بیشتر کودکان با مساله مرگ آشنا هستند؛ ازدست دادن فرد در خانواده، همسایگی، اقوام و یا بعضا از طریق کارتون یا مرگ حیوانات خانگی و... بنابراین تفهیم و توضیح معنی مرگ برای آنان در این گونه موارد آسان تر خواهد بود. بسیاری از خانواده ها مساله مرگ را از کودکان پنهان می کنند مثلا مادربزرگ در بیمارستان مانده، پیش خدا رفته و مسایل غیرواقعی دیگر که هیچکدام درست نیست. بلکه باید به کودک با بیانی ساده و صمیمی واقعیت را گفت و به او توضیح داد که وقتی کسی می میرد، دیگر در بین ما نیست چون نمی تواند راه برود، نفس بکشد، حرف بزند، گرسنه و تشنه شود، او را به گورستان می برند و در زیر خاک پنهان می کنند و او در ذهن ما همیشه زنده است و فراموش نمی شود.
والدین دوست دارند که کودکان از درد و رنج و ترس دور نگه داشته شوند اما این احساس معنی واقعی مرگ را به طور مرموز و پیچیده برای کودکان جلوه می دهد به طوری که کودکان با ترس از مرگ یاد می کنند و سوالی نمی کنند. این حالت پرسش های بی پاسخی در ذهن کودکان ایجاد می کند که به نفع آنان نیست.

●به کودکان حقیقت را بگویید
معمولا کودکان بر این باورند که شخص فوت شده بازخواهد گشت به خصوص پدر یا مادر و پدر یا مادربزرگ. این حقیقت تلخ را یادآوری کنید که او برنخواهد گشت و سفر او بی بازگشت است و کودک را در مراسم تدفین شرکت دهید. روانشناسان معتقدند که کودکان نیز همانند بزرگسالان می بایستی دلتنگی خود را از فقدان عزیزان بیان کنند.
بگذارید که شاهد اشک ریختن شما باشند و به آنها هم اجازه دهید که اشک بریزند همین قدر که کودکان می توانند در مراسم شادی و عروسی شرکت کنند در مراسم تدفین و عزا هم می توانند شرکت کنند و با واقعیت مرگ روبه رو شوند و برگزاری مراسم را مشاهده کنند و برای آنان توضیح دهید که در مراسم تدفین همه فامیل دور هم جمع خواهند شد تا در اندوه یکدیگر شریک باشند و جزئیات مراسم را شرح دهید و چون وقتی کودک در جریان مراسم قرار می گیرد، فقدان فرد موردعلاقه اش را در جمع اقوام بهتر می پذیرد یا به تعریفی دیگر فقدان عزیز با مراسم نوعی سرگرمی تازه تلقی شده نه تنها کودک دچار استرس نمی شود بلکه از اندوه عمیق کودک نیز کاسته می شود. والدین نباید فکر کنند که شرکت در مراسم تدفین برای کودک تجربه غم انگیزی خواهد بود چون تجربه غم و شادی هر دو برای کسب مهارت های زندگی برای کودک لازم است.

مادرهایی عالی با دخترانی عالی تر

مادر بودن سخت ترین شغل دنیاست. مخصوصاً اگر قرار باشد مادر یک دختر باشید! اکنون آینده ی یک نسل، در دستان شماست! در بخش قبلی ، به 5 گام مهم از 9 گامی اشاره کردیم که یک مادر موفق، باید حتماً در آنها از دختر خود، جلوتر باشد تا دختری ممتاز، تربیت کند. در این بخش، سه بخش نهایی، بیان خواهند شد.


حسود نباشید!
خیلی ها فکر می کنند حسادت، در زنان بیشتر از مردان وجود دارد. چه این عقیده، درست باشد، چه نادرست؛ خوشبختانه حسادت را می توان در هر دو جنس، به خوبی حل کرد.


و این کار نیز با استفاده از دو روش زیر انجام می گیرد:

1. فکر کردن : به موضوعاتی فکر کنید که برای خودتان، اقوام یا دوستانتان، درباره حسادت، رخ داده است. آیا شما نیز مصداق این حدیث بوده اید که :« حسود زود خشمگین مى شود و دیر کینه از دلش مى رود. [1] » به این آثار و ضررهای آن ( در خودتان و دیگران) خوب بیندیشید. امام علی (ع) می فرمایند : « حسادت نتیجه اى جز زیان و ناراحتى که دلت را سست و تنت را بیمار مى گرداند به بار نمى آورد . » [2]


2. مطالعه : داستان هایی درباره ی اینکه حسادت سبب بروز چه مشکلاتی شده است، بخوانید. آیا تا به حال به این موضوع، دقت کرده بودید که اولین گناه، حسادت بوده است؟ آنگاه که شیطان بر آدم حسد ورزید و به او سجده نکرد!

