X
تبلیغات
وکیل جرایم سایبری

هرچه بیشتر خراشیدید، بیشتر خارش می کنید. اما چرا؟

یکی از بزرگترین لذت های زندگی، خارش است - در هر دو حس واقعی و مجازی. اگرچه خارش خارش باعث تسکین فوری (حتی موقت) می شود، اما ممکن است باعث ایجاد مکانیسم شود که باعث خارش ما می شود. بنابراین بیشتر ما خراش می دهیم، خسته کننده می شود، لذت کوتاه مدت را تبدیل به یک کابوس پایدار می کند.

 

یک لیست طولانی وجود دارد  علل مختلفی که باعث خارش می شوند: پوست خشک، عفونت های انگلی مانند چرک یا آبله، حاملگی ، آلرژی و یا بیماری هایی مانند بیماری های کبدی، دیابت یا حتی سرطان. چرخه خارش-خراش یک رفلکس عصبی-فیزیولوژیک مفید برای در نظر گرفتن محرک های آسیب پذیر (مواد شیمیایی، پاتوژن ها، انگل ها) دور است. اما چیزی که ظاهرا ساده است، مانند خراشیدن، اگر پایدار باشد، می تواند یک مشکل، باعث آسیب پوست و ایجاد فرصت برای دیگر عفونت ها شود.

هر بار یک بار، هر کس خارش را تجربه می کند. خارش معمولا برای مدت کوتاهی طول می کشد و اغلب موارد با درمان های آسان با محصولات ضد انسداد ضدعفونی می شود. با این حال، خارش ممکن است در بعضی موارد پایدار و تبدیل به یک بیماری مزمن شود. تشخیص و درمان خارش مزمن، روی حیله و تزویر است و در حال حاضر داروهای موجود بسیار کارآمد نیستند.

 

انواع خارش

اصطکاک را می توان به عنوان تخمدان، نوروپاتیک، نوروژنیک یا روان شناختی طبقه بندی کرد.

 

خارش: این نوع خارش است که می تواند به علت عوامل خارش کننده (خارش) موجود در بزاق برخی از حشرات ناشی شود - از این رو خارش پس از نیش حشرات. این معمولا توسط فعال کردن اعصاب که ابتدا حس لمس را دریافت می کنند ایجاد می شود و آن را به سیستم عصبی مرکزی (CNS) می فرستد.

 

نوروپاتی: این خارش ناشی از آسیب عصبی، مانند یک ناشی از لانه گزینی است.

نوروژنیک: اختلالات خاصی نظیر بیماری کبدی، باعث خارش ناشی از فعال شدن CNS و محرک خارش آن می شود.

روانگرایی: اختلالات روانی ممکن است در این نوع خارش مزمن در غیاب محرک موجود وجود داشته باشد. بیماران مبتلا به  اختلال کمردرد یا اختلال وسواسی اجباری ممکن است از خارش روانپزشکی رنج ببرد.

اگر چه این طبقه بندی ممکن است به تشخیص خارش کمک کند، تقسیم بین آنها روشن نیست و نوع خاصی از خارش می تواند به دیگری مرتبط باشد یا موجب خارش ثانویه (مثلا خارش نورومی می تواند شرایط ثانویه مانند پوست خشک را ایجاد کند در خارش دلخواه). هیچ توافق آشکاری وجود ندارد که آیا یک مدار عصبی منحصر به فرد برای انواع مختلف خارش وجود دارد یا هر نوع خارش موجب ایجاد یک مدار عصبی دیگر می شود. محققان قطعا خارش دارند تا این رمز و راز را از بین ببرند.

 

بنابراین، علم انجام چه چیزی است؟

در مطالعات PET و fMRI که به محققان امکان می دهد تا مناطق فعال مغز را تجسم کنند ، مشخص شد که مناطق اصلی درگیر در خارش، کسانی هستند که در احساسات (مناطق S1 و S2 سموتوسنسوری)، لذت (قشر قدامی و پشتی قشر) و تصمیم گیری ساخت (کورتکس پیشانی پیشانی دو طرفه). این مطالعات همچنین نشان داد که ناحیه حرکتی مغز در ارتباط با عمل خراشیدن زمانی که احساس خارش ایجاد می شود، حتی زمانی که خراش مجاز نبود، فعال می شد.