خودتان را دراین باره، مدام چک کنید و به محض دیدن نشانه ای از حسادت در خود، آن را رفع کنید! چون «شیطان به سپاهیانش مى گوید: میان مردم حسد و تجاوزگرى بیاندازید چون این دو، نزد خدا برابر با شرک است. » [3]

مراقب نشانه های حسادت در دخترتان هم باشید! اگر می بینید دخترتان به چیزهایی که دوستانش دارند، حسودی می کند، این احساس را پیش از آنکه زندگی او را نابود کند از بین ببرید. می توانید با خواندن داستانهایی کودکانه دراین باره برای او، این کار را بکنید. البته یادتان باشد که شخصیت دخترتان را زیر سۆال نبرید!

برای دخترتان، قصه بگویید
قصه های خوب می‌تواند به دخترتان، دید مثبتی از زندگی بدهد.تأکید میکنیم: قصه های خوب!

وقتی برای دخترتان داستانی را تعریف می کنید که قهرمانش فردی مثبت و دارای خصوصیت مثبتی است، دخترتان از ویژگی مطلوب و مثبت او الگوگیری میکند.

همچنین وقتی دخترتان میبیند قهرمانش علیرغم مشکلات فراوانی که در طول قصه داشته، ولی در نهایت پیروز می شود، صبر، بردباری، امیدواری، خسته نشدن و جا نزدن در مسیر خوب، و ... را به طور عملی می آموزد.

قرآن کریم در ضمن بیان داستانهای متعدد، بارها بر این نکته تأکید کرده است که در شنیدن داستان، نشانه ها و عبرتهایی نهفته است.

علاوه بر این، گوش دادن قصه سبب می شود کودک ، دوستان بیشتری پیدا کند. دوستانی که ویژگی های خوبی دارند و با او مهربان هستند.

فایده مهم دیگر قصه گویی برای فرزندتان این است که او کم کم به مطالعه نیز علاقه مند میشود و وقتی بزرگتر شود از شما میخواهد که برایش کتاب داستانی بخرید تا خودش آن را بخواند. علاقه به دانستن و مطالعه، با قصه گویی های خوب شما می تواند در دخترتان، نهادینه شود.

و نتیجه ی مهم آخر از قصه گویی، ایجاد زمان و فرصتی مناسب برای کنار هم بودن شماست. عادت به خلوت مادر و دختر همراه با خاطراتی شیرین و به یاد ماندنی! که در کودکی با قصه گویی همراه است و بعد ها که دختر نوجوانی شد، به راحتی مشکلات ناشی بلوغ یا مسائل عاطفی و احساسی اش را با شما مطرح خواهدکرد. زیرا یاد گرفته با مادرش خلوت کند و در این لحظات، همراهی شیرین او را حس کرده است.


نق زدن کافی است
به شوهرتان غر نزنید، به ویژه جلوی دخترتان! غر زدن نتیجه ی ذهنی مشغول و پریشان است، زیرا مسائل کوچک و جزئی را بی جهت بزرگ می کنید. آن وقت یک کاه، کوه می شود! درباره ی مسائل، درست فکر کنید. به گذشته نگاهی بیندازید و به ترس ها و نگرانی های بی موردی که داشته اید، بیندیشید. اگر مشکلی، راه حلی دارد، آن راه حل را بیابید و با تمام توان، به کار ببرید. اما اگر راهی ندارد، اجازه ندهید که ذهنی آشفته و زبانی ناله کننده، اول روح شما را نابود کند و بعد احترام و ارزشتان را در مقابل دخترتان! قرآن کریم به کسانی که به مصیبت و گرفتاری دچار می شوند، صبر و توکل را پیشنهاد می کند [4]. و اینکه بدانیم خداوند مراقب ماست و روزی همگی از این دنیا کوچ می کنیم [5].


تصمیم‌گیری را به او بیاموزید
سرتاسر زندگی، تصمیم گرفتن است! اینکه چه موقع از خواب بیدار شویم. چه لباسی بپوشیم. چه چیزی بخوریم. کجا برویم. با چه کسی دوست شویم. چگونه حقمان را بگیریم. چگونه رابطه ای را تمام کنیم و ... . بسیاری از ما با حمایت بیش از اندازه از دخترمان، به او ظلم می کنیم و آسیب می رسانیم. مادران باید درباره ی اینکه چه مقدار پول یا چه حد آزادی به دخترشان بدهند با همسر خود مشورت کرده و تصمیم بگیرند. به طور کلی، هیچ راه کلی یا ساده ای وجود ندارد.

یکی از روش هایش این است که وقتی دخترتان به اندازه کافی بزرگ شد برای خرید یا انجام برخی امور منزل او را به بیرون بفرستید. گاهی هم او را همراه خود بیرون ببرید تا نحوه ی خرید کردن و تصمیم گیریهای مختلف شما را به چشم ببیند. انتخاب لباس، وسایل منزل، خانه، یخچال و بسیاری از چیزهای کوچک و بزرگ دیگر بر عهده ی زنهاست. اگر به دخترتان کمک کنید تا از همان سنین کودکی تصمیماتی بگیرد، احتمالاً در بزرگسالی تصمیمات بهتر و عاقلانه تری خواهد گرفت. این تصمیمات، شاید در کودکی بسیار جزئی و ساده باشند (مثلاً از بین چند مورد لباس مناسب، خودش یکی را برای مهمانی فردا شب، انتخاب کند) ولی تمرینی برای تصمیم گیریهای مهم او در آینده خواهند شد.

شما به عنوان مادر یک دختر، باید برخی گامهای مهم را بدانید تا بتوانید در تربیت او موفقتر عمل کنید.

قوانین ورود کودکان به دنیای دیجیتال

روان شناسان و متخصصان حوزه علوم آموزشی نمی توان میان دنیای دیجیتال و کودکانه های کوچکترها خط قرمز کشید و باید این مسئله را پذیرفت که اگرچه زندگی در عصر فناوری و علاقه مندی کودکان به بازی های رایانه ای ، گاهی اوقات برای بزرگترها دردسر آفرین می شود ، اما باید قبول کرد که در دنیای جدید ، خریدن یک دستگاه رایانه یا تبلت با توجه و نیازها و قابلیت های فرزندتان و نظارت بر فعالیت های کودکان به نفع او خواهد بود .



این روزها زندگی در دنیای مجازی بخش وسیعی از روزمرگی های کوچک و بزرگ را در بر گرفته و در دنیایی که بازی با برنامه های تلفن همراه و تبلت و لپ تاپ جای خود را به گرگم به هوا و یک قل دو قل داده است ، می توان دورهمی های کودکانه در دنیای دیجیتال را یکی از دغدغه های اصلی پدر و مادر ها دانست .
با این حال به عقیده روان شناسان و متخصصان حوزه علوم آموزشی نمی توان میان دنیای دیجیتال و کودکانه های کوچکترها خط قرمز کشید و باید این مسئله را پذیرفت که اگرچه زندگی در عصر فناوری و علاقه مندی کودکان به بازی های رایانه ای ، گاهی اوقات برای بزرگترها دردسر آفرین می شود ، اما باید قبول کرد که در دنیای جدید ، خریدن یک دستگاه رایانه یا تبلت با توجه و نیازها و قابلیت های فرزندتان و نظارت بر فعالیت های کودکان به نفع او خواهد بود .
کافی است با اجرای این قوانین ساده با فرزندان تان در دنیای فناوری هم گام شوید و آن ها را راهنمایی کنید . تا ورود فرزندتان به پیش دبستانی منتظر بمانید اگر از آن دسته پدر و مادرهایی هستید که در خانه فرزند کنجکاو کوچکتر از سه سال دارید ، بهتر است دور خرید تبلت یا لپ تاپ را خط بکشید .
کودکان در دو سال اول زندگی ، جهان اطرافشان را فقط با درک واقعیت ها تجربه می کنند و هر یک دقیقه ای که وقت آن ها برای دیدن برنامه های تلویزیونی یا بازی های رایانه ای هدر می رود ، از شناخت دنیای اطراف باز می مانند ، از طرف دیگر نباید فراموش کنید ، فرزند شما پیش از سن سه سالگی با کمک چشم ، گوش ، زبان و دست و پا دنیای اطرافش را می شناسد و بااستفاده از مهارت های حرکتی و فعالیت رشد می کند ، بنابراین رایانه وسیله مناسبی برای رشد و پیشرفت مهارت های کودکان در سه سال اول زندگی نیست .
در واقع راه رفتن ، صحبت کردن و بازی با گروه های همسال به رشد کودک در این سنین کمک می کند. بنابراین بهتر است خرید تبلت را به پس از برگزار کردن جشن تولد سه یا چهار سالگی اش موکول کنید چرا که با ورود کودک به دوره پیش دبستانی ، می توانید از نرم افزارهای آموزشی برای کمک به رشد ذهنی فرزندتان و یادگیری بهتر کمک بگیرید وبا کمک برنامه ها و سایت های مفید ، کاربرد استفاده صحیح از کامپیوتر را از همان سالهای اولیه زندگی به کودک خود آموزش دهید .
به او کمک کنید تا از طریق سایت های مختلف آموزشی مهارت زبان آموزی یا ارتباطات اجتماعی را بهتر بیاموزد ساعت کار با رایانه را محدود کنید فراموش نکنید مدیریت استفاده از رایانه بر عهده والدین است .
بنابراین استفاده از بازی یا برنامه های کامپیوتری را به گونه ای برنامه ریزی کنید که در حضور دیگر اعضای خانواده انجام بگیرد . در روز ساعت مشخصی را برای استفاده از برنامه ها یا جستجو در سایت های اینترنتی را در نظر بگیرید و در کنار آن انجام فعالیت هایی مانند کتابخوانی یا گشت و گذار در موزه و پارک و ارتباط با دنیای واقعی را از یاد نبرید چرا که کودک با انجام این گونه فعالیت ها است که به تقویت مهارت های اجتماعی ، زبان آموزی و رشد شناختی آن ها کمک می کند .