 

 

النا بلانکو-سوارز

طبق مطالعه منتشر شده در علوم، مناطق مغز ماوس درگیر در چرخه خارش-خراش هستندمنبع: النا بلانکو-سوارز

تا کنون دانشمندان علوم اعصاب مسیر اسپیناتالامیک (نخاع و تالاموس را شناسایی کرده اند) به عنوان یک بازیکن مهم در پردازش خارش. اما اخیرا، مسیر اسپینوپارابراشیال (از جمله نخاع و  قسمت مغزی پاراباگریال مغز)) همچنین در پردازش احساسات خارش مشخص شده است. گروهی از محققان از چین اخیرا در علوم در مورد یکی از مکانیزمهای چرخه خارش چرکی که توسط مسیر نخایی تنظیم می شود، منتشر شده است. آنها مشاهده کردند که نورون هایی که توسط محرک های خارش ایجاد شده اند از طناب نخاعی طراحی شده و نوع خاصی از گیرنده هایی به نام GRPR (گیرنده های پپتیدهای آزاد کننده گاسترین) را بیان می کنند. نورونهای بیان کننده GRPR باعث افزایش فعالیت آنها در پاسخ به عوامل خلط مانند  هیستامین می شوند و کلروکین. جالب تر اینکه وقتی که موش ها اجازه پاسخ به خارش را در خمیر را گرفتند، متوجه شد که تعداد نورون های فعال در هسته پاراباژیال در پاسخ به خراش، توضیح چرخه زهره را افزایش داده است: هرچه بیشتر خراشیده شوید، بیشتر خارش می کنید. با استفاده از   opto ژن ، آنها می توانند نورون های حاوی GRPR را به صورت ایکه فعال کنند، و آنها دیدند که فعال سازی نورون های حاوی GRPR همیشه با افزایش فعالیت در هسته پاراباباژیال ارتباط دارد. با استفاده از  DREADD، آنها توانستند فعالیت هسته پاراباژی را مهار کنند و پاسخ خراش را بدون تاثیر بر سایر جنبه های حرکتی و رفتاری محدود کنند. آنها نتیجه گیری کردند که نورون های حاوی GRPR در نخاع، آنها را به هسته پرابراژی می رسانند و برای احساس خارش ضروری هستند.

 

همه این آزمایش ها به آنها کمک کرد تا نقش مدار اسپینوپارابریال را در چرخه خارش-خراش تعریف کنند. خبر حتی بهتر است که این کاهش رفتار خراش در تمام انواع مدل های خارش را به دست آورد، و این نشان می دهد که مسیر اسپینوپارابارشی می تواند مدار مشترک در انواع چرخه خارش-خراش باشد. مهار کردن این نورون ها در هسته پاراباژیال، عوارض جانبی دیگری در پاسخ های احساسی، رفتار، فعالیت های حرکتی یا پاسخ به سایر محرک ها مانند دما و فشار نداشت.

 

مطالعات متعدد نشان داده اند که نتایج امیدبخش در درمان خارش مزمن در  اگزما (واکنش التهابی پوست که باعث خارش و درد مداوم) بیماران می شود با مسدود کردن گیرنده های خاص در نورون های حساس و آنها بهبود قابل توجهی در احساس خارش در سایر بیماران با خارش مزمن غیر التهابی دیده می شود.

 

این پیشرفت ها می تواند مکان های جدیدی برای درمان خارش مزمن (خارش) ایجاد کند، وضعیتی که تا به امروز نادیده گرفته شده است اما تأثیر زیادی بر کیفیت زندگی بیمار دارد. دشوار است تشخیص داده شود و ممکن است به بیمار مبتلا به بی ربط باشد، اما درمان برای زخم مزمن می تواند کیفیت زندگی کسی را که در حال حاضر تحت درمان بیماری های دیگر مانند سرطان است، بهبود بخشد.

 

گاهی اوقات پیشرفت های کوچک می تواند در زندگی فرد تغییر بزرگی ایجاد کند.

 



تاریخ : دوشنبه 1 مرداد 1397 | 10:13 | چاپ | نویسنده: کاره | نظرات (0) (0 لایک)
لطفا از دیگر مطالب نیز دیدن فرمایید
.: Weblog Themes By SlideTheme :.


  • سایت حسین
  • سامانه گفتگوی آنلاین







    آیا می خواهید از محیط گفتگو خارج شوید ؟

    بله
    خیر
    سامانه پشتیبانی آنلاین مشاوره ازدواج و خانواده