راهکارهایی برای پیشگیری از سیگاری شدن نوجوانان

امروزه علی رغم هشدارهای پیاپی مجامع پزشکی و فرهنگی ، مصرف سیگاربه طور روز افزون در جامعه بالا می رود .

متاسفانه آسیب ها و پیامدهای ناشی از مصرف سیگار ، بسیار جدی و بعضاً جبران ناپذیر هستند و اغلب سیگاری ها با اینکه از مضرات سیگار با خبرند ، ولی از روی عادت و به بهانه کسب آرامش و رفع خستگی ، اقدام به مصرف این ماده خطرناک می کنند و سلامت جسم و جان خود را به خطر می اندازند .میزان مصرف افراد سیگاری ، با ایجاد تشدید مسائل روانی افزایش می یابد و گاه به حدی می رسد که جای خواب و خوراک را نیز می گیرد.دوری از خانواده ، بیکاری ، محرکهای روانی ، اصرار دوستان و خویشان و حتی علاقه شخصی ، کسب لذت و تقلید و خودنمایی ، از عوامل موثر در روی آوری به سیگار است . استعمال سیگار در نوجوانان ، بیشتر جنبه خود نمایی دارد و آرام آرام برای کسب لذت صورت می گیرد . آغاز مصرف سیگار در سنین جوانی و میانسالی ممکن است تاثیر چندانی بر خلقیات فرد نداشته باشد ؛ ولی تجربه استعمال سیگار تا قبل از بیست سالگی یعنی در بحرانی ترین سنین نوجوانی ، به این سبب که دوران شخصیت سازی نوجوان است و هر تجربه ای را تا آخر عمر فرا راه خود قرار می دهد ، بسیار خطرناک است . یکی از دلایل اصلی روی آوری نوجوانان به سیگار، کنجکاوی در امتحان کردن آن است که اغلب ازطریق دوستان و همسالان تبلیغ می شود و آرام آرام برای ادامه این تجربه ، بهانه های دیگری نیز فراهم می شود . برخی از نوجوانان برای مخالفت با خانواده و رفع حقارتها به این کار دست می زنند و می خواهند از این طریق اعتماد به نفس بیشتری کسب کنند . رقابت با گروه همسالان از طریق خود نمایی ، بزرگترین دلیل شایع برای آغاز کشیدن سیگار است .

بسیاری از پسران نوجوان سیگاری ، عقیده دارند که با هر پکی که به سیگارمی زنند ، احساس مردانگی می کنند و این شیوه به زودی جزئی از شخصیت آنها می شود . تقلید از پدر و مادر و اطرافیان نیز تاثیر زیادی در سیگاری شدن نوجوان دارد .اضطراب ، تنش ، محرکهای شدید روانی و ناراحتی های خانوادگی عوامل عمده زمینه ساز برای روی آوردن به سیگار هستند . مسأله تاسف بار این است که نوجوان سیگاری که ازطریق سیگار به آرامش کاذب دست می یابد و با پنهان کردن مشکل خود از خانواده هر روز بیش از پیش به دوستان هم دردش روی می آورد ، بهترین طعمه عاملان پخش مواد مخدر نیز خواهد شد. در این میان خانواده ها بیش از دیگر گروههای اجتماعی در پیشگیری از سیگاری شدن نوجوانان نقش دارند .


نقش خانواده در مراقبت از نوجوانان
دوره نوجوانی ، دوره ای حساس و شگرف و حد فاصل کودکی و جوانی است . خانواده های هوشیار باید با آگاهی از شرایط ویژه این دوره ، همواره مراقب فرزندان نوجوان خود باشند . موقعیت حساسشان را درک کنند و هرچه بیشتر آنها را در پناه خود بگیرند . وقتی که مشکلات نوجوان در محیط خانه و در جمع صمیمی خانواده بدون ترس از تنبیه و شماتت مطرح شود ، و از طریق راه حلهای منطقی والدین رفع گردد ، دیگر نیازی به حضور و دخالت دوستان و همسالان نیست . نقش تربیتی خانه و خانواده به عنوان محیطی که فرزندان بیشترین وقت خود را در آن می گذرانند تا جایی مهم است که به جرأت می توان گفت ، منشاء تمام موفقیتها و شکستها را باید در شیوه تربیتی خانواده ها جستجو کرد .والدین باید هوشیار باشند و ارتباطات ، رفتار و آمد و شدهای نوجوان خویش را تحت نظر بگیرند ، و اگر احساس کردند بلای مهلک سیگار ، گریبان فرزندانشان را گرفته با سعه صدر و بدون فوت وقت این نطفه شوم را خفه کنند .

آموزش قبل از سن ۱۵ سالگی ، تلاش برای کاستن فشارهای روانی ، تشویق و تقویت به موقع موفقیتها ، فراهم کردن تفریحات سالم و سازنده و درونی کردن ارزشها در پیشگری از روی آوردن نوجوان به سیگار تاثیر زیادی دارد .

خلاقیت بیشتر در دانش آموزانی که صبحانه می خورند!

بررسی‌ها نشان می‌دهد وقتی کودکان بدون صرف صبحانه به مدرسه می‌روند، کم‌توجه، زودرنج و بی‌حال‌تر هستند و وقتی صبحانه می‌خورند، خلاق‌تر هستند.

ناهید برخورداری، کارشناس تغذیه با اشاره به اهمیت وعده صبحانه برای دانش آموزان افزود: ترک خانه بدون خوردن صبحانه به از دست رفتن قوای تمرکز در ساعات پایانی صبح و به از دست دادن انرژی برای فعالیت‌ها و احساس زودرنجی در آن‌ها می‌انجامد.

برخورداری خاطرنشان کرد: کودکانی که به خوردن صبحانه عادت ندارند، با گذشت چند ساعت از روز میزان قند خونشان کاهش یافته و از نظر عضلانی نیز زود‌تر احساس خستگی می‌کنند. چنین دانش آموزانی نمی‌توانند به خوبی روی مطالب تمرکز کنند و چنانچه به بازی بپردازند، کارآیی مناسبی نخواهند داشت. اگر والدین در صدد ترک این عادت نباشند فرزندانشان در بزرگسالی نیز میل به خوردن صبحانه نخواهند داشت.
این کارشناس تغذیه در یزد عنوان کرد: چنانچه کودک صبحانه خود را نخورد قند خون او افت خطرناکی خواهد داشت که به بروز علائمی مانند سردرد، خستگی ذهنی و جسمی و گیجی منجر می‌شود.
وی با بیان اینکه ارتباط معنادار و مستقیمی بین تغذیه مناسب و مغذی در ابتدای روز و توانایی ذهنی کودک وجود دارد تصریح کرد: خوردن صبحانه توانایی حل مسائل، یادگیری و تمرکز را در کودک افزایش می‌دهد.
برخورداری متذکرشد: تحقیقات نشان داده‌اند کودکانی که صبحانه می‌خورند خلاق‌تر هستند و انرژی پایدار بیشتری دارند.
وی هشدار داد: کودکانی که صبحانه را حذف می‌کنند نیازهای روزانه خود به ویتامین‌ها و مواد معدنی را برآورده نخواهند کرد و این اثر در رشد کودک اثرمنفی خواهد داشت. از طرف دیگر کودکانی که صبحانه می‌خورند به طور کل از رژیم غذایی سالمتری برخوردار هستند